ας πούμε Πεσσόα

04/02/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ας πούμε Πεσσόα

προκειμένου η τέχνη να είναι τέχνη δεν απαιτείται απόλυτη ειλικρίνεια, αλλά κάποιος βαθμός ειλικρίνειας είναι αναγκαίος. Μπορεί κάποιος να συνθέσει ένα άρτιο ερωτικό σονέτο κάτω  από δύο προϋποθέσεις – επειδή  είναι σφόδρα ερωτευμένος με μία γυναίκα, ή επειδή είναι σφόδρα ερωτευμένος με την ποίηση. Πρέπει να είναι ειλικρινής ως τον έρωτά του για την γυναίκα ή την ποίηση· διαφορετικά δεν μπορεί να κατακτήσει καμία από τις δύο. Μπορεί να φλέγεται εσωτερικά, χωρίς να σκέφτεται το σονέτο που γράφει· μπορεί να φλέγεται εξωτερικά, χωρίς να σκέφτεται τον έρωτα που προσπαθεί να εκφράσει. Αλλά θα πρέπει να φλέγεται. Αλλιώς δεν θα καταφέρει παρά να σκάψει τον λάκκο της ανθρώπινης κατωτερότητάς του.

.

.

.

# – Φερνάντο Πεσσόα, απόσπασμα 23 από το  «Ηρόστρατος. Η αναζήτηση της αθανασίας», μτφρ. Χάρης Βλαβιανός, εκδόσεις Εξάντας.

#- στις φωτογραφίες ο Πεσσόα στα 40 και στα 47 του χρόνια, από το βιβλίο «Fernando Pessoa» ed. Circulo Leitores. Απρόσμενο δώρο που έλαβα από τη Λισαβόνα για τα γενέθλιά μου. Μυρσίνη, σε ευχαριστώ!

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading ας πούμε Πεσσόα at αγριμολογος.

meta