Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας για τα «Θρησκευτικά»
02/10/2015 § Σχολιάστε
Πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ, πρώην… αριστερός
«Διεκδικούμε την εξίσωση όλων των θρησκευτικών δογμάτων. Θεωρούμε απαράδεκτο σε χώρους εκπαίδευσης παιδιών και νέων να υπάρχει με την παρούσα μορφή του και μάλιστα υπό υποχρεωτική μορφή το μάθημα των Θρησκευτικών. Οπως επίσης ανεπίτρεπτο θεωρούμε τον εκκλησιασμό και την υποχρεωτική πρωινή προσευχή στα σχολεία και την ανάρτηση χριστιανικών εικόνων και συμβόλων στις τάξεις μαθημάτων».
Τάδε έφη Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος ΣΥΡΙΖΑ, στις 10 Ιουνίου 2009, σε επιστολή του προς μεταπτυχιακούς και τελειόφοιτους φοιτητές της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ.
«Δεν θα κάνουμε μονομερείς ενέργειες στο θέμα των Θρησκευτικών στα σχολεία», δήλωσε χθες ο υπουργός Παιδείας, σηματοδοτώντας την οριστική (;) υπαναχώρηση της κυβέρνησης της Αριστεράς μπροστά στους… διαχρονικούς θεσμούς. [ΕφΣυν]
*
ΥΓ:
Ας μην ανησυχεί η ΑριστεροΑκροΔεξιά εξουσία, υπάρχουν ψηφοφόροι, οι πολίτες σπανίζουν…
Η ΠαλΜοίρα των καταστροφο-δολοφονικών θρησκειών
25/08/2015 § Σχολιάστε
Και όσες θρησκείες δεν καταστρέφουν τώρα, το έκαναν στο παρελθόν. Ό λ ε ς όμως, συνεχίζουν να δολοφονούν τον Ορθό Λόγο -τη Λογική, τις ανθρώπινες συνειδήσεις…
Ενδιαφέρουσα πανοραμική άποψη της Παλμύρας, χαλκογραφίας του δέκατου-όγδοου αιώνα από ανώνυμο καλλιτέχνη-χαρτογράφο
Παλμύρα (από το Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν «Ηλίου», -/+ 1949-1952):
Πόλις της Συρίας -ή εν τη Ιερά Βίβλω καλουμένη Ταμάρ, Θεδμόρ ή Θεοδμόρ, εν δε ταις Αραμαϊκαίς γλώσσαις Ταδμόρ ή Ταμμόρ (= «Φοινίκων πόλις»), κτισθείσα υπό του Σολομώντος εις μίαν όασιν της απεράντου Συριακής ερήμου, ευρισκομένην εις θέσιν μαρτυρούσαν, ότι η όασις αυτή ήτο εκ των σταθμών της μεταξύ Συρίας και Μεσοποταμίας οδού, όπου εστάθμευον προς ανάπαυσιν και ανεφοδιασμόν τα καραβάνια της ερήμου. Απείχε περίπου, από μεν τα παράλια της Συρίας 237 ρωμαϊκά μίλια, από δε την Δαμασκόν (ΒΑ) 176, από την Έμεσαν (Α) 80, και από την Απάμειαν (ΝΑ) 113. Αν εξαιρέσωμεν μίαν είδησιν διασωθείσα υπό της παραδόσεως, ότι η Παλμύρα είχε κατεδαφισθή υπό του βασιλέως της Βαβυλώνος Ναβουχοδονόσορος, ουδεμίαν άλλην είδηση έχομεν περί αυτής μέχρι της εποχής, καθ’ ήν Ανατολή εκυβερνάτο υπό του Ρωμαίου Μάρκου Αντώνιου, όστις εκινήθη εναντίον της αιφνιδιαστικώς, αλλ’ οι Παλμηρυνοί επρόφθασαν και συναποκομίσαντες ό,τι εκ της περιουσίας των ηδύναντο, απεσύρθησαν πέραν του Ευφράτου.
Κατά την χρονικήν περίοδον των πρώτων Ρωμαίων αυτοκρατόρων η Παλμύρα ήτο ελευθέρα και είχεν εξελιχθή εις μέγα και ακμάζον εμπορικόν κέντρον. Η τοποθεσία της, επί των συνόρων, δηλαδή των μεταξύ Πάρθων και ρωμαϊκών κτήσεων, της έδιδε την προνομιούχον θέσιν να κυριαρχή επί του εμπορίου και των δύο επικρατειών, αλλ’ εν ταυτώ την εξέθετεν και εις κινδύνους μαι ζημίας τα προκαλουμένας εκ των συχνών μεταξύ των πολέμων. Επί Αδριανού και των Αντωνίνων, ηυνοήθη τα μέγιστα και έφθασεν εις την υψίστην της ακμή. Επί Καρακάλλα ή διακυβέρνησις της Παλμύρας (ως ρωμαϊκής αποικίας), ανετέθη υπό των Ρωμαίων εις τινα ιθαγενή γερουσιαστήν Οδαίναθον (περί το 212 μ.Χ.), τούτου δε φονευθέντος κατά τινα επανάστασιν, εις ομώνυμον υιόν του.
[…]
Τα λαμπρότεραν εκ των σωζομένων ερειπίων της Παλμύρας είναι τα του ναού του Ήλιου. Τα πλέον δε ενδιαφέροντα είναι οι τετράγωνοι επιτάφιοι πύργοι εκ 3-5 ορόφων. Αρκετά καλά διατηρούνται επίσης αι οδοί και τα θεμέλια των οικημάτων. Σημαντικαί επίσης είναι αι ανευρεθείσαι εν Παλμύρα επιγραφαί δίγλωσσοι (εις ελληνικήν και εις παλμυρηνήν διάλεκτον), μόνον δε μία εις εβραϊκήν γλώσσαν, και 1-2 εις λατινικήν.
***
Αύγουστος 2015 –ΔΑΜΑΣΚΟΣ. Τον ρωμαϊκό ναό του Βαάλ στην αρχαία Παλμύρα ανατίναξαν οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, που κατέχουν την πόλη, ενισχύοντας τους φόβους της διεθνούς κοινότητας για την τύχη των μνημείων. […] «Το Ισλαμικό Κράτος τοποθέτησε μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών στον ναό του Βαάλ Σαμίν, τα οποία πυροδότησε, προκαλώντας την ολοσχερή του καταστροφή.
Το εσωτερικό του ναού εξαφανίσθηκε, ενώ οι κίονες κατέρρευσαν», είπε ο Αμπντουλκαρίμ. Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, με έδρα το Λονδίνο, επιβεβαίωσε και αυτό την καταστροφή του ναού. Ο ναός του Βαάλ Σαμίν κατασκευάσθηκε το 17 μ.Χ., ενώ το κτίσμα επεκτάθηκε σημαντικά από τον αυτοκράτορα Αδριανό το 130 μ.Χ. [Καθημερινή]
*
Μεταφυσικά ρουσφέτια
15/08/2015 § Σχολιάστε
«Αν κάποιος κακομοίρης πει ότι είδε εξωγήινους ή ότι μας ψεκάζουν ή ότι ο Έλβις ζει θα φάει πολύ δούλεμα και πολλοί θα τον πουν τρελό. Από την άλλη αν κάποιος πει ότι μια μαυροφορεμένη Παναγιά ήρθε στο σπίτι του και του ζήτησε να πάει γονατιστός στην Τήνο (ή ότι είδε όραμα με άγιο ή ότι του μιλάει ο θεός) τότε εκεί αυτόματα μπαίνει στοπ στην κριτική… Εκεί απαιτεί και παίρνει τον ύψιστο σεβασμό.»
©Σπύρος Κιτσινέλης στο protagon
Η λέξη σεβασμός στην κοινωνία μας χρησιμοποιείται λανθασμένα κατά τη γνώμη μου, με αποτέλεσμα να λειτουργεί ως τροχοπέδη στην εξέλιξη και στην εποικοδομητική κριτική. Συνήθως με τη λέξη «σεβασμό» εννοούμε ότι κάποιες ιδέες και πρόσωπα δεν τα αγγίζουμε για κανένα λόγο, ώστε να μην θίξουμε και προσβάλλουμε εκείνους που τα σέβονται. Σεβασμός πρέπει να σημαίνει δικαίωμα και ελευθερία, αλλά όχι σιωπή και περιορισμός. Σέβομαι το δικαίωμα και την ελευθερία σου να πιστεύεις σε όποια μεταφυσική πεποίθηση θέλεις, αλλά διατηρώ και εγώ το δικαίωμα μου να το κριτικάρω και να το χαρακτηρίζω όπως θέλω. Σέβομαι το δικαίωμα και την ελευθερία σου να ακολουθείς παραδόσεις, αλλά διατηρώ και εγώ το δικαίωμα μου να αμφισβητώ την αξία τους ή να παλεύω για να τις αντικαταστήσω. Όταν καταλάβουμε ότι η λέξη σεβασμός σημαίνει δικαίωμα και ελευθερία έκφρασης, αλλά όχι σιωπή και λογοκρισία, τότε ίσως δούμε ωρίμανση της κοινωνίας σε κάποια θέματα. Κάνω αυτή την εισαγωγή διότι διανύουμε πάλι μέρες θρησκευτικής τρέλας και η γενική στάση του κόσμου είναι «Να σέβεσαι και να μην σχολιάζεις αρνητικά τα ιερά πιστεύω των άλλων». Θα ακούσεις επίσης για την «ανάγκη να πιστεύουν». Η ανάγκη μας όμως δεν είναι με το ζόρι η αλήθεια. Ίσα-ίσα το γεγονός ότι επικαλούμαστε προσωπικές ανάγκες δείχνει ακόμα περισσότερο ότι είναι δικό μας κατασκεύασμα αυτό που ισχυριζόμαστε.
Το διαδίκτυο θα γεμίσει εικόνες πιστών οι οποίοι γονατιστοί θα ανεβαίνουν τον δρόμο από το λιμάνι της Τήνου προς την εκκλησία της Παναγίας. Πολλοί θα έχουν μαζί τους παιδιά. Το μήνυμα κάθε τέτοιας εικόνας προς το παιδί είναι «Πέσε στα γόνατα παιδάκι μου γιατί αλλιώς η Παναγία δεν θα μας κάνει καλά… Τα κοιτάζει αυτά και αν θυμώσει, θα ασχοληθεί με άλλους και εμάς θα μας κρατήσει άρρωστους». Θεωρώ τα τάματα άκρως παράλογα και προσβλητικά. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου, σύμφωνα με τη UNICEF, ένα εκατομμύριο παιδιά πεθαίνουν την πρώτη μέρα της ζωής τους και 2,8 εκατομμύρια βρέφη πεθαίνουν στις κρίσιμες πρώτες 28 μέρες. Αυτές είναι ενοχλητικές λεπτομέρειες για τον πιστό που θεωρεί ότι ο παντοδύναμος θεός του θα ασχοληθεί μαζί του αν το ζητήσει πολύ και με εκκεντρικό τρόπο. Ο κάθε πιστός που κάνει τάμα στην Παναγία ή αλλού μας λέει στην ουσία πως ένας «άγιος» θα μπορούσε να βοηθήσει με το πρόβλημα σου (βασικά, γιατί να επιτρέψουν οι ορδές αγίων και οσίων να εμφανιστεί το πρόβλημα εξαρχής, αλλά το προσπερνάμε αυτό για να μη το ζορίζουμε πολύ το θέμα), αλλά δεν το κάνει παρά μόνο αν του τάξεις κάτι. Αυτό το μεταφυσικό ρουσφέτι το βρίσκω παράλογο, παράδοξο, προσβλητικό, αλαζονικό, φαντασιακό και αστείο. Όμως αποτελεί πιστεύω εκατομμυρίων ανθρώπων.
Αν κάποιος κακομοίρης πει ότι είδε εξωγήινους ή ότι μας ψεκάζουν ή ότι ο Έλβις ζει θα φάει πολύ δούλεμα και πολλοί θα τον πουν τρελό. Από την άλλη αν κάποιος πει ότι μια μαυροφορεμένη Παναγιά ήρθε στο σπίτι του και του ζήτησε να πάει γονατιστός στην Τήνο (ή ότι είδε όραμα με άγιο ή ότι του μιλάει ο θεός) τότε εκεί αυτόματα μπαίνει στοπ στην κριτική… Εκεί απαιτεί και παίρνει τον ύψιστο σεβασμό. Μέχρι και πρωθυπουργοί μάς έχουν δώσει ανάλογες μαρτυρίες. Στις τριτοκοσμικές χώρες πιστεύουν σε μάγια, ξόρκια και βουντού και οι περισσότεροι Έλληνες τα βρίσκουν όλα αυτά αστεία. Δεν βρίσκουν όμως καθόλου αστεία τους αγιασμούς νερών, τα ξεματιάσματα, τα οράματα και τα μεταφυσικά ρουσφέτια. Όταν στη χώρα μας κυριαρχούν προλήψεις, τα μεταφυσικά και πολλά άλλα συναισθηματικής φύσης που βρίσκονται μακριά από τη λογική, τότε δεν πρέπει να αποτελεί καμιά έκπληξη ότι τα στοιχεία δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία σε κανένα πεδίο της δημόσιας ζωής. Η προσωπική άποψη και η υποκειμενική θεώρηση είναι σημαντικότερα πάντα και κάθε αυθαιρεσία έχει άσυλο για να μην χαλάσουν καρδιές.
Καμιά φορά φίλοι μου πιστοί με θεωρούν προκλητικό όταν κάνω αναφορές στα παράλογα και γελοία των θρησκειών και των μεταφυσικών ισχυρισμών. Πολύ θα ήθελα να τους ακούσω να κάνουν χρήση της λέξης «προκλητικός» όταν ακούνε μητροπολίτες (των οποίων τα χέρια φιλούν) να κάνουν κηρύγματα μίσους και ανοησίας ή όταν η εκκλησία διατηρεί εν μέσω κρίσης απίστευτα προνόμια. Εγώ είμαι ξεκάθαρος στην άποψή μου. Η κάθε θρησκεία είναι μια νοητική λοβοτομή για την συναισθηματική ανακούφιση από τους φόβους μας, αλλά και συμπληρωματική άσκηση εξουσίας. Πάντοτε και παντού. Δεν έχει σχέση ούτε με τη λογική ούτε με την ηθική. Η θρησκεία απαγορεύει και καθοδηγεί… Γεμίζει ενοχές και ξεχωρίζει τους ανθρώπους. Παίζει με τα πρωτόγονα ένστικτα. Θέλω οι άνθρωποι να απελευθερωθούν από τις θρησκείες και για να γίνει αυτό πρέπει να είμαστε αποφασιστικά επικριτικοί απέναντι στις μεταφυσικές αυθαιρεσίες του καθένα και απέναντι στον οποιοδήποτε απαιτεί η κάθε θρησκεία να γίνεται σεβαστή πάση θυσία. Ας παλέψουμε για να μπει τέλος στην τρέλα και στο παράλογο που όλοι οι θρήσκοι συντηρούν σε μικρό ή μεγάλο βαθμό. Η απελευθέρωση μυαλού και καρδιάς από μπαμπούλες και παραμύθια θα είναι ένα βήμα προς ένα καλύτερο κόσμο.
[ο Αγριμό o ευτελής ·
10/07/2015 § Σχολιάστε
«Κατά τες συνταγές» του ψεύδους. Κατά τες συνταγές πιστευτών πιστωτών και ατιμώρητων επαναλαμβανόμενων déjà vu σκυφτών και σερνόμενων στα τέσσερα ηρωικώς πεσόμενων αληθώς ή ψευδώς κακομοίρηδων θυτών δε και θυμάτων. Αλληλούια. Κατά τες συνταγές ματωμένων εικόνων και πλάνης των λέξεων. Αμήν. Κατά τες συνταγές των αμάσητων μύθων οι ξεφτίλες. Κατά τες συνταγές της γλώσσας του λαού οι ξεφτίλες. Κατά τες συνταγές ημερεύσεως θολών αποπροσανατόλιστων ιδεών οι ευτελείς. Κατά τες συνταγές του ύπνου των ανθρώπων οι λαοπλάνοι. Κατά τες ψευδείς συνταγές διατήρησης της μνήμης οι εκμεταλλευτές όλων των δυνατών αποχρώσεων. Σκατά. Κατά τες συνταγές της ανομολόγητης αλήθειας, αφήσανε το στόμα του σκεπτόμενου άφωνο οι υποκριτές. Κατά τες συνταγές της εθνικής αξιοπρέπειας μας βύθισαν σε ημέτερους μυστικούς διαύλους σήψης και φθοράς. Κάθε καπέλο και λαγός κάθε λαγός και πόνος στο σώμα των πραγμάτων. Κάθε ψεύδος και επιβράβευση κάθε ψεύδος και στήριγμα μύθων σε πλατείες και πανό να ανεμίζουν. Σε φτύνω, σε ξαναφτύνω με στηρίζεις· σε φτύνω σε ξαναφτύνω με λατρεύεις. Γι’ αυτό με λατρεύεις, γι’ αυτό θα σε ξαναφτύσω.
αγριμολογος 