αγριμολογος

«Με τις χρυσαφένιες μπούκλες της, τη ροδόλευκη επιδερμίδα του φωτεινού προσώπου της, τη νευρική και ενστικτώδικη συμπεριφορά της, όπου λαγοκοιμόντουσαν η συγκατάβαση ενός ζώου άγριου αλλά φιλικού και μαζί οι ορμές ενός δέντρου γεμάτου χυμούς, όλο της το είναι έδειχνε να ακτινοβολεί από το φυσικό φως της ζωής. Με την ανάσα που, ήρεμη και δυνατή, έβγαινε από το στήθος της, μετείχε στη σβελτάδα των ζώων και τη φυσική πείνα των ριζών. Ολόκληρη έχυνε πάνω μας ένα ρευστό τόσο έντονο που δεν μπορούσες να το πεις αδιόρατο, τόσο δυνατό που μας ένωνε μαζί της, σαν η ζωτικότητά της να ήταν εκείνο το δέντρο, το οποίο περιγράφουν οι μακρινοί ταξιδευτές, που τα κλαδιά του σφίγγουν ασφυκτικά στην αγκάλη τους τον απερίσκεπτο ο οποίος τολμά να πλησιάσει…»
.
.

[του Φερνάντο Πεσσόα, «Ο Οδοιπόρος», εκδόσεις Νεφέλη]
.
.

© Photo Joshua Logan –Marilyn et une sculpture de Degas, Los Angeles, 1956.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.