χαρταετοί: επιδιώξεις

02/01/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο χαρταετοί: επιδιώξεις

δύσκολο να παρατήσεις την ανάγνωση την περίοδο που παράγεις, ακόμα πιο δύσκολο να επιθυμείς ένα και μοναδικό πράγμα επιδιώκοντας σε αυτό την επιτυχία με όλες σου τις δυνάμεις όμως, δεν έχω αυτή τη δυνατότητα, με ενδιαφέρουν πάρα πολλά ζητήματα, που δεν έχω τη δυνατότητα να αγνοήσω κι ιδρώνω, αγωνιώ αφάνταστα με κάθε λογής σκέψεις· ωστόσο, με παρηγορεί κάτι που είχε πει κάποτε ο Gide –δεν θυμάμαι που- και δεν λέει να μου φύγει από το μυαλό: τα δηλητηριώδη ζώα είναι αυτά που δεν ιδρώνουν.

Ας είναι.
.
.
.
.

photo© Viktor Kolář, 1992. Silver bromide print.

χαρταετοί: σκιές

16/03/2010 § Σχολιάστε

στις αμοιβαίες συγκρούσεις υπάρχουν αχνές πιθανότητες, το χώμα οι λοφίσκοι οι πεδιάδες οι τσουκνίδες οι χρυσόμυγες που δέσποζαν πριν τη γιγαντιαία κουβέρτα της μητρόπολης κωδικοποιήθηκαν τακτοποιήθηκαν• ταξινομημένα όλα σε ηλεκτρονικές καρτέλες. Τόσα συμβαίνουν στην πόλη λογικό να ξεχαστεί κάτι. Ωραίο άλλοθι μου απαντά. Δεν την κοιτώ• αναμένω. Καλή ιδέα, απαντά (στη σκέψη μου) παίρνοντας με αγκαλιά -φιλώντας με στο μέτωπο. Πίσω από κάθε σκιά στέκονται στωικά τα διδάγματα, είναι οι κινούμενοι όγκοι, οι απτικές αισθήσεις των ωθήσεων και βάλε τώρα με το νου πόσες ακόμη άκαμπτες ή εύκαμπτες δημιουργούνται αξίες σε έναν τόπο μάλλον φολκλορικό• πού η μαγεία του λαξέματος γλυκιά μου. Ένα ποτήρι δροσερό νερό;

απαντά ψιθυριστά

.

.

χαρταετοί: τάσεις

20/09/2009 § Σχολιάστε

Xartaetos3

Η θέα εκεί μπροστά μου δηλώνει επίμονα πολλαπλές ταυτότητες και συνοχές. Αυτό είναι αδύνατον· μουρμούρισαν οι ήχοι που πάντα κάτι θέλουν να μας πουν. Συνήθιζε να βρέχει συχνότερα στις Βρυξέλλες – παράλειψη που ενοχλεί τις επινοήσεις της γλώσσας· βροχή και επινόηση: μια φιλόδοξη συνθετική τάση· δεν νομίζετε; Η πόλη έγινε απρόβλεπτη, τόσο που· συνεχίζω να ανακρίνω τον

εαυτό μου.

.

.

.

χαρταετοί: ε λοιπόν μπράβο σας

17/01/2009 § Σχολιάστε

xartaetos2

τι πρόσωπο, τι δημιούργημα σκέψης άλλων, τι σωματικό περίβλημα· και αυτό το γλυκό κατάλοιπο, κράτα το· για τις ράθυμες ώρες μαζί, τότε. το άσημο και το αβέβαιο μαζί στις ίδιες προφυλάξεις. στο απροσδιόριστο οι σκέψεις, στα άχρηστα γιλέκα σέπιας – αυτά που θέλουν την βελονιά την παραπάνω. «πως γνωρίζεις». «θα ξαναμιλήσουμε, όταν βρεθούμε οι δυο μας». μυαλό τεντωμένο, ανησυχία για το πέρα απ’ το βάραθρο. οι προσπάθειες έμεναν άκαρπες, οι ερωτήσεις αντηχούσαν βαθιά.

μα φυσικά!

δε συμφωνώ μαζί σας.

.

.

Where Am I?

You are currently browsing the χαρταετοί category at αγριμολογος.