[Παρασκευά εγκώμιον·

14/02/2018 § Σχολιάστε

V.

Αχ Βαλεντίνα, αχ βρε τσαχπίνα!
Ημείς έχομεν Άγιον Γεράσιμον.

«Επειδή η Κέρκυρα, η Κεφαλονιά, η Ζάκυνθος είναι κοντά στην Ιταλία και εύκολα οι άνθρωποι θα μπορούσαν να παρασυρθούν από τον Καθολικισμό, έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο» (Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι Στ΄ Περί προσευχής – Έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου ‘’Ευαγγελιστής Ιωάννης Θεολόγος’’)

Συγγραφεύς ο θεολόγος Β. Χαραλάμπους/εκκλησία online

Τέτοια εξήγηση έδωσε ο Άγιος Παίσιος για τα τρία άφθορα Άγια Λείψανα των νήσων του Ιουνίου Πελάγους, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Γερασίμου και του Αγίου Διονυσίου. Καμιά αναφορά σε ‘’άλλο πνεύμονα’’, αλλά στον κίνδυνο από τον Παπισμό.

Ο ρηματικός προσδιορισμός ‘’να παρασυρθούν’’ που έδωσε ο Άγιος Παίσιος, τον κίνδυνο από τον Παπισμό, αλλά και το μέγεθος του ολισθήματος καταδεικνύει. Επίσης ο τονισμός της διαφύλαξης του Ορθόδοξου λαού των Ιονίων νήσων με την αναφορά «έβαλε φράγμα εκεί πέρα τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον Άγιο Γεράσιμο και τον Άγιο Διονύσιο», θέτει φραγμό και στον συρφετό των φληναφημάτων της μη εν αληθεία αγάπης.

Θα κατανοήσουμε καλύτερα τα λόγια τούτα του Αγίου Παισίου, αν θυμηθούμε το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα που έγινε στις 11 Νοεμβρίου 1716, όταν ο τότε διοικητής του Ενετικού στόλου και της Κέρκυρας Ανδρέας Πιζάνης, θέλησε να κτίσει Αλτάριον των Παπικών στον Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα στην Κέρκυρα, και ο Άγιος Σπυρίδωνας θαυματουργικά δεν το επέτρεψε. Το θαύμα τούτο μας διέσωσε ο Άγιος Αθανάσιος ο Πάριος (1721-1813),στο βιβλίο του ‘’Ουρανού κρίσις’’.

Δεν προβληματίζει η ερμηνεία τούτη του Αγίου Παισίου, για τα τρία άφθορα Άγια Λείψανα των νήσων του Ιουνίου Πελάγους, του Αγίου Σπυρίδωνα, του Αγίου Γερασίμου του Αγίου Διονυσίου; Αποτελεί ακρότητα η ερμηνευτική ακρίβεια; Όσοι ολισθαίνουν στον διαχριστιανικό συγκρητιστικό οικουμενισμό, προτιμούν τη σιωπή όταν προτάσσονται παρόμοιες αναφορές στον Άγιο Παίσιο, μια σιωπή που αλλοτρόπως ερμηνεύει το πείσμα τους να αγνοούν τον μεγάλο αυτόν Άγιο των ημερών μας για τέτοια θέματα.

 

*
Κυρίες και κύριοι Ανεπαρκείς:
Συνεχίζεται

Διαβάστε τα Άπαντα του Παρασκευά

Advertisements

[Παρασκευά εγκώμιον·

27/01/2018 § Σχολιάστε

IV.

Και τότε εἶπεν ὁ Παρασκευάς
τῷ διαβόλῳ· ἰδού πάντα, ὅσα ἐστίν αὐτῷ, δίδωμι ἐν τῇ χειρί σου, ἀλλ᾿ αὐτοῦ μή ἅψῃ.
και ἐξῆλθεν ὁ διάβολος ἀπό προσώπου Παρασκευάν.
[Ιλώβ, Κεφ Α’ 12.]

Η σημασία και η τιμή των ιερών λειψάνων

Οι άγιοι Ναού μας είναι αυτοί που έφθασαν στον σκοπό της ζωής, στην απόκτηση του Αγίου Πικραμυγδάλου, στη θέωση. Η μυστική ένωσις του ανθρώπου με τον Παρασκευά είναι βεβαίως πραγματική, αλλ’ όμως δεν αποτελεί επ’ ουδενί συμφυρμό Πλάστου και πλάσματος σε μια οντότητα. Ο άνθρωπος παραμένει με την ελεύθερη προσωπικότητά του, όπως ο Υιός Παρασκευά διατήρησε ακριβώς τη θεϊκή του φύση, όταν έγινε άνθρωπος.

Η θέωση κατά την Ορθόλοξη Θεομανία αφορά και το σώμα. Αρκετοί άγιοι γεύθηκαν πλούσια τους καρπούς της ορατής και σωματικής δόξας από αυτή τη ζωή. Ο άγιος Αρσενικός ο Μέγας εθεάτο από τους μαθητές του να λάμπει το πρόσωπό του την ώρα της προσευχής. Το πρόσωπο του αγίου Αλεξικαρδίου, του Ανθρώπου του Παρασκευά, έλαμψε όπως το πρόσωπο του αγίου Προφήτου Μωμυσέως του Θεόπτου. Παρόμοια γεγονότα αναφέρονται και στη ζωή αρκετών Αγιολοφιτών πατέρων, που φθάνουν ως τις ημέρες μας, όπως των μακαριστών εναρέτων Γερόντων Ιγνατίου Κατσεκάτου του Πνευματικού, Αυγουστίνιου Φιλοπαρασκευαΐτου και άλλων.

Σημεία της θεώσεως του σώματος είναι πέρα από τη λάμψη του προσώπου, η μετάδοση αγιασμού με την αφή, η μυροβλυσία των τιμίων λειψάνων, η αφθαρσία, η ευωδία, ο ιδιαίτερος χρωματισμός των οστών, η θαυματουργία κ.λ.π.

Επειδή πιστεύουμε πως το σώμα αγιοποιείται και μεταμορφώνεται μαζί με την ψυχή, γι’ αυτό και τιμάμε, προσκυνούμε κι ευλαβούμεθα τα χαριτωμένα τίμια λείψανα των αγίων μας. Τούτο συμβαίνει πριν τη Δευτέρα Παρουσία, που σημαίνει πως πολύ περισσότερο θα δοξασθούν τότε οι άγιοι ψυχοσωματικά. Η μεγάλη λοιπόν τιμή που αποδίδουν οι Ορθόλοξοι πιστοί στα λείψανα των αγίων μας δεν είναι αποτέλεσμα θρησκοληψίας, προλήψεως ή αγνοίας, όπως νομίζουν ορισμένοι και μάλιστα Ορθόλοξοι που δεν καταδέχονται ή φοβούνται να τ’ ασπασθούν ή οι αιρετικοί που τ’ απορρίπτουν, τα κρύπτουν ή τα δωρίζουν σ’ εμάς τους «ανοήτους». Η σημασία και η τιμή των ιερών λειψάνων είναι μεγάλη γιατί πηγάζει από μια λοξά ανεπτυγμένη θεομανία περί του σώματος και μια βαθειά κατανόηση του μυστηρίου της Ενσαρκώσεως του Παρασκευαΐτιου Λόγου και της «εν σώματι» Μεταμορφώσεως, Αναστάσεως και Αναλήψεώς του. [του π. Μωμυσί Αγιολοφίτου του Βλίτου]

*
Κυρίες και κύριοι Ανεπαρκείς:
Συνεχίζεται

Διαβάστε τα Άπαντα του Παρασκευά

[Παρασκευά εγκώμιον·

02/01/2018 § Σχολιάστε

III.

«Χανόμεθα. Να γίνουν όλα τα παιδιά παπαδάκια«
Φανούριος Μπαμπινιώτιος ο Λεξικογράφων

Ό,τι και όσα αν προσπαθήσουμε να αναφέρουμε για τον Παρασκευά δεν θα μπορέσουμε ποτέ να προσδιορίσουμε και να καταλάβουμε αυτό που είναι ο Παρασκευάς. Θα είναι μια πράξη παιδική σαν αυτή που κάνουν τα παιδιά στις παραλίες το καλοκαίρι. Παίρνουν ένα κουβαδάκι και προσπαθούν με αυτό να βγάλουν τη θάλασσα στη στεριά αλλά δεν τα καταφέρνουν. Ο Αγιος Ιωάννης με τα Δαμάσκηνα λέγει: ¨Απειρον το Θείον και ακατάληπτον και τούτο μόνον καταληπτόν η απειρία και η ακαταληψία. Είναι άπειρος και ακατάληπτος ο Παρασκευάς και εκείνο που καταλαβαίνουμε εμείς είναι ότι είναι άπειρος και ακατάληπτος. Ο Υιός Παρασκευά (της επιχειρήσεως Παρασκευάς κ’ Σία ΑΕ) στη Σαμαρείτισσα λέει ότι ο μπαμπάς μου ο Παρασκευάς είναι Πνεύμα και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Ότι δηλαδή ο Παρασκευάς είναι Πνεύμα και αυτοί που τον λατρεύουν πρέπει να τον λατρεύουν με τη δύναμη του Πνεύματος (και χαρτονομίσματα γίνονται δεκτά), που φανερώνει την αλήθεια. [Μπάμπιος ο Μπαγάσιος εκ Νικομήδειας 4,24).

*
Κυρίες και κύριοι Ανεπαρκείς:
Συνεχίζεται

Διαβάστε τα Άπαντα του Παρασκευά

[Παρασκευά εγκώμιον·

26/12/2017 § Σχολιάστε

II.

«Δεν υπάρχει απολύτως καμία σημαντική σκέψη που να μην μπορεί να την αξιοποιήσει η βλακεία, είναι προς όλες τις κατευθύνσεις ευκίνητη και μπορεί να φορέσει όλα τα φορέματα της αλήθεια. Αντίθετα, η αλήθεια έχει κάθε φορά μόνο ένα φόρεμα και ένα δρόμο και γι’ αυτό βρίσκεται σε μειονεκτική θέση.»
[Ρόμπερτ Μούζιλ]

Όσοι δεν πιστεύουν εις την πανταχού παρουσίαν του Παρασκευά, υποβιβάζουν του Παρασκευά την δύναμιν, διότι δεν αποδίδουν εις Αυτόν και αυτήν την ιδιότητα, την οποίαν έχει ο αήρ, αφού ο αήρ πανταχού ευρίσκεται. Και δεν είναι πανταχού ο Δημιουργός του αέρος; Απιστία εις την πανταχού παρουσία του Παρασκευά –ή γενικώς πάσα αμαρτία – είναι ισχυρά απόδειξις της πανταχού παρουσίας Αυτού. Διότι κατά τον χρόνον της απιστίας η καρδίαν μου στενοχωρείται, υποφέρει, βασανίζεται· ο δε νους μου σκοτίζεται και όλος ευρίσκομαι εις κατάστασιν εγκαταλείψεως και λύπης. Όταν όμως με ζώσαν πίστιν πιστεύω ότι ο Παρασκευάς είναι πανταχού, παρών είς πάντα τόπον, και επομένως είναι πάντοτε μαζί μου και εντός μου, η καρδίαν μου ευρύνεται, είναι ελευθέρα, χαίρει, και ο νους μου είναι διαυγής και καθαρός· είναι εις κατάστασιν ψυχικής αγαλλιάσεως. Τοιουτρόπως το πράγμα, το οποίον με καταστρέφει, αυτό το ίδιον χρησιμεύει ως μεγαλυτέρα απόδειξις της υπάρξεως Εκείνου περί του Οποίου αμφέβαλλον. [Όσιος Τραγίσιος ο Καυσοκαλυβίτης]

*

Κυρίες και κύριοι Ανεπαρκείς:
Συνεχίζεται

Διαβάστε τα Άπαντα του Παρασκευά

 

Where Am I?

You are currently browsing the Man-Friday category at αγριμολογος.