Δημήτρης Ραυτόπουλος: Ο Ισλαμοφασισμός και οι ναι-μεν-αλλάδες
03/12/2015 § Σχολιάστε
Ευτυχώς μαζί με τα «Ναιμεναλλά» ειπώθηκαν και σοβαρότερα πράγματα, υγιείς αντιδράσεις
Η επίθεση του Ισλαμοφασισμού στην Ευρώπη δεν περιορίζεται, βέβαια, στην άνανδρη σφαγή της παρισινής νεολαίας στις 13 Νοεμβρίου, ούτε στην αγγελία νέων σφαγών και χημικής-βιολογικής επίθεσης. Οι απειλές και οι συνέπειες φαίνεται να είναι πολύ ευρύτερες: αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, προοπτική πολεμικής εμπλοκής και, πάντως, ανθρωπιστική και πολιτιστική υποχώρηση. Από τη διαρκή ειρήνη, την πορεία προς την ομοσπονδιοποίηση, την ευημερία και την ελευθερία κυκλοφορίας περνάμε στην ταυτοτική σύσπαση, στα «κλειστά» σύνορα, στην έξαψη εθνολαϊκισμών, στην αναβίωση ρατσισμού και φασισμού.
Αυτά δεν απασχολούν την αριστερή νομενκλατούρα του πολιτισμού, τη μακάρια ταμπουρωμένη στο ιδεολογικό της μπούνκερ. Κάποιοι εκλεκτοί εκπρόσωποί της όμως αισθάνθηκαν την ανάγκη να μας χαρίσουν τον ακριβό τους λόγο, τουλάχιστον για τη σφαγή των νέων. Εξέφρασαν την πολύτιμη συμπάθειά τους στα θύματα αλλά δεν ξέχασαν και τη βαριά ευθύνη της Ι.Α.Η. (Ιστορίας, Αλήθειας, Ηθικής – με κεφαλαία αρχικά) που σηκώνουν στους πνευματικούς τους ώμους. Ισορρόπησαν λοιπόν τα συλλυπητήρια με βαθιές υποκλίσεις στην «πολιτική ορθότητα» που θέλει τη Δύση δήμιο, άρπαγα, κλέφτη, και τον Τρίτο κόσμο –ιδιαίτερα τον μουσουλμανικό– θύμα εκμετάλλευσης, αγνό, ηθικά ανώτερο. Και τι δεν ακούσαμε πάλι… Από το «καλά να πάθουν» (της 11/9/2001) –τώρα επί το λαϊκότερον «όπως έστρωσαν…»– ως τις μπακαλιαρίλες* περί Μπους-Μπλερ και περί Σταυροφοριών!
Η Δύση, στο ιδεολογικό τους αμάλγαμα, είναι περίπου η «ντροπή του ανθρωπίνου γένους»· ο πλούτος της δεν είναι προϊόν εργασίας, ευφυΐας, εφευρετικότητας, είναι κλεψιμέικα, πλιάτσικο, αίμα και δάκρυα της υπόλοιπης ανθρωπότητας. Και η σημερινή της υπεροχή είναι μόνο τεχνολογική, άρα και στρατιωτική. Απέναντί της λοιπόν ορθώνεται η εξέγερση των φτωχών, ληστευμένων και καταπιεσμένων, που μετατρέπονται σε εκδικητές, με την ηθική υπεροχή της αυτοθυσίας για ιδανικά!… « Read the rest of this entry »
ο Αγριμό αφηρημένος
06/07/2015 § Σχολιάστε

Ο Αγριμό κοιτούσε απορημένος μέσα από τη γυάλινη οθόνη την πολύχρωμη εικόνα του πλήθους που πανηγύριζε και ανέμιζε σημαίες και ανησύχησε πολύ. Πρώτον· διότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί, όσο και εάν προσπαθούσε, τον λόγο, δεύτερον· δεν μπορούσε να καταλάβει τίνος οπαδών ομάδας πανηγύριζε και τίνος αθλήματος· και το χειρότερο, ο Αγριμό ανησύχησε σφόδρα περί του λόγου ύπαρξης της απορίας που τον διακατείχε. Ίσως πρέπει να πάρω ιατρικά μέτρα, σκέφτηκε μεγαλοφώνως. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Κοιτώντας αφηρημένα το οπισθόφυλλο ενός βιβλίου, το βλέμμα του μαγνητίστηκε από μια μόνο φράση: «ζωντανοί και νεκροί συναντούνται στα ίδια μέρη».
Μα τόση αφηρημάδα;
.
.
Schopenhauer έφα
18/10/2014 § Σχολιάστε

Ένα από τα μεγαλύτερα μαρτύρια που στοιχειώνουν την ύπαρξή μας είναι η συνεχής πίεση του χρόνου -δεν μας αφήνει να ανασάνουμε και μας καταδιώκει με το μαστίγιο σαν καταπιεστικός αφέντης. Σταματά να κυνηγά μόνο εκείνους που έχει παραδώσει στην ανία.
Arthur Schopenhauer.
.
Είναι αριστεροί αυτοί που δέρνουν όσους διαφωνούν μαζί τους;
02/07/2014 § Σχολιάστε
Δεν θα γράψω τι είναι και τι δεν είναι Αριστερά διότι γι’ αυτό απαιτούνται τουλάχιστον μερικές χιλιάδες λέξεις.
Ξέρω όμως τι Δεν είναι Αριστερά. Η φίμωση με -δια ροπάλου- αντιθέτων απόψεων, δεν είναι αριστερά. «Περιφρουρώντας» ή σφραγίζοντας την είσοδο ενός εργοστασίου ή ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος (βλ. Ε.Μ.Πολυτεχνείο ) μη επιτρέποντας τους διαφωνούντες με τις απόψεις σου να εισέρθουν, Δεν είναι Αριστερά.
Παράδειγμα, ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης που δέχτηκε επίθεση από τρεις νεαρούς σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και που σύμφωνα με αυτόν οι νεαροί τον ρώτησαν «αν η Αριστερά φταίει για όλα», «αν η Αριστερά φταίει για τον εμφύλιο» και του επιτέθηκαν.
Οι νεαροί αυτοί δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν… αριστεροί. Οι όροι ηλίθιοι, βλάκες ή αστοιχείωτοι είναι ακριβέστεροι.
Ο κάθε Μαραντζίδης γράφει αυτά που γράφει και εάν κάποιοι διαφωνούν μαζί του, δεν έχουν παρά να γράψουν κι αυτοί. Οι πολιτισμένοι άνθρωποι, είτε αριστεροί είτε όχι, γράφουν, ή εκφράζουν τη διαφωνία τους με τον Λόγο. Πολιτισμένα.
Και η αριστερά τα τελευταία χρόνια, έχω την οδυνηρή άποψη, ότι έπαψε να γράφει, έπαψε να συνομιλεί, να συνδιαλέγεται –ίσως διότι (νομίζει ότι) διαθέτει το αποκλειστικό προνόμιο μιας (ανύπαρκτης) Απόλυτης Αλήθειας. Οι απόλυτες αλήθειες χαρακτηρίζουν μόνο τις θρησκείες –Ποτέ τη φιλοσοφία, την Εξέλιξη, την επιστήμη.
Οι απόψεις αντιμετωπίζονται με απόψεις.
Όλες οι απόψεις (θα έπρεπε να) διακινούνται ελεύθερα, η ελευθερία της έκφρασης είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και τον Χάρτη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Σήμερα δυστυχώς τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα της Αριστεράς, αλλά και σημαντικά τμήματα της κοινοβουλευτικής, αναμασούν συνεχώς στατικά μαρξιστικά τσιτάτα που δεν συγκινούν πλέον κανέναν στοιχειωδώς, νοήμονα άνθρωπο με μισό δράμι κριτικής σκέψης. Οι αριστεροί του είδους, ξέχασαν ή ξεχνούν ότι ο μαρξισμός καμία σχέση δεν θα μπορούσε να έχει με τη στασιμότητα, την στατικότητα, την αγκύλωση της σκέψης, είναι εργαλείο ανάλυσης, εργαλείο ανανέωσης, μιας διαρκώς μεταβαλλόμενης κοινωνικής εξέλιξης και πραγματικότητας.
Η Αριστερά δεν είναι μπράτσα, είναι νους, μυαλό, σκέψη και στοχασμός.
*
Στηρίξτε τις Στάχτες με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε
![]()
