«Βάφει την άμμο όπου ένας ίσκιος εχόρευε»

30/04/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «Βάφει την άμμο όπου ένας ίσκιος εχόρευε»

(απόσπασμα) Yves Bonnefoy, «Η Μακρυνή Φωνή»  (2001)

Ι

Την άκουγα, κι ύστερα σκιάχτηκα πως δεν
Θα την ακούω πια, να μου μιλάει και να μιλάει
Μονάχη της. Φωνή απόμακρη, ένα παιδί
Στον δρόμο που παίζει, μα η νύχτα έπεσε:

Κάποιος καλεί, ‘κει που η λάμπα φεγγίζει, εκεί
Που μια πόρτα τρίζει ανοίγοντας, κι η ακτίνα
Βάφει την άμμο όπου ένας ίσκιος εχόρευε –
Γύρνα, μου ψιθυρίζουν, γύρνα, η νύχτα έπεσε.

(Γύρνα, μου ψιθυρίζαν, μα δεν εγνώριζα
Ποιος απ’ των χρόνων καλούσε έτσι τα βάθη,
Ποια μητριά δίχως μνήμη και μήτε καν πρόσωπο,
Ποια οδύνη που επόναγε πριν την γέννηση καν.)

ΙΙ

Ή αλλιώς την άκουγα σε μια άλλη αίθουσα.
Δεν γνώριζα τίποτε γι’ αυτήν εξόν την παιδική ηλικία.
Χρόνια επέρασαν, μια ζωή κράτησε σχεδόν
Εκείνο το τραγούδι της, μοναδικό μου κτήμα.

Τραγουδούσε, αν μπορείς έτσι να το πεις,
Μα όχι, κάτι πιο πολύ ανάμεσα σε ομιλία και φωνή.
Ένας τρόπος,  ο λόγος να εκκρεμεί
Όπως στο αβέβαιο πριν του εαυτού μας.

Κάποιες φορές μάλιστα δεν ήτανε καν λέξεις.
Ο ήχος μόνο απ’ όπου λέξεις λαχταρούν να βγουν,
Ο ήχος που ίσκιο έφερνε όσο και φως εξίσου,
Μήτε πλέον θόρυβος και μήτε ακόμη μουσική.

.

.

.

Μετάφραση: Μάρκος Καλεώδης, περ. Ποιητική τ.8, φθινόπωρο-χειμώνας 2011

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading «Βάφει την άμμο όπου ένας ίσκιος εχόρευε» at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: