«ο άνθρωπος του καμπινέ»
02/06/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ο άνθρωπος του καμπινέ»
Αργά το απόγευμα, η Ν.Δ. αποκάλυψε ότι τα συγκεκριμένα φαξ και το e-mail δεν αφορούσαν χρηματισμό υπουργού, αλλά την αποπεράτωση σπιτιού (κατασκευή ντουλαπιών κουζίνας) Έλληνα επιχειρηματία.
Κατόπιν τούτου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. και μέλος της Επιτροπής, Κώστας Τζαβάρας, ζήτησε την παραίτηση Βαληράκη και δήλωσε ότι «Το πολιτικό φιάσκο του ΠΑΣΟΚ δεν έχει προηγούμενο. Για να καλύψει την ανυπαρξία “ιδιόχειρου σημειώματος Χριστοφοράκου”, για δήθεν μίζα σε γαλάζιο Υπουργό, αναγκάστηκε να επινοήσει ένα e-mail, το οποίο τελικά αποδείχτηκε ότι δεν αφορούσε “Υπουργό”, αλλά…ντουλαπά!!!»
Χτες ο φίλος Νίκος Σαραντάκος σε ένα σπαρταριστό του κείμενο αναφέρει:
«…όπως φαίνεται, ο cabinet man δεν ήταν ο άνθρωπος του Υπουργικού Συμβουλίου αλλά ο επιπλοποιός, πολύ περισσότερο που υπάρχει και εταιρεία Cabinet Man, που είχε φτιάξει τα έπιπλα στο νιουγιορκέζικο σπίτι του παραλήπτη ή του αποστολέα.
Αν πράγματι η μετάφραση έχει γίνει από την Υπηρεσία του ΥΠΕΞ, είναι να τραβάμε τα μαλλιά μας –δείτε το ορθογραφικό λάθος στο «δωθεί» και το απερίγραπτο «της 50% κατάθεσης». Θα τολμούσα να πω ότι από μεταφραστική άποψη περισσότερα ελαφρυντικά βρίσκω στο βασικό μαργαριτάρι που δημιούργησε την όλη φασαρία, διότι αν δεν έχεις συμφραζόμενα (και εδώ δεν υπάρχουν) δεν είναι πρόδηλο ότι πρέπει να προκρίνεις τη μια επιλογή (επιπλοποιός) έναντι της άλλης (άνθρωπος του Υπουργικού Συμβουλίου). Αν ξέρεις ότι έχεις δυο φίλους που ο ένας επιπλώνει το σπίτι του, θα διαλέξεις τον επιπλοποιό• αν ξέρεις ότι πέφτουν οι μίζες σαν χαλάζι, δεν θέλει και πολύ να προτιμήσεις το Υπουργικό Συμβούλιο…» […] «… πάλι καλά που δεν έκαναν «άνθρωπο του καμπινέ» τον cabinet man. Αν και, κρίνοντας από την αφόρητη δυσωδία που αναδίδει η δικομματική μας χαβούζα, αυτή θα ήταν η πιο εύστοχη απόδοση.»
.
Αριστούργημα!
.
.
το Άρθρο 86 της ασυλίας Των
28/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο το Άρθρο 86 της ασυλίας Των
Συγγραφεύς (ίσως και) εμπνευστής: Ευάγγελος Βενιζέλος…
…«Στη διάθεση των αρχών δηλώνει ο Τάσος Μαντέλης…»

Άρθρο 86 του Συντάγματος – εγγυάται τη σύντομη, σύννομη παραγραφή αδικημάτων, στη ουσία την ασυλία των Πολιτικών…
1. Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.
2. Δίωξη, ανάκριση, προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση κατά των προσώπων και για τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη απόφαση της Βουλής κατά την παράγραφο 3. Αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση.
3. Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά, η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Το πόρισμα της επιτροπής του προηγούμενου εδαφίου εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία αποφασίζει για την άσκηση ή μη δίωξης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Με τη διαδικασία και την πλειοψηφία του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής η Βουλή μπορεί οποτεδήποτε να ανακαλεί την απόφασή της ή να αναστέλλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία.
4. Αρμόδιο για την εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων σε πρώτο και τελευταίο βαθμό είναι, ως ανώτατο δικαστήριο, Ειδικό Δικαστήριο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από έξι μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και επτά μέλη του Αρείου Πάγου. Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου κληρώνονται, μετά την άσκηση δίωξης, από τον Πρόεδρο της Βουλής σε δημόσια συνεδρίαση της Βουλής, μεταξύ των μελών των δύο ανώτατων αυτών δικαστηρίων, που έχουν διορισθεί ή προαχθεί στο βαθμό που κατέχουν πριν από την υποβολή πρότασης για άσκηση δίωξης. Του Ειδικού Δικαστηρίου προεδρεύει ο ανώτερος σε βαθμό από τα μέλη του Αρείου Πάγου που κληρώθηκαν και μεταξύ ομοιόβαθμών ο αρχαιότερος. Στο πλαίσιο του Ειδικού Δικαστηρίου της παραγράφου αυτής λειτουργεί Δικαστικό Συμβούλιο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από δύο μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και τρία μέλη του Αρείου Πάγου. Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί να είναι και μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου. Με απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου ορίζεται ένα από τα μέλη του που ανήκει στον Αρειο Πάγο ως ανακριτής. Η προδικασία λήγει με την έκδοση βουλεύματος. Καθήκοντα εισαγγελέα στο Ειδικό Δικαστήριο και στο Δικαστικό Συμβούλιο της παραγράφου αυτής ασκεί μέλος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που κληρώνεται μαζί με τον αναπληρωτή του. Το δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και για τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου ενώ το δεύτερο εδάφιο και για τον εισαγγελέα. Σε περίπτωση παραπομπής προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου συμπαραπέμπονται και οι τυχόν συμμέτοχοι, όπως νόμος ορίζει.
5. Αν για οποιονδήποτε άλλο λόγο, στον οποίο περιλαμβάνεται και η παραγραφή, δεν περατωθεί η διαδικασία που αφορά δίωξη κατά προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός, η Βουλή μπορεί, ύστερα από αίτηση του ίδιου ή των κληρονόμων του, να συστήσει ειδική επιτροπή στην οποία μπορούν να μετέχουν και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί για τον έλεγχο της κατηγορίας.
η ομολογία Μαντέλη του Rocco, ήτο έκπληξις
27/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο η ομολογία Μαντέλη του Rocco, ήτο έκπληξις

όπως έκπληκτα μας διαλάλησαν τα τηλεοπτικά κανάλια γιατί η αλήθεια –να λέγετε- είναι ότι κανείς δεν πίστεψε ποτέ ότι, μετά τη χορηγία ζήμενς μέσω κ. Τσουκάτου προς το πανελλήνιο σοσιαλιστικό κίνημα, θα ομολογούνταν μία ακόμη «χορηγία» αυτή τη φορά μέσω του κ. Μαντέλη, κανείς από εμάς που ζούμε στο ηθικό νεόπλουτο κρατίδιο της νοτιοανατολικής Δανίας δεν πίστεψε ποτέ ότι υπάρχουν κάποιοι που θα μπορούσαν να καταδεχτούν την είσπραξη μιας «χορηγίας» από πολυεθνική εταιρεία, εξού και η έκπληξις όλων μας, διότι ΔΕΝ το ξέραμε. Είμαστε επίσης σίγουροι ότι και ο κ. Σημίτης δεν γνώριζε περί χορηγιών, το ίδιο ισχύει και για τον Γεώργιο του Ανδρέα Παπανδρέου που παρεμπιπτόντως υπήρξε ολόκληρες δεκαετίες μέλος όλων των κυβερνήσεων του παλιού καλού σοσιαλιστικού νέκταρ –το πιστεύω ακράδαντα, όπως φαντάζομαι κι εσείς και οι λοιποί πληβείοι autour de vous. Όπως παλαιότερα, ορισμένοι μιλούσαν για το δήθεν σκάνδαλο Κοσκωτά το οποίο, σας πληροφορώ, βρίσκεται στη σφαίρα της φαντασίωσης αυτών που δεν επιθύμησαν ποτέ μια νέα ισχυρή Ελλάδα της (πράσινης) ανάπτυξης. Είμαστε μία χώρα που δημιουργούμε ιστορίες, έτσι για να τις λέμε. Όπως κάποιοι διατείνονται –προσωπικά ΔΕΝ το πιστεύω- ότι ο κ. Καραμανλής γνώριζε περί της «υποθέσεως» Βατοπεδίου, είναι ποτέ δυνατόν, πρωθυπουργός πράμα να γνώριζε. Πολλές είναι οι συκοφαντίες που διασύρουν υπολήψεις αγνών πολιτών που εθελοντικά πολιτεύτηκαν –όχι για κανένα άλλο λόγο- για να υπηρετήσουν τη χώρα και τους κατοίκους της, ο νόμος π.χ. περί ευθύνης υπουργών, ορθώς ψηφίστηκε και ισχύει, έστω και αντισυνταγματικώς, πληρεί αυτό που λέει ο λαός «…πριν πεινάσουν μαγειρεύουν», ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, μη σας κουράζω…
.
.
(που πήγαν) τα λεφτά στον χώρο της Υγείας…
25/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο (που πήγαν) τα λεφτά στον χώρο της Υγείας…

Επιβάλλεται η γνωστοποίησή του.
Πως και από ποιους χάθηκαν Εικοσιπέντε (αριθμός 25) δισ. €υρώ στο χώρο της Υγείας, με συγκεκριμένα ονόματα, αριθμούς και στοιχεία. Μία προσφορά της κατασυκοφαντημένης blogόσφαιρας αντί των παραδοσιακών ΜΜΕ, από τον μπλόγκερ Έρμιππο.
Μέρος 1ο
Μέρος 2ο
Μέρος 3ο
Μέρος 4ο
… κι αν ορισμένοι σκέφτονται να φιμώσουν τα «ανώνυμα» μπλογκς, ας υπάρχει μία σοβαρή μερίδα του κόσμου που θα γνωρίζει τους λόγους, κι ας μάθουμε επιτέλους ότι μόνο το κείμενο κρίνεται -όχι ο συγγραφέας του.
.
.