Κι ούρλιαζε η μεγάλη πόλις…

21/09/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κι ούρλιαζε η μεγάλη πόλις…

(16) Ώσπου ν’ ανάψει η φωτιά
παίξε με τα λόγια
και το λάδι τοίμαζε
για να φουντώσουν τα κάρβουνα.
Ακούς πως σκάνε οι σπίθες στον προθάλαμο;
Σε λίγο όλα θε να τελειώσουν

(17) Τέλειωσαν ότι θέριεψε
και δεν αφρίζει ο Ρήγας τους.
Τώρα που να ζητάς ποιος απ’ αυτούς
έβαλε τότε την παλιά φωτιά
και ποιος ακόμα έρχεται με μένος.

(19) Επίγραμμα είχε γραφτεί
σε κάποια γλώσσα άγνωστη
κι έγραφε νομίζω –
το γέρικο όνομά σου.
Τι άλλο νάγραψαν;

(20) Θάγραφα για λουλούδια –
αλλά μισώ τα γλυκερά
και τα κοφτά
που Σμύρνα μυρίζουν όταν καίγονται.
Θάγραφα για πουργγάλ
ή Βάλτιμορ –
Τι τα’ όφελος αφού υπάρχουν νέα.

(23) περπάταγες θαρρώ.
Κι ούρλιαζε η μεγάλη πόλις πάνω απ’ το σφεντάμι
με ξύλινο φακό ειδομένη.
και δεν κατάλαβες ποιος εθυμήθη.

.

Μιχάλης Κατσαρός, από το «Σύγγραμμα», εκδ. Κέδρος 1975

photo, Agrimologos

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading Κι ούρλιαζε η μεγάλη πόλις… at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: