η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός

10/05/2015 § Σχολιάστε

1.

post10.5.15

«Θυμάσαι, είχαμε πρωτογνωριστεί σε μια πρωτομαγιάτικη διαδήλωση. Και τον Δεκέμβριο παντρευτήκαμε, το ’13. Σε ξέρω λοιπόν πάνω από είκοσι χρόνια, Ζένεκε. Τότε, πριν είκοσι χρόνια, έλεγες ‘λίγο ακόμα κι όλα θ’ αλλάξουν’. Το καλοκαίρι του ’14 είπες πως η εργατική τάξη δεν θα επιτρέψει να γίνει πόλεμος. Τον χειμώνα του ’17, όταν βγήκες απ’ το στρατιωτικό νοσοκομείο, είπες: ‘τώρα τα πράγματα έχουν σοβαρέψει. Η επόμενη μάχη θα είναι η τελευταία’. Το 1923 πάλι, έλεγες και μάλιστα για εβδομάδες ολόκληρες: ‘σήμερα, άντε αύριο το πολύ θα ξεκινήσουν όλα, τελειώνει ο εφιάλτης’. Ύστερα έλεγες πως αυτή η κρίση είναι η τελευταία, ‘αυτή τη φορά δεν τη βγάζει ο καπιταλισμός’. Και τώρα λες πως το Κόμμα παίρνει τα πάνω του κι ο Χίτλερ όπου να ‘ναι ξοφλάει. Είκοσι χρόνια έπεφτες έξω κι ήσουνα πάντα απ’ τη μεριά αυτών που τις έτρωγαν χειρότερα… ‘Και τι είναι είκοσι χρόνια;’ είπε ο Ζένεκε, σαν να μονολογούσε. ‘Είκοσι χρόνια δεν μετράνε στην παγκόσμια Ιστορία’. ‘Εμένα όμως δεν με αφορά η παγκόσμια Ιστορία κι αυτά τα είκοσι χρόνια ήταν η ζωή μου ολόκληρη’…»

[Μάνες Σπέρμπερ, Η καμένη βάτος, σελ. 466, μτφρ/ Έμη Βαϊκούση, εκδόσεις Καστανιώτη]

.

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: