αγριμολογος

έτσι αρχίζει συνήθως. Ορισμένες δε φορές, ευφάνταστα. Όπως ακριβώς θα επιθυμούσαμε. Η αρχή θα μπορούσε να βασίζεται σε μια ταινία ενός φίλου, πράγματι, την εμπνεύστηκε –λέει- βλέποντας το βιβλίο που διάβαζε ένα κορίτσι στον Εθνικό Κήπο, και βεβαίως επρόκειτο για τον Ξένο του Καμύ που σέρνει κατάρες του δέκατου ένατου αιώνα βγάζοντάς τες στην επιφάνεια τον εικοστό και· δώστου ο άλλος να παίρνει τους δρόμους όπως οι γνήσιοι σύγχρονοι, φυσιολογικά σκεπτόμενοι που σπεύδουν να διώξουν τη μπόχα. Από πού τούτη η μπόχα είναι ερώτημα – τα τριγλυκερίδια είναι δίλημμα, το ένα το πνίγεις· το άλλο το χωνεύεις. Σου λέω: Έτσι αρχίζει

συνήθως.

.

.

photo© “Tokyo”- Philip-Lorca DiCorcia, 1994

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.