θα σέρνω τη μουσική σου μέσα στα χαλάσματα
08/01/2016 § Σχολιάστε
Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου (Θεσσαλονίκη 1931 – Αθήνα 1996)
Tα μάτια σου
Όταν κοιτάζω τα μάτια σου, μορφή απροσπέλαστη,
δεν ξέρω, δεν μπορώ μια θάλασσα δίχως χρωματισμένα φώτα
ματαιωμένες γιορτές, πικρή γεύση του άδειου
και ανώφελου καιρού
Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο
Κι αν μου ρημάξατε το γήπεδο η καρδιά μου είναι
κόκκινο τούβλο και υλικό για οικοδομές
σα φυσαρμόνικα μέσα στην κατεδάφιση
Κι αν τσουρουφλίζεται στον ήλιο αυτός ο κάμπος
θα γίνω δροσερός καρπός λουλούδι απόβραδο
βλασταίνοντας τα παιδικά σου μάτια
Κι αν βρέχει στο μικρό σταθμό θα σέρνω
τη μουσική σου μέσα στα χαλάσματα
σαν ξοδεμένο φως στο νεροχύτη
(από το Ο Δύσκολος Θάνατος, Νεφέλη 1985)
*
*
αγριμολογος 