αγριμολογος

«Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» -κυβερνώ, τρόπος του λέγειν.
η αλήθεια είναι ότι όταν έμαθα ότι ο άγνωστος «x» έλληνας πρωθυπουργός εννοούσε την χώρα μας, θίχτηκα, κατανόησα την βαθύτερη αιτία αυτής της μαζικής και αναίτιας προσβολής, προσέφερα ή μάλλον ένωσα τους λυγμούς μου με το μαζικό γοερό κλάμα των συμπολιτών μου τόσο, που αναλώθηκα όπως κι εκείνοι, σε τηλεοπτικές αναλύσεις επί αναλύσεων, έβγαλα μολύβι, χαρτί, σημείωνα με μανία γεγονότα κι ονόματα που μου εκσφενδόνιζαν οι ειδικοί περί του θέματος, να ξετρυπώσω τον ένοχο, να καταλάβω τον ύπουλο –προφανώς– λόγο της επαίσχυντης αυτή εθνικής ταπείνωσης προερχόμενη μάλιστα από κάποιον τον οποίο εμείς (σιγουρότατα) εκλέξαμε. Το «Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» έσκαγε με έναν ασύλληπτο, επίμονο, επαναληπτικό ρυθμό στο μέτωπό μου, σαν το μαρτύριο της σταγόνας, ένιωσα να αδειάζω από εθνικό φιλότιμο, μούδιασα, πάγωσα σαν πετρωμένος κορμός δέντρου, ένιωσα κάτι αηδιαστικό να αναρριχάται σταδιακά  ξεκινώντας από τα πόδια μου, να απλώνεται, να μου σφίγγει σαν τανάλια το σώμα. Εντωμεταξύ οι αναλύσεις συνεχίζονταν στην φωτεινή οθόνη, η ώρα περνούσε, ακούγονταν τώρα ανεπαίσθητα, από μακριά. Έχασα την αίσθηση του χώρου και του χρόνου, δεν ήξερα τι άκουγα, γιατί, ποιους· και για ποιο λόγο βρισκόμουν εδώ, εγώ, ένας πετρωμένος κορμός δέντρου τυλιγμένος ασφυκτικά από ένα αγιόκλημα –αγιόκλημα ήταν, το κατάλαβα από το άρωμα. Lonicera etrusca. Αειθαλές. Πάλι καλά.

.

.

photo©Carmine Fantasia, 1975 (rectified to blog needs).

.

.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.