αγριμολογος

Ανακοίνωση:

Το e-περιοδικό Στάχτες έπαψε το ιστολόγιο του των Στάχτες Art.ανακοινώσεις που υπήρξε έως τώρα. Ο λόγος είναι απλός το e-περιοδικό είναι έργο αποκλειστικά δικό μου, δεν υπάρχει άλλο προσωπικό, δηλαδή (πιο απλά) πρόκειται για ένα e-περιοδικό … One Man Show και αυτό σημαίνει ότι χρόνος δεν υπάρχει για να συντηρηθούν και τα δύο από ένα και μόνο άτομο. Η απόφαση πάρθηκε προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν οι ίδιες οι Στάχτες. Τα Δελτία Τύπου βιβλίων και άλλων καλλιτεχνικών ανακοινώσεων που καθημερινά δεχόμουν, έφτασαν σε σημείο να απειλούν την ύπαρξη του κυρίως περιοδικού. Ο περιορισμένος μου χρόνος, πολύ φοβάμαι ότι θα με αναγκάσει στο μέλλον, να μεταφέρω τις Στάχτες σε ιστολογική πλατφόρμα (π.χ. blogger-wordpress) για καθαρά πρακτικούς λόγους δημοσίευσης. Λυπάμαι.

Ο τίτλος από το skai.gr και έχει ενδιαφέρον. Καθρεφτίζει την απελπιστική κατάσταση που βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας, και ότι δεν είναι «τόσο ανεξήγητο» το γεγονός μια γενικευμένης αντίδρασης σε τόσες πόλεις μετά το θάνατο του 15χρονου.

Γράφει ο Κώστας Ράπτης
«…Αλλά βέβαια καλύτερα να σιωπούν οι μιντιακοί ταγοί μας, αφού τους προσπέρασαν αμείλικτα το youtube,  τα μπλογκς και το πατροπαράδοτο «στόμα με στόμα».

Καλύτερα να σιωπούν, αφού έτσι και αλλιώς, δεν ξέρουν για ποιο πράγμα μιλούν.

Διότι θα χρειαζόταν μεγαλύτερη ειλικρίνεια και συνθετότητα σκέψης, από αυτήν στην οποία μας έχει συνηθίσει ο τηλεοπτικός λόγος, προκειμένου να μας εξηγήσουν ποιοι κατεβάζουν την οργή τους στους δρόμους και γιατί.

Να μας εξηγήσουν γιατί η «ιδιαιτερότητα» των Εξαρχείων μεταφέρθηκε στην Πάτρα, στο Αγρίνιο, στα Γιάννινα, στην Μυτιλήνη, στην Κομοτηνή, στον Βόλο και τη Λάρισα. Να μας εξηγήσουν πώς και οι συνήθεις «νεαροί αντεξουσιαστές» δεν ήταν τούτη τη φορά μόνο νεαροί ούτε μόνο αντεξουσιαστές, αλλά όμως ήταν απολύτως αποφασισμένοι να μην αφήσουν τα πεζοδρόμια, παρά τη μεγαλύτερη χημική επίθεση που δέχθηκε ποτέ η πόλη. Να μας εξηγήσουν γιατί, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, οι κάτοικοι της ρημαγμένης λεωφόρου Αλεξάνδρας εκτόξευαν από τα μπαλκόνια τους στους αστυνομικούς κατάρες και λεμόνια…».

…

photo Copyright©skai.gr

Οι χαμογελαστές κυρίες του Waka Moon

Τις προάλλες μετά την βραδινή έξοδο σε εστιατόριο με ένα ζευγάρι φίλων Ισπανών, περάσαμε μια βόλτα από το μικρούλι Waka Moon για ένα ποτό. Το Waka Moon είναι ένα μικρό, φιλικό εστιατόριο-μπαρ κοντά στην Grand Place, στον μεσαιωνικό δρόμο της Rue des Eperonniers, όπου μετά τα μεσάνυχτα που η κουζίνα έχει οριστικώς κλείσει, σερβίρει ποτά με συνοδεία αφρο-κουβανικής μουσικής.

Η ατμόσφαιρα ζεστή – βοηθά σ’ αυτό κι ο χώρος, ένα κτίριο του 19ου αι. – παλιά βιβλιοπωλείο. Τώρα το «κυβερνούν» δύο ευγενικές κυρίες από το Κονγκό έχοντας πρόχειρο χαμόγελο και γέλιο για όλους. Έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι, όσα χρόνια κι αν ζήσεις στις Βρυξέλλες, δεν θα τις μάθεις ποτέ.