αγριμολογος

 Ζητήματα Ελευθερίας

Το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν δεν είναι απλώς αυταρχικό· είναι ένα σύστημα εξουσίας που θεμελιώνεται στη συστηματική βία, στην καταστολή κάθε μορφής διαφωνίας και στον έλεγχο των σωμάτων και των ζωών των πολιτών του, με ιδιαίτερη αγριότητα απέναντι στις γυναίκες, στους νέους και στις μειονότητες. Οι εκτελέσεις, οι δολοφονίες διαδηλωτών, τα βασανιστήρια και οι φυλακίσεις δεν αποτελούν «υπερβολές» ενός πολιτισμικά διαφορετικού μοντέλου, αλλά δομικά στοιχεία μιας θεοκρατίας που επιβιώνει μόνο μέσω του φόβου. Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η αμηχανία σημαντικού τμήματος της Αριστεράς είναι πολιτικά και ηθικά αποκαλυπτική. Φοβούμενη μήπως ταυτιστεί με δυτικές ιμπεριαλιστικές αφηγήσεις ή μήπως «νομιμοποιήσει» παρεμβάσεις των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, συχνά καταφεύγει σε σιωπή, συμψηφισμούς ή σχετικοποιήσεις: ναι μεν το καθεστώς είναι καταπιεστικό, αλλά τι γίνεται με τις κυρώσεις, τον ιμπεριαλισμό, την αποσταθεροποίηση της περιοχής. Όλα αυτά είναι υπαρκτά ζητήματα, όμως δεν αναιρούν το κεντρικό γεγονός ότι στο Ιράν άνθρωποι δολοφονούνται επειδή διεκδικούν στοιχειώδη δικαιώματα. Μια Αριστερά που αδυνατεί να σταθεί καθαρά στο πλευρό των καταπιεσμένων, χωρίς αστερίσκους και γεωπολιτικές υπεκφυγές, κινδυνεύει να χάσει το ηθικό της έδαφος. Η αλληλεγγύη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική ούτε να υποτάσσεται σε στρατόπεδα· αλλιώς μετατρέπεται από αξία σε εργαλείο.

◉

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.