[αλμύρα·

03/11/2020 § Σχολιάστε

 

[όλοι οι Χαρταετοί]

[χαρταετοί: αν ·

07/05/2020 § Σχολιάστε

Αν φεύγοντας από το διαμέρισμα εκείνο το φθινοπωρινό απόγευμα τον είχε παρηγορήσει μία εντύπωση που σκεφτόταν ήδη κατά τον ερχομό του, ότι: αν εκείνη η μικρούλα που τον είχε συνοδεύσει εκεί στο χωλ, εκεί που πρωτοείδε τα ονειροπόλα της μάτια στο σκοτάδι φτερουγίζοντας ψηλά καταπάνω του. Μιαν εντύπωση που θα περνούσε σχεδόν απαρατήρητη αλλά θα προσέδιδε μια διακριτική χάρη σε ‘κείνη τη μικρούλα που δεν θα ξέχναγε ποτέ. Θα τον ακολουθούσε έως ότου ενταχθεί μόνιμα στη μνήμη του. Αλλά ξέχασε κ α ι αυτή τη φορά ότι αυτό το μικρό πλάσμα ήταν κάτι ασυνήθιστα ζωντανό και τρυφερό, και το προσπέρασε. Επρόκειτο για ακόμη ένα «Αν» που ορθωνόταν και πάλι μπρος του,

σαν γιγάντιο βουνό.

*

Όλα κατηγορίας [Χαρταετοί]

[ανέλπιστο συμπέρασμα·

12/04/2017 § Σχολιάστε

χαρταετοί: των σωμάτων

22/03/2016 § Σχολιάστε

post22.3.16

Κατά μήκος της παραλίας. Ήχος καμπάνας στον ήρεμο αέρα. Ησυχία. Η άμμος κίτρινη λεία. Ίσκιοι θύματα λαμπρού ήλιου. Βήματα καθαρά ρυθμικά σιωπηλά. Σιωπή· το βάθος των αποτυπωμάτων το βύθισμα της φτέρνας· η θάλασσα μία μπρος κι υποχωρεί· σε σταθερό μοτίβο. Καιρός θαυμάσιος παραλία ανοιχτή ορίζοντας ελεύθερος θάλασσα επίπεδη γαλάζια βήμα κανονικό έκφραση σοβαρή στοχαστική· δεν πρόκειται για αγάλματα του Ηφαίστου· ακουμπούν τη ζωή· δεν υπάρχουν διφορούμενοι μονόλογοι μόνο λίγο χρώμα θαμπό κι αισθαντικό κι ούτε πλοία  παίζουν στα ήρεμα κύματα μόνο ουρανός θάλασσα και σώματα ευγενικά να ακουμπούν το ένα στο άλλο και τα δυο τη ζωή· κανένα σύννεφο εντός κι εκτός των ημίγυμνων σωμάτων· μόνο το κάλεσμα της γυμνή φτέρνας στη κίτρινη άμμο και οι ώρες να πέφτουν επάνω τους κάθετα και γαλάζια με την απουσία γκρίζας ασφάλτου και ο άγγελος να βλέπει με λευκά χέρια αναμένοντας να αρχίσει το ίδιο παιχνίδι· από

την αρχή.

*

η φωτογραφία είναι του ©αγριμολόγου

Όλα κατηγορίας [Χαρταετοί]

Where Am I?

You are currently browsing the χαρταετοί category at αγριμολογος.