«ένα γέλιο θα τους θάψει»
17/10/2011 § Σχολιάστε
Η μηχανή του σαρκασμού
Toυ Παντελη Μπουκαλα
Στεκόταν στην ουρά ένας φίλος μου, σε τράπεζα ήταν, σε εφορία ή σε κατάστημα του ΙΚΑ, δεν καλοθυμάμαι. Κι ενώ η μουρμούρα για το «διαλυμένο κράτος» και τους «τεμπέληδες υπαλλήλους» είχε αρχίσει να διεκδικεί τα δικαιώματά της, ακούστηκε ήχος κινητού. Ενας ήχος που με την πρωτοτυπία του λειτούργησε κατευναστικά. Ακούστηκαν πρώτα δυο-τρεις νότες κι ύστερα η φωνή του Γιώργου Παπανδρέου να διαβεβαιώνει: «Λεφτά υπάρχουν!». Μία φορά, δύο, τρεις. Στράφηκαν όλοι προς τον αποδέκτη της κλήσης και, έκπληξη πάνω στην έκπληξη, είδαν ότι το κινητό ανήκε σε γερόντισσα, όχι τόσο γερόντισσα ώστε να περνάει εκτός σειράς, πάντως προχωρημένης ηλικίας. Και μεμιάς τούς πήραν τα γέλια. Ολους. Και τους προσωρινά ανακουφισμένους υπαλλήλους.
Να κατέχει η κυρία μας από νέες τεχνολογίες δεν φαίνεται πιθανό. Κάποιο ξεφτέρι εγγόνι θα έβαλε την τεχνογνωσία και η ίδια πρόσφερε τη βιοσοφία, που για να δημιουργηθεί χρειάστηκε, δεκαετία τη δεκαετία, να καταπιεί και να προσπεράσει δεκάδες χαρμόσυνες εξαγγελίες που αθροιζόμενες κατέληξαν σε κάτι παραπάνω από το μηδέν. Το μήνυμα του κινητού της, πάντως, «Λεφτά υπάρχουν!», δεν ενόχλησε κανέναν από τους είκοσι ανθρώπους που αποτελούσαν το λιλιπούτειο δημοσκοπικό σώμα της ουράς. Γέλασαν όλοι, και οι πράσινοι που μάλλον βρίσκονταν ανάμεσά τους. Με το ήρεμο γέλιο όσων πρώτα αυτοσαρκάζονται κι έπειτα σαρκάζουν, πρώτα αυτοσιχτιρίζονται κι ύστερα αναθεματίζουν.
Ηρεμες ήταν και οι προτάσεις που ακούστηκαν μετά τη γελωτοθεραπεία και τα συγχαρητήρια στην ιδιοκτήτρια του κινητού, που πέρασε βέβαια πρώτη στο ταμείο, τιμής ένεκεν. «Να βάλουμε στα κινητά μας και τον άλλον, με το “Σεμνά και ταπεινά”», είπε ο ένας. «Και το “άλλο μείγμα”», πρόσθεσε ένας τρίτος, εμπλουτίζοντας το ρεπερτόριο. Δίχως καμία όρεξη τσακωμού και κομματικού φανατισμού. Περιέλαβαν, άλλωστε, τους πάντες με τη μηχανή του σαρκασμού τους.
«Ενα γέλιο θα τους θάψει», μονολόγησε ο φίλος μου, έμπειρος κι αυτός της ζωής και φανατικός αναγνώστης επιτοίχιων συνθημάτων, κι έφυγε δίχως να κάνει τη δουλειά του. Είχε ξεχάσει, άλλωστε, για ποιο λόγο πήγε στο κατάστημα.
[«Καθημερινή«]
«βάζαμε πλάτη σ’ αυτό τον δημόσιο υπέρβαρο συρφετό»
12/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «βάζαμε πλάτη σ’ αυτό τον δημόσιο υπέρβαρο συρφετό»
Μία άποψη, του Δημήτρη Δανίκα
«Μίμης»
Αγαπητέ Μίμη.
Διαφωνώ με το χτεσινό σου «γράμμα σε σκεπτόμενο πολίτη». Και το εξηγώ. Με εργαλείο το ένστικτό μου και όχι με την δική σου ιδιαίτερη επεξεργασμένη πολιτική σκέψη. Με την αφή και όχι με το μυαλό. Γιατί αν η επεξεργασμένη σκέψη και η ευγλωττία των ελλήνων πολιτικών ήταν και είναι εκείνα τα «μέσα» που μας έσπρωξαν στον γκρεμό, τότε «συμφορά από το πολύ μυαλό». Οπως και ο τίτλος παλιού ρωσικού θεατρικού έργου που είχε ανεβάσει ο Λευτέρης Βογιατζής πριν από καιρό. Γιατί από το πολύ μυαλό μπήκαμε με θριαμβολογίες στην ευρωζώνη των ισχυρών. Ξεβράκωτοι από βιομηχανία. Ρακένδυτοι από ανταγωνισμό. Ξυπόλητοι από στοιχειώδη σύγχρονη ευρωπαϊκή κουλτούρα. Οπως θα έχεις αντιληφθεί, με κάθε δείκτη Βρυξελλών, η απόσταση που χωρίζει την ημιτριτοκοσμική Ελλάδα από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή χώρα είναι τόση όσο απέχει η Γη από τον ουρανό. Γιατί από το πολύ παμπόνηρο μυαλό φορτώσαμε το Δημόσιο με πελατειακό σύστημα δικομματικό. Γιατί με τάχα μου επαναστατικό μυαλό και μάλιστα κομμουνιστικό, όπως εσύ κι εγώ, βάζαμε πλάτη σ’ αυτό τον δημόσιο υπέρβαρο συρφετό. Γιατί με το ίδιο πάλι αριστερό μυαλό κάθε αίτημα εργατικό είναι ιερό. Ετσι με το ίδιο μυαλό διαπράτταμε τον εξής τερατικό συμψηφισμό: Ο προλετάριος της βιομηχανίας και ο εργατοϋπάλληλος της ιδιωτικής οικονομίας το ίδιο και αυτό με τον δημόσιο λαμόγιο το αραχτό. Πλαστογράφοι του μαρξισμού με πολύ μυαλό. Γιατί αντί να προωθήσουμε και να διαδώσουμε με κάθε τρόπο την στοιχειώδη υποχρέωση του καθενός να δηλώνει τα εισοδήματά του και να πληρώνει την εφορία, εμείς αθωώναμε εκατοντάδες χιλιάδες κοπρίτες και απατεώνες που κατακλέβοντας τον δημόσιο κορβανά έκαναν πάρτι σε βάρος κάθε μισθοσυντήρητου και σκληρά εργαζόμενου πολίτη. Γιατί τώρα με το ίδιο πολύ μυαλό, προσπερνάς την προσωπική ευθύνη του καθενός. Γιατί με τα ευρωομόλογα να ξεγλιστρήσουμε από το κακό. Που σημαίνει η οικονομία της Γερμανίας και την Ελλάδας στο ίδιο ταμείο και στην συνέχεια το σύνολο να διαιρεθεί κι έτσι η ισχυρότερη οικονομία να κοντύνει στο ύψος το ελληνικό. Ετσι με το δικό σου επεξεργασμένο πολιτικό μυαλό, καταλήγεις στην γνωστή διπλή επωδό. Από τη μια, για όλα φταίνε οι ξένοι για το κατάντημα το ελληνικό. Από την άλλη σωτηρία για την ελληνική οικονομία πάλι από την Ευρώπη των γαλλογερμανών. Τουτέστιν προστασία. Τουτέστιν εξάρτηση. Τουτέστιν νεοελληνική πονηριά. Τουτέστιν μετά απ’ όλα αυτά και άλλα πολλά που πρόκειται να μας βαρέσουν κατακούτελα στο μέλλον το κοντινό, από το πολύ μυαλό καταλήγουμε στο εξής ρητό: Αλλαξε ο Μίμης και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς!
[©Δημήτρης Δανίκας. «Το Βήμα»]
photo© Paul D’Amato, 1990
των ρουσφετιών, των συντεχνιών, των εκτός ΑΣΕΠ
02/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο των ρουσφετιών, των συντεχνιών, των εκτός ΑΣΕΠ
πολύ αργά, προσχηματικά, όταν όλα έχουν πλέον τελειώσει...
Είναι άκρως διχαστικό να στρέφεται εντέχνως το ένα στρώμα των εργαζομένων ενάντια στο άλλο. Το «διαίρει και βασίλευε» πάντα βόλευε την εκάστοτε εξουσία, το αυτό ισχύει και στον πλανήτη ονόματι Ελλάδα, ναι η χώρα μας είναι ένας ιδιαίτερος πλανήτης φυτεμένος στον πλανήτη Γη που κυριαρχεί το τελευταία εξάμηνο στα δελτία ειδήσεων των αδηφάγων θηλαστικών, απόγονων των homo sapiens. Πέρα από την παγκόσμια, ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική κρίση ή μάλλον κρίση ενός αδυσώπητου –όπως εξελίσσεται- καπιταλισμού, υπάρχει κι η ελληνική ιδιαιτερότητα, δεν μιλώ για το ομώνυμο στοχαστικό βιβλίο του Καστοριάδη -καμία σχέση με τον τραγέλαφο της σύγχρονης Ελλάδας…
Το «διαίρει και βασίλευε» δεν είναι μόνο ο διαρκής ευσεβή πόθος της εκάστοτε εξουσίας, δεν φταίει μόνο αυτή -υπάρχει κι «η βασιλεία του φιλοτομαρισμού» –το συμφέρον της συντεχνίας.
Δεν είδα ποτέ γιατρούς να εντάσσουν στα αιτήματά τους το φακελάκι, ούτε υπαλλήλους της πολεοδομίας να εντάσσουν στα αντίστοιχα δικά τους (όπως προσφάτως για ενιαίο μισθολόγιο) το διαχρονικό λάδωμα που όλοι γνωρίζουμε κοκ. Τέλος, ακούσατε ποτέ την ομοσπονδία των δημοσίων υπαλλήλων, την «πανίσχυρη» ΑΔΕΔΥ να απεργεί, να κινητοποιείται δείχνοντας την αλληλεγγύη της στις εκατοντάδες χιλιάδες κ α θ η μ ε ρ ι ν έ ς απολύσεις ή για τη βάρβαρη κατάρρευση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΣΣΕ) στον ιδιωτικό τομέα; Διαμαρτυρήθηκε ποτέ το δημοσιοϋπαλληλικό συνδικάτο για τους υπόλοιπους εργαζόμενους; Ακόμα και τώρα δεν δείχνουν εμπράκτως τη στήριξή τους στους υπολοίπους, τώρα που οι απολύσεις, το ψαλίδισμα των μισθών χτύπησε και τη δική τους πόρτα.
Αναγκάζομαι λοιπόν, στις παρούσες συνθήκες να συμφωνήσω με τη σκληρή πραγματικότητα, δεν είναι άλλη από αυτή:
«… Την χώρα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα την έχουν «κυβερνήσει» 2.000 άνθρωποι. Μιλώ για τους 500 υπουργούς και υφυπουργούς του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας αλλά και ελάχιστους αριστερούς που έλαβαν κυβερνητικά πόστα στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Προσθέτω και τους 700 Γενικούς Γραμματείς και προέδρους Οργανισμών, που στην πλειοψηφία τους ήταν αποτυχόντες ή συνταξιούχοι Βουλευτές. Υπολογίζω και τους 800 Περιφερειάρχες, Νομάρχες και Δημάρχους που διαχειρίστηκαν τα τοπικά ρουσφέτια. Όλοι αυτοί οι 2.000 νοματαίοι ήταν που έκαναν την ζημιά στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Ψηφοφόροι τους, συγγενείς τους, συνάδελφοι τους, σύντροφοι τους, συνεργάτες τους, συντοπίτες τους, γειτόνοι τους, βοηθοί τους, βαφτισιμιοί τους, φίλοι τους, κουμπάροι τους, συμφοιτητές τους, ήταν αυτοί που πλημμύρισαν το δημόσιο.
Αυτοί δημιούργησαν τους υπεράριθμους. Αυτοί παρέκαμπταν το ΑΣΕΠ και φόρτωναν με ανίκανους το δημόσιο. Αυτοί δημιούργησαν τις στρατιές των συμβασιούχων τους οποίους μονιμοποιούσαν με το σταγονόμετρο αφού πρώτα τους «άρμεγαν» στις κάλπες. Άλλαζε ο υπουργός Δημοσίας Τάξεως και η Κατεχάκη γέμιζε με Κρητικούς. Άλλαζε ο υπουργός Οικονομικών και το Σύνταγμα πλημμύριζε από Θεσσαλούς. Τα ίδια και στην ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, την ΕΥΔΑΠ, τα ΕΛΤΑ, τον ΟΣΚ, τον ΟΛΠ, τον ΟΣΕ, τις Μεταφορές, στις Τράπεζες (όταν ήταν κρατικές), στις Περιφέρειες, στις Αναπτυξιακές εταιρίες των Δήμων κοκ. Τα ονόματα των μεγάλων ρουσφετολόγων είναι γνωστά, δεν τα αναφέρω για να μην αδικήσω κάποιους άλλους υπουργούς, δημάρχους, Προέδρους, Γενικούς που και αυτοί έκαναν ό,τι μπορούσαν. Ελάχιστοι που διαχειρίστηκαν εξουσία όλα αυτά τα χρόνια δεν έκαναν διορισμούς. […] …»
Διαβάστε όλο το κείμενο του Στ. Θεοδωράκη, στο protagon.gr
Αγωγή κ.Πάγκαλου σε 26χρονο blogger (Δημοκρατικώς Έξοχα)
01/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αγωγή κ.Πάγκαλου σε 26χρονο blogger (Δημοκρατικώς Έξοχα)
Ποσο αποζημειωσης: Μονον Ενα €κατομμυριο €υρω
(δεν διευκρινίζεται αν σε αυτό το ασήμαντο ποσό για 26χρονο, που τόλμησε κι εξέφρασε την άποψή του, συμπεριλαμβάνονται φόροι, ΦΠΑ, Ειδικό Τέλος για τ’ ακίνητα κ.α –κακώς κατά την άποψή μου)
Καλό Μήνα αγαπητοί, ο Οκτώβρης ξεκινά ιδανικά, φαιδρότατα…
αγριμολογος 