[λήθαργος·

12/12/2020 § Σχολιάστε

Θόρυβος. Σαν από σμήνος μελισσών. Έσφιξε τις γροθιές του. Ένα τρέμουλο στη ραχοκοκαλιά του με ακανόνιστες δονήσεις. Ένιωθε τα χέρια του να κονταίνουν. Ο θόρυβος. Όπως όταν χτυπά κανείς το κεφάλι του απελπισμένα στον τοίχο με το κεφάλι σκυφτό να βλέπει παράλληλα τη μεταβαλλόμενη σκιά του. Λαχανιασμένος. Ένιωθε ανύπαρκτος μπρος το σκληρό τοιχίο. Θυμάται λέξεις μπερδεμένες σαν να μην τις έχει ποτέ ακούσει κι ωστόσο οικείες όπως η θερμοκρασία ενός Αττικού καλοκαιριού. Λέξεις παράδοξες· αντιφατικές. Ζούσε με τη σκέψη ν’ αγγίζει διακριτικά το σώμα του όπως ένα χαλαρωμένο μαντίλι γύρω απ’ το λαιμό ν’ ακουμπά το πηγούνι πού κάθε λίγο το ανέβαζε ως πάνω, να καλύπτει σφιχτά τη μύτη υπογραμμίζοντάς του την περίεργη ανατομία της.

Ξεκινούσε ο καθημερινός λήθαργος.

 

[υποτονικό ·

16/05/2020 § Σχολιάστε

Αυθαιρεσία XXXΧI

Ξηρασία. Εσωτερική. Εγκατάλειψη σε θάλασσα λεπτομερειών, η μοχθηρία κι η αδιαφορία της καρδιάς. Σαν ν’ αποκοιμήθηκε, λένε, η παλιά (παν)άξια ανθρωπότητα. Αυτά και άλλα αδιάφορα σκεφτόταν, καθώς έπλενε προσεκτικά τα πιάτα του βραδινού του -υποχρέωση απαραβίαστη το να αφήνει τα πάντα καθαρά και στη θέση τους πριν πέσει για ύπνο, πράγμα που έρχεται, να μας διδάξει ότι -εδώ και πάλι η σκέψη του σαλπάρει γι’ αλλού- για τις νεαρές ψυχές, για τις οποίες, κάποιες τέτοιες ασήμαντες εκκρεμότητες, θα ήταν κατά πάσα πιθανότητα καταγέλαστες, και η υποχρέωση κενό γράμμα. Βλακείες. Και δεν είναι άνθρωπος που σκέφτεται και ξεστομίζει βλακείες, και σκέφτηκε -εδώ και πάλι η σκέψη του σαλπάρει γι’ αλλού- το μικρό του δωμάτιο που χρησιμεύει για γραφείο και ως καθιστικό, εκεί όπου κατάφερε να τοποθετήσει ένα διθέσιο καναπέ, μία φιλόξενη αναπαυτική καρέκλα κι απέναντι μια τηλεόραση που σπανίως άνοιγε. Οι τοίχοι είναι επενδυμένοι με βιβλία· κι ανάμεσά τους έμπαινε το φως του παραθύρου· εκεί τον περίμενε υπομονετικά το γραφείο. Το μέτριο αυτό περιβάλλον άνεσης συμπλήρωνε ένα· με υποτονικά χρώματα, ξεθωριασμένο χαλί. Στις ανάκατες σημειώσεις του πάνω στο γραφείο αχνοφαίνονταν, οι πιθανότητες των

μελλοντικών του διαφοροποιήσεων.

*

όλες οι «αυθαιρεσίες»

[αυθαιρεσία 12η ·

24/04/2020 § Σχολιάστε

[θαμπές φράουλες ·

22/03/2020 § Σχολιάστε

Αυθαιρεσία XXXΧ

©agrimologos.com

Κάθε μας πράξη, είτε ολοκληρωμένη είτε όχι, κάθε μας αίσθηση, είτε πάλλεται μέσα μας είτε όχι, σημαδεύει την αδιόρατη μετατόπιση του χρόνου. Οι λέξεις και οι ιδέες μας οριστικές ή μη, θα αποκτήσουν, ίσως, νόημα με το τέλος της ζωής μας. Οι θαμπές οι φράουλες, αυτές που δεν γνωρίζουμε· αυτές που δεν πρέπει ποτέ να δούμε ή ν’ αγαπήσουμε, ίσως έχουν περισσότερη σημασία από αυτές που κάποτε οι σκέψεις μας κι οι πράξεις μας έφεραν στο φως· ίσως αποδειχτεί, ότι κάποια από τις πολλές μας νύχτες ήταν πιο διαυγής από το φως· το δικό μας φως. Ίσως κάθε στιγμή της πραγματικότητάς μας, αυτή που πάντα μας περιστοιχίζει να ήταν ήδη χαμένο και ταυτόχρονα γεννημένο ή νεκρό, μέσα στον ίλιγγο της δημιουργίας. Ίσως αυτά και άλλα ανείπωτα που δεν μπορούμε να συλλάβουμε, δεν ήταν για να

συμπληρωθούν.

 

διαβάστε τις «αυθαιρεσίες»

Where Am I?

You are currently browsing the αυθαιρεσίες category at αγριμολογος.