[ Η Άνοιξη της Πράγας, 20 Αυγούστου 1968·

20/08/2025 § Σχολιάστε

Ζητήματα Ελευθερίας

Με τα μάτια του Μίλαν Κούντερα
Στις 20 Αυγούστου του 1968 ο ρωσικός στρατός κατέλαβε τη χώρα.
Επί μία εβδομάδα οι δρόμοι σ΄ όλες τις πόλεις αντιλαλούσαν από από οργή. Ποτέ δεν ήταν τόσο πατρίδα η χώρα, ποτέ δεν ήταν τόσο πολύ Τσέχοι οι Τσέχοι.
Ο Γιόζεφ, μεθυσμένος από μίσος, ήταν έτοιμος να πέσει πάνω στα τανκς. Έπειτα, οι σημαίνοντες πολιτικοί συνελήφθησαν, μεταφέρθηκαν με συνοδεία στη Μόσχα, αναγκάστηκαν να δεχτούν ένα συμβιβασμό όπως όπως, και οι Τσέχοι, οργισμένοι ακόμα, γύρισαν στα σπίτια τους. Περίπου δεκατέσσερις μήνες μετά, στην πεντηκοστή δεύτερη επέτειο της ρωσικής Οκτωβριανής Επανάστασης, που είχε επιβληθεί στη χώρα σαν επίσημη αργία, ο Γιόζεφ, στην κωμόπολη όπου είχε το ιατρείο του, μπήκε στο αυτοκίνητό του για να πάει να δει τους δικούς του στην άλλη άκρη της χώρας. Μόλις έφτασε στην πόλη, έκοψε ταχύτητα. Ήταν περίεργος να δει πόσα παράθυρα θα είναι στολισμένα με κόκκινες σημαίες, που, αυτή τη χρονιά της ήττας, θα αποτελούσαν ολοκάθαρο σημάδι υποταγής. Είχε περισσότερες απ΄ ό,τι περίμενε: αυτοί που τις κρέμασαν ενεργούσαν ίσως αντίθετα με τα πιστεύω τους, από σύνεση,μ’έναν αόριστο φόβο,πάντως ενεργούσαν με τη θέλησή τους,γιατί δεν τους ανάγκαζε κανένας,δεν τους απειλούσε κανένας.
*
[απόσμασμα από: Μίλαν Κούντερα  Η Αγνοια σελ. 64 -εκδόσεις Εστία via Ioanna Patera >>>

[δημοκράτες·

01/08/2025 § Σχολιάστε

Η περιποίηση των παλιών μας συνδρόφων κατά τη διάρκεια της πορεία; του Ιστορικού Προτσές προς τοπν σοσιαλισμό, για τη νίκη των λαών.

link >>>

[η δυνατότητα να διαφωνούμε χωρίς φόβο·

25/07/2025 § Σχολιάστε

Ζητήματα Ελευθερίας

Οι διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές απόψεις που εκφράζουμε και διαφωνούμε ελεύθερα αποτελούν θεμέλιο λίθο μιας υγιούς και δημοκρατικής κοινωνίας. Η δυνατότητα να διαφωνούμε χωρίς φόβο, να ανταλλάσσουμε επιχειρήματα και να ακούμε ο ένας τον άλλον, δεν είναι μόνο δικαίωμα, αλλά και ευθύνη κάθε πολίτη.

Η πολυφωνία και η ανοχή στη διαφορετικότητα των ιδεών ενισχύουν τον κοινωνικό διάλογο και βοηθούν στην εξέλιξη της συλλογικής σκέψης. Όταν οι απόψεις συγκρούονται με σεβασμό και επιχειρήματα, γεννιούνται νέες ιδέες, βελτιώνονται πολιτικές και προωθείται η κοινωνική πρόοδος.

Ωστόσο, η ελευθερία αυτή δεν πρέπει να συγχέεται με την ασυδοσία. Η έκφραση γνώμης οφείλει να σέβεται τα δικαιώματα των άλλων, να αποφεύγει τη ρητορική μίσους και να στηρίζεται στη λογική και τον σεβασμό. Μόνο τότε ο διάλογος μπορεί να είναι γόνιμος και δημιουργικός.

Η ελευθερία της έκφρασης, αυτή η πολυφωνία είναι ο Πλούτος μας· οφείλουμε να τον προστατέψουμε και να τον διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.

― Δυστυχώς, αυτόν, τον δικό μας Πλούτο, που έχουμε κατακτήσει ως κοινωνία, δεν την απολαμβάνουν στον μουσουλμανικό κόσμο, ούτε στα αυταρχικά καθεστώτα, όπως στη Ρωσία, Τουρκία, Βορ. Κορέα κ.α. Οφείλουμε κάθε φορά, πριν εκφράσουμε την όποια άποψη, να σκεφτόμαστε Τι Α κ ρ ι β ώ ς (κριτικά πάντα)υπερασπιζόμαστε κ α ι στα δ ι ε θ ν ή ζητήματα.

[οι «ανθρωπιστές» δεν έμαθαν για σφαγές Δρούζων·

23/07/2025 § Σχολιάστε

Οι κακοί Ισραηλινοί και οι καλοί ισλαμο-τζιχαντιστές

[…] Το συσσωρευμένο μίσος των ισλαμιστικών ομάδων μαίνεται εναντίον μειονοτήτων όπως οι Δρούζοι. Οι πράξεις τους καταγράφονται σε βίντεο, συχνά καταγεγραμμένα από τους ίδιους τους δράστες και αναρτημένα στο διαδίκτυο χιλιάδες φορές. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί να δει αυτές τις εικόνες. Όποιος καταλαβαίνει αραβικά μπορεί επίσης να ακούσει και να διαβάσει τη συνοδευτική ρητορική μίσους. Διάφορα συριακά παρατηρητήρια παρέχουν καθημερινές αναφορές για την κατάσταση στη χώρα. Τα γεγονότα είναι ξεκάθαρα.

Τι ακούμε γι’ αυτό από το κοινό στα δημοκρατικά κράτη ; Εκκωφαντική σιωπή. Καμία διαμαρτυρία στους δρόμους, κανένα hashtag. Καμία κατάληψη αίθουσας διδασκαλίας πουθενά, κανένα σχόλιο για μαζικές δολοφονίες ή ύποπτη γενοκτονία. Καμία συζήτηση για την πολιτική της Γερμανίας στη Συρία.

Οι δράστες στη Συρία δεν είναι ξένοι. Φορούν τις στολές της αστυνομίας της «νέας τάξης» στη νέα Συρία, ένα χωνευτήρι τζιχαντιστικών πολιτοφυλακών υπό την διοίκηση του Abu Mohammed al-Jolani. Το γεγονός ότι τώρα αυτοαποκαλείται Ahmad al-Sharaa και φοράει γραβάτες δεν αλλάζει πολλά στον χαρακτήρα του : ο Al-Jolani ήταν πολέμαρχος της Αλ Κάιντα που ασχολούνταν με την εξάλειψη όσων δεν ακολουθούσαν την ιδεολογία του.

Οι τελευταίες μέρες ήταν ένα ακόμη μάθημα για τα διπλά μέτρα και σταθμά. Ενώ οι φλόγες έβγαιναν από τα σπίτια, οι γυναίκες και τα παιδιά έφευγαν, οι άνδρες δολοφονούνταν και οι ηλικιωμένοι παρενοχλούνταν, δεν υπήρχε ούτε μια ένδειξη διαμαρτυρίας ενάντια στις ενέργειες και τους δράστες.

Μέχρι που το Ισραήλ παρενέβη και – όπως είχε κάνει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας – έσπευσε στρατιωτικά να βοηθήσει τους διωκόμενους Δρούζους. Αλλά τότε! Τότε ξαφνικά εμφανίστηκε: αγανάκτηση : Πώς μπορούσε το Ισραήλ να «παρουσιάζεται ως προστάτιδα δύναμη» ! Ο Αλ-Τζολανί απαγόρευσε οποιαδήποτε παρέμβαση και τα δυτικά μέσα ενημέρωσης παρουσίασαν την αλληλεγγύη του Ισραήλ ως πρόβλημα «αντίθετα με το διεθνές δίκαιο». Κι όμως, ο στρατός του Ισραήλ έκανε αυτό που η ίδια η Δύση έπρεπε να είχε κάνει εδώ και πολύ καιρό. Και το έκανε υπό την πίεση της δικής του κοινότητας Δρούζων στο Ισραήλ, η οποία είχε ήδη συνδέσει τη μοίρα της με αυτή του εβραϊκού κράτους το 1948. Το Ισραήλ προστάτευσε ενεργά τους διωκόμενους.

Γνωρίζουμε καλά τα διπλά μέτρα και σταθμά. Όποιος μοιράζεται εικόνες από τη Γάζα και καταγγέλλει το Ισραήλ δεν λέει ποτέ λέξη για τη σφαγή της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τους απαχθέντες ομήρους που εξακολουθούν να κρατούνται αιχμάλωτοι σε σήραγγες, δεν έχει συμπόνια. Ούτε έχει συμπόνια για τον λαό της Γάζας, ο οποίος χρειάζεται μόνο ένα πράγμα : ελευθερία από τον τρόμο της Χαμάς.

*

©Ahmad Mansour Die Welt 22/7/25 Via Babis Georges Petrakis

ΥΓ: Μέσα σε τέσσερις μέρες δολοφονήθηκαν πάνω από 1000 Δρούζοι, σχεδόν όλοι άμαχοι. Οι τζιχαντιστές εισέβαλαν στο νοσοκομείο της πόλης Σουέιντα και εκτέλεσαν εν ψυχρώ γιατρούς, νοσηλευτικό προσωπικό και ασθενείς. Κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο βίντεο το οποίο δείχνει τζιχαντιστές να αναγκάζουν τρεις Δρούζους να πηδήξουν στο κενό και αυτοί να τους πυροβολούν. Η μεταφορά όλων αυτών των ορδών έγινε και με πούλμαν που ανήκουν σε τουρκική εταιρεία. Έτσι, για να έχουμε ολοκληρωμένη την εικόνα.

Τώρα που έχουν γίνει όλα γνωστά εξηγείται πλήρως ο βομβαρδισμός των εγκαταστάσεων του υπουργείου άμυνας της συριακής κυβέρνησης στη Δαμασκό από την ισραηλινή αεροπορία. Και δυστυχώς υπήρξαν και πάλι οι φωνές των αφελών και των επιτηδείων που αποδοκίμασαν αυτόν τον βομβαρδισμό. [Σάκης Μουμτζής]

Where Am I?

You are currently browsing the ζητήματα ελευθερίας category at αγριμολογος.