αγριμολογος

Μιλούσες ασταμάτητα
σπρώχνοντας επάνω μου
του ρολογιού τη ρόδα.
Αντιστεκόμουν στο χρόνο
έχοντας το δάκτυλο καρφωμένο
στον άξονα του ενός λεπτού.
Κι άκουγα μόνο τη σιωπή μου
ν’ αγορεύει απ’ το μπαλκόνι
σ’ ένα πλήθος άγνωστες λέξεις
που ανάσαιναν την οργή τους.
Ώσπου χόρτασα την αίσθηση
της ακοής σ’ έναν ίλιγγο
κι η ταινία κόλλησε ημιτελής
σε ένα κεφαλαίο κόκκινο Άλφα
που χάρασσε τα χείλη σου
πάνω στης σιωπής μου το σωρό

Έδειξε ο ουρανός ντροπή
και δεν έβρεξε ούτε μια στάλα

***

Επιλογή από τη συλλογή «Του Έρωτα και του Πηλού», από τις εκδόσεις Ενδυμίων

Διαβάστε Τζίνα Μουκριώτη, 4 ποιήματα, σήμερα στις Στάχτες

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.