«ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία…»

13/04/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία…»

Μικρό, ενδεικτικό απόσπασμα από την αρχή του κεφαλαίου VIII του «Μπουβάρ και Πεκυσέ», του Φλωμπερ.

Ικανοποιημένοι απ’ τον τρόπο ζωής τους, θέλησαν να βελτιώσουν την κράση τους με τη γυμναστική.

Κι αφού πήραν το εγχειρίδιο του Αμορές, κοίταξαν μία μία τις εικόνες του.

Όλοι αυτοί οι νεαροί, μπρούμυτα, ανάσκελα, όρθιοι, με λυγισμένα τα πόδια, με τεντωμένα τα χέρια, που δείχνουν τη γροθιά, ανασηκώνουν βάρη, καβαλλάνε δοκάρια, σκαρφαλώνουν σ’ ανεμόσκαλες, κάνουν τούμπες σε μονόζυγα, ένα τέτοιο ξεδίπλωμα δύναμης κι ευλυγισίας ερέθισε τον πόθο τους.

Ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία του γυμναστηρίου, που περιγράφονται στον πρόλογο. Γιατί ποτέ δεν θα μπορούσαν ν’ αποκτήσουν ένα στάβλο για τ’ άλογα, ένα γήπεδο για τις ιπποδρομίες, μια στέρνα για το κολύμπι, ούτε ένα «όρος δόξας», τεχνητό λόφο με τριάντα δύο μέτρα ύψος.

Ένα ξύλινο άλογο, με το παραγέμισμα, θα ήταν δαπανηρό, δεν τ’ αποφάσισαν· η φλαμουριά που ήταν ριγμένη στον κήπο, τους χρησίμεψε για οριζόντιο δοκάρι· κι όταν έγιναν ικανοί να περπατούν πάνω, απ’ τη μια ως την άλλη άκρη, για να ‘χουν ένα κατακόρυφο. Ο Πεκυσέ σκαρφάλωσε ως απάνω. Ο Μπουβάρ γλιστρούσε, όλο ξανάπεφτε, τελικά τα παράτησε.

.

[εκδόσεις Ηριδανός 1982, μετάφραση Αντ. Μοσχοβάκης]

.

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading «ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία…» at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: