αγριμολογος

Δελτίο Τύπου

Τζέιμς Ένσορ, Οι σοφοί δικαστές, 1894, χαρακτικό.

Η διεύθυνση της Athens Review of Books εξέδωσε το ακόλουθο Δελτίο Τύπου στις 3 Νοεμβρίου 2015:

Στη γνωστή υπόθεση δίωξης της Athens Review of Books από τον Ν. Κοτζιά εκδόθηκε η 4034/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Με την απόφαση αυτή καταδικάζεται η ARB σε χρηματική αποζημίωση για… προσβολή της τιμής και υπόληψης του Υπουργού Εξωτερικών. Η απόφαση αυτή θα ήταν αδιανόητη σε οποιοδήποτε κράτος δικαίου του δυτικού πολιτισμού, πολλώ δε μάλλον του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού. Παραβιάζει και περιφρονεί ολόκληρη τη σχετική νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, αλλά ακόμη και την ελληνική.

Η διεύθυνση της Athens Review of Books δηλώνει ότι δεν θα πληρώσει ούτε μια δεκάρα από το ποσόν που επιδίκασε αυτή η απίθανη απόφαση, και προσκαλεί τον Υπουργό Εξωτερικών να δοκιμάσει να προχωρήσει στην εκτέλεσή της και στο κλείσιμο του περιοδικού.

Εν συντομία παρουσιάζουμε εδώ το ιστορικό και την απόφαση, ενώ στο συνημμένο pdf του σχετικού άρθρου από το τεύχος Νοεμβρίου που κυκλοφορεί εξηγείται αναλυτικά η υπόθεση.

Ο νυν Υπουργός Εξωτερικών υπέβαλε αγωγή αστικής αποζημίωσης ζητώντας 250.000 ευρώ, με αφορμή μια επιστολή που είχε δημοσιεύσει η Athens Review of Books το 2010. Ο επιστολογράφος ασκούσε αιχμηρή πολιτική κριτική και χαρακτήριζε τον Κοτζιά ως «τον πιο ακραίο και φανατικό, σκληρό και αμείλικτο κνίτη της γενιάς μας/του, έναν πραγματικό γκαουλάιτερ του σταλινισμού».

Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την απόφαση-σταθμό:

● «Απεδείχθη» ότι ο Ν. Κοτζιάς ήταν ιδρυτικό στέλεχος του ΚΚΕ! Αγνοούν δηλαδή οι σοφοί συντάκτες της ακόμη και πράγματα πασίδηλα, όπως ότι το ΚΚΕ ιδρύθηκε το 1918/1924.

● Αλλά, παρότι «συνιδρυτής» του ΚΚΕ και παρότι συγγραφέας τόσων ακραία προπαγανδιστικών βιβλίων και άρθρων, σύμφωνα με την απόφαση «δεν απεδείχθη» ούτε καν ότι ήταν θαυμαστής των κομμουνιστικών καθεστώτων! (Προφανώς απαξίωσαν να ρίξουν έστω και μια ματιά οι συντάκτες της στα σχετικά τεκμήρια που προσκομίσαμε).

● Η έκφραση «γκαουλάιτερ του σταλινισμού», όπως νομίζουν οι εκδόσαντες την απόφαση, σημαίνει δύο εγκληματικές δραστηριότητες ταυτόχρονα: χιτλερική και σταλινική! Ποιος είναι άλλωστε ο καθηγητής Γλωσσολογίας και συντάκτης-επιμελητής του περίφημου Χρηστικού Λεξικού της Ακαδημίας Αθηνών, ο οποίος κατέθεσε ότι το πρώτο χρησιμοποιείται μεταφορικά, ως επιθετικός προσδιορισμός του ουσιαστικού «σταλινικός», μπροστά στην γλωσσολογική (ου μην αλλά και ιστορική, όπως είδαμε λίγο πριν) αυθεντία των κ.κ. εφετών;

Οι δικαστές θεώρησαν προφανώς ακόμη απολύτως λογικά και φυσιολογικά, ίσως και να εντυπωσιάστηκαν από επιχειρήματα όπως τα παρακάτω που κατέθεσε ο Μινίστρος των Εξωτερικών στο Εφετείο, με ημερομηνία 4.3.2015:

● «Ειδικώτερον επισημαίνεται ότι η οικογένειά μου είναι κομμάτι της οικογένειας του Παλαιών Πατρών Γερμανού…».

● «…εξελέγην αναπληρωτής Καθηγητής στο εν λόγω Πανεπιστήμιο [Μαρβούργου], … Συν τοις άλλοις, το θέρος του 2001, λόγω της θέσης Καθηγητού που κατείχα στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης στο Ηνωμένο Βασίλειο και πριν από την ανάληψη καθηκόντων στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ στις ΗΠΑ…».

● «Βάλθηκαν [η Athens Review of Books] να με συκοφαντήσουν, όταν αποφάσισαν να στηρίξουν με πάθος το Μνημόνιο» και μάλιστα από «σημαντικές κρατικές θέσεις»!

Έτσι λοιπόν το Εφετείο καταδικάζει την Athens Review of Books σε χρηματική αποζημίωση του δήθεν «θιγέντος», αλλά δεν επιβάλει τη δημοσίευση της απόφασης, όπως συνηθίζεται, ώστε να συντελεστεί η «αποκατάσταση». Εμείς όχι μόνο κάνουμε γνωστή αυτή την καταδικαστέα καταδίκη μας, αλλά θα δημοσιοποιήσουμε περίληψή της στην αγγλική. Σημειωτέον ότι επικοινωνήσαμε γραπτώς και με τα ανωτέρω τρία φημισμένα πανεπιστήμια και βεβαιωθήκαμε ότι οι ισχυρισμοί Κοτζιά είναι ψευδέστατοι. Έτσι πληροφορήθηκαν και εκείνοι ότι ο… απόγονος του Παλαιών Πατρών Γερμανού ύψωσε τη σημαία τού κατά φαντασίαν καθηγητή στην Οξφόρδη, το Χάρβαρντ και το Μαρβούργο!

Ο «αυτόνομος νους» Ν. Κοτζιάς υπήρξε ο μοναδικός Ευρωπαίος υπουργός από υπάρξεως Ευρώπης που έχει δηλώσει δημοσίως ότι «έγραψα κατ’ εντολή του κόμματός μου … ανοησίες» (Der Spiegel, 9.2.2015), ο μοναδικός που έγραψε ένα απεχθές και επονείδιστο προπαγανδιστικό βιβλίο υπέρ της δικτατορίας Γιαρουζέλσκι («Η Πολωνία κι εμείς») και ο μοναδικός Έλληνας που συνέγραψε προπαγανδιστικό βιβλίο του Ανατολικογερμανικού καθεστώτος με τίτλο Der autonome Intellekt («Ο Αυτόνομος [sic] Νους»), υπό την επίβλεψη του Επικεφαλής του Ιδεολογικού Αγώνα του καθεστώτος Χόνεκερ Manfred Buhr (διαβόητου πράκτορα της Στάζι με το ψευδώνυμο «Ελαφοπόδαρος») – αυτά είναι επιδόσεις για το βιβλίο Γκίνες. Καταθέσαμε αυτά τα βιβλία και πολλά άλλα ανάλογης αξίας πονήματα του πάλαι ποτέ «Σουσλώφ του Κόμματος» που υμνούν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα, ωστόσο οι δικαστές σε μια επίδειξη αυθαιρεσίας ισχυρίζονται ότι όσα μνημεία σταλινικού λόγου του Υπουργού Εξωτερικών προσκομίσαμε δεν αποδεικνύουν ούτε καν τον θαυμασμό του προς τα καθεστώτα αυτά.

Η Athens Review of Books κατέθεσε ήδη αίτηση αναίρεσης στον Άρειο Πάγο, ως αναγκαίο προστάδιο ώστε το συγκεκριμένο κρούσμα να αχθεί ενώπιον των Δικαστών του Στρασβούργου, εκφραστών και φυλάκων του ευρωπαϊκού νομικού πολιτισμού – στον οποίο δυστυχώς, καίτοι οφείλουμε, δεν ανήκουμε. Θα προχωρήσουμε άμεσα επίσης σε αναφορά στον αρμόδιο Επιθεωρητή Δικαστηρίων και σε υποβολή αγωγής κακοδικίας (δεν είμαστε αφελείς: και αυτή προφανώς θα καταλήξει στο Στρασβούργο). Φυσικά επιφυλασσόμαστε κάθε δικαιώματός μας εναντίον οιουδήποτε (αποζημίωσης λόγω κακοδικίας, κ.λπ.). Αντιστεκόμαστε και θα αντιστεκόμαστε στην κατάχρηση εξουσίας που διαπράττουν οι όποιοι κάθε φορά θεσμοφόροι της Ανελευθερίας του Λόγου.

Όλα τα παραπάνω δεν συνιστούν μια ακόμη περίπτωση κακοδικίας, ούτε μια υπόθεση αποκλειστικά δική μας. Όπως και οι αγωγές, λ.χ., Καμμένου ή Κουρή εναντίον του Α. Πετρουλάκη δεν είναι μόνο υπόθεση του γνωστού γελοιογράφου. Είναι υπόθεση όλων μας. Οι δικαστές δεν δίκασαν εμάς. Θεωρούμε ότι δίκασαν και καταδίκασαν όχι μόνο την Ελευθερία του Λόγου, αλλά και τον ίδιο τον Λόγο, με όσες σημασίες μπορεί να έχει αυτή η λέξη.

Κανείς ασχολούμενος με τα δημόσια πράγματα αυτής της χώρας δεν μπορεί να αισθάνεται ασφαλής όταν υπάρχει ο υπέρ των εκβιαστών νόμος περί Τύπου που επιτρέπει να αντιμετωπίζονται σαν επιλήψιμα θέματα πολιτικής κριτικής που δεν τίθενται σε δικαστική κρίση στα δημοκρατικά καθεστώτα. Δεν αρκούν οι ανέξοδες και τυπικές «καρμπόν» καταγγελίες για την κατάργηση του νόμου της ανελευθερίας του Λόγου. Το κόστος του για τη δημοκρατία και τον πολιτισμό είναι ανυπολόγιστο.

ΥΓ. Καθώς έχει κι αυτό τη σημασία του, σημειώνουμε ότι ο «υπεύθυνος» επιστολογράφος άφησε την τεκμηρίωση των γραφομένων του στη διεύθυνση της ARB…

Και όσες θρησκείες δεν καταστρέφουν τώρα, το έκαναν στο παρελθόν. Ό λ ε ς όμως, συνεχίζουν να δολοφονούν τον Ορθό Λόγο -τη Λογική, τις ανθρώπινες συνειδήσεις…

Ενδιαφέρουσα πανοραμική άποψη της Παλμύρας, χαλκογραφίας του δέκατου-όγδοου αιώνα από ανώνυμο καλλιτέχνη-χαρτογράφο

Παλμύρα (από το Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου», -/+ 1949-1952):
Πόλις της Συρίας -ή εν τη Ιερά Βίβλω καλουμένη Ταμάρ, Θεδμόρ ή Θεοδμόρ, εν δε ταις Αραμαϊκαίς γλώσσαις Ταδμόρ ή Ταμμόρ (= «Φοινίκων πόλις»), κτισθείσα υπό του Σολομώντος εις μίαν όασιν της απεράντου Συριακής ερήμου, ευρισκομένην εις θέσιν μαρτυρούσαν, ότι η όασις αυτή ήτο εκ των σταθμών της μεταξύ Συρίας και Μεσοποταμίας οδού, όπου εστάθμευον προς ανάπαυσιν και ανεφοδιασμόν τα καραβάνια της ερήμου. Απείχε περίπου, από μεν τα παράλια της Συρίας 237 ρωμαϊκά μίλια, από δε την Δαμασκόν (ΒΑ) 176, από την Έμεσαν (Α) 80, και από την Απάμειαν (ΝΑ) 113. Αν εξαιρέσωμεν μίαν είδησιν διασωθείσα υπό της παραδόσεως, ότι η Παλμύρα είχε κατεδαφισθή υπό του βασιλέως της Βαβυλώνος Ναβουχοδονόσορος, ουδεμίαν άλλην είδηση έχομεν περί αυτής μέχρι της εποχής, καθ’ ήν Ανατολή εκυβερνάτο υπό του Ρωμαίου Μάρκου Αντώνιου, όστις εκινήθη εναντίον της αιφνιδιαστικώς, αλλ’ οι Παλμηρυνοί επρόφθασαν και συναποκομίσαντες ό,τι εκ της περιουσίας των ηδύναντο, απεσύρθησαν πέραν του Ευφράτου.

Κατά την χρονικήν περίοδον των πρώτων Ρωμαίων αυτοκρατόρων η Παλμύρα ήτο ελευθέρα και είχεν εξελιχθή εις μέγα και ακμάζον εμπορικόν κέντρον. Η τοποθεσία της, επί των συνόρων, δηλαδή των μεταξύ Πάρθων και ρωμαϊκών κτήσεων, της έδιδε την προνομιούχον θέσιν να κυριαρχή επί του εμπορίου και των δύο επικρατειών, αλλ’ εν ταυτώ την εξέθετεν και εις κινδύνους μαι ζημίας τα προκαλουμένας εκ των συχνών μεταξύ των πολέμων. Επί Αδριανού και των Αντωνίνων, ηυνοήθη τα μέγιστα και έφθασεν εις την υψίστην της ακμή. Επί Καρακάλλα ή διακυβέρνησις της Παλμύρας (ως ρωμαϊκής αποικίας), ανετέθη υπό των Ρωμαίων εις τινα ιθαγενή γερουσιαστήν Οδαίναθον (περί το 212 μ.Χ.), τούτου δε φονευθέντος κατά τινα επανάστασιν, εις ομώνυμον υιόν του.

[…]
Τα λαμπρότεραν εκ των σωζομένων ερειπίων της Παλμύρας είναι τα του ναού του Ήλιου. Τα πλέον δε ενδιαφέροντα είναι οι τετράγωνοι επιτάφιοι πύργοι εκ 3-5 ορόφων. Αρκετά καλά διατηρούνται επίσης αι οδοί και τα θεμέλια των οικημάτων. Σημαντικαί επίσης είναι αι ανευρεθείσαι εν Παλμύρα επιγραφαί δίγλωσσοι (εις ελληνικήν και εις παλμυρηνήν διάλεκτον), μόνον δε μία εις εβραϊκήν γλώσσαν, και 1-2 εις λατινικήν.

***

Αύγουστος 2015 –ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Τον ρωμαϊκό ναό του Βαάλ στην αρχαία Παλμύρα ανατίναξαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, που κατέχουν την πόλη, ενισχύοντας τους φόβους της διεθνούς κοινότητας για την τύχη των μνημείων. […]  «Το Ισλαμικό Κράτος τοποθέτησε μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών στον ναό του Βαάλ Σαμίν, τα οποία πυροδότησε, προκαλώντας την ολοσχερή του καταστροφή.
Το εσωτερικό του ναού εξαφανίσθηκε, ενώ οι κίονες κατέρρευσαν», είπε ο Αμπντουλκαρίμ. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, με έδρα το Λονδίνο, επιβεβαίωσε και αυτό την καταστροφή του ναού. Ο ναός του Βαάλ Σαμίν κατασκευάσθηκε το 17 μ.Χ., ενώ το κτίσμα επεκτάθηκε σημαντικά από τον αυτοκράτορα Αδριανό το 130 μ.Χ. [Καθημερινή]

*