όταν βλέπεις πολλούς φίλους σου να μεταναστεύουν
23/09/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο όταν βλέπεις πολλούς φίλους σου να μεταναστεύουν
αφίσα από την ταινία του Γκούσταβ Χόφερ και του Λούκα Ραγκάτσι
Εκείνοι που αντιστέκονται
Του Μιχάλη Μητσού
Όταν η χώρα σου δεν πηγαίνει καλά, κι όταν βλέπεις πολλούς από τους φίλους σου να μεταναστεύουν, αρχίζεις μοιραία να αναρωτιέσαι: γιατί να μείνω σ’ έναν τόπο που έχει τόσα προβλήματα με την πολιτική του τάξη και που δεν προσφέρει στους νέους καμιά προοπτική, καμιά διέξοδο, καμιά ελπίδα; Κι αμέσως μετά θέτεις το αντίστροφο ερώτημα: αν όλος ο κόσμος φύγει, τι θα απογίνει αυτός ο τόπος;
Τα ερωτήματα αυτά, και ιδίως το πρώτο, είναι βέβαιο ότι απασχολούν τον τελευταίο καιρό πολλούς νέους στην Ελλάδα. Για παρόμοιους λόγους, όμως, τα έθεσαν δύο 35χρονοι Ιταλοί, ο Γκούσταβ Χόφερ και ο Λούκα Ραγκάτσι. Για να τα απαντήσουν, για να συμφιλιωθούν ουσιαστικά με την πατρίδα τους, διέτρεξαν όλη τη χώρα, από τα μικρά χωριά του Βορρά μέχρι τη Σικελία. Συνάντησαν ανθρώπους πικραμένους, απογοητευμένους, αγριεμένους. Μίλησαν όμως και με ανθρώπους που αντιστέκονται, που είναι αποφασισμένοι να μείνουν στη χώρα και να αγωνιστούν για να την αλλάξουν. Αυτοί τους ενδιέφεραν περισσότερο. Κι έτσι τους παρουσίασαν στην ταινία τους «Italy: Love it or Leave it», που έλαβε το πρώτο βραβείο στο πρόσφατο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ του Μιλάνου.
«Λένε συχνά στο εξωτερικό ότι όλοι οι Ιταλοί συμφωνούν με την κυβέρνησή τους και ότι κανείς δεν κάνει τίποτα για να αλλάξει την κατάσταση», λέει ο Χόφερ στη «Λιμπερασιόν». «Πιστεύω, αντίθετα, ότι καμιά χώρα στην Ευρώπη δεν αντιστέκεται τόσο σθεναρά όσο οι Ιταλοί. Δείτε τις μεγάλες διαδηλώσεις των τελευταίων ετών εναντίον του νόμου για τη μετανάστευση ή υπέρ των γυναικών».
Οι δύο σκηνοθέτες δεν θα ξεχάσουν ποτέ έναν άνθρωπο που συνάντησαν στη Σικελία. Είχε καταθέσει εναντίον της Μαφίας στο δικαστήριο κι από τότε δεχόταν καθημερινές επιθέσεις. Το χωριό του, αντί να τον υποστηρίξει, οδήγησε στο περιθώριο τον ίδιο και την οικογένειά του. Θα είχε λοιπόν κάθε λόγο να σηκωθεί και να φύγει. Ομως όχι. Αν θέλεις να αλλάξεις τα πράγματα, τους είπε, πρέπει να μείνεις και να πολεμήσεις. Γιατί αν φύγεις, ποιος θα πάρει τη θέση σου; Εκείνοι τους οποίους πολεμούσες.
«Ζούμε σ’ ένα τεράστιο μπουρδέλο», συνεχίζει ο Χόφερ, «και δεν μιλάμε παρά για τα σκάνδαλα του Μπερλουσκόνι. Ο τύπος αυτός ανήκει όμως πλέον στο παρελθόν. Τώρα πρέπει να κινητοποιήσουμε τους τεράστιους πόρους που διαθέτουμε και να σκεφτούμε πώς πρέπει να είναι η Ιταλία σε είκοσι χρόνια».
Σε μια σκηνή της ταινίας, οι δύο πρωταγωνιστές μαθαίνουν γερμανικά, σαν να θέλουν να μεταναστεύσουν στο Βερολίνο, τη Γη της Επαγγελίας. Τι θα μπορούσαν να πάρουν οι Ιταλοί από το εξωτερικό και να το φέρουν στην Ιταλία; «Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να πάρεις από παντού. Σήμερα έχουμε περισσότερη ανάγκη από κοινωνική δικαιοσύνη και αξιοκρατία. Γίναμε μια μέτρια χώρα. Στα 30 τους χρόνια, οι νέοι κερδίζουν 1.000 ευρώ τον μήνα και είναι υποχρεωμένοι να μένουν με τον μπαμπά και τη μαμά…».
~ ~ # ~ ~
[από «Τα Νεα»]
3η Σεπτέμβρη, το πασόκ είναι εδώ, ενωμ…
03/09/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο 3η Σεπτέμβρη, το πασόκ είναι εδώ, ενωμ…
(λέμε καμιά σαββατιάτικη μαλακία να περνά η ώρα)
στη Σομαλία θρυμματίζονται πολλές πολιτικές… αναλύσεις
21/07/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο στη Σομαλία θρυμματίζονται πολλές πολιτικές… αναλύσεις
η νόμιμη ληστεία του «κατεπείγοντως» της οικονομικής κρίσης
12/06/2011 § Σχολιάστε
Οι σοσιαληστές κυβερνώντες επιμένουν στο παράλογο, πολλάκις δοκιμασμένο από τους ίδιους αποτυχημένο, απλουστευτικό άκρως τυχοδιωκτικό και άδικο εγχείρημα, τιμωρώντας χωρίς αιδώ εκ νέου αυτούς που δεν φοροδιαφεύγουν, τα πλέον αδύναμα, συνεχώς δοκιμαζόμενα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και τους μικρο-μεσαίους επιχειρηματίες, συμπιέζοντας ότι δυναμικό κομμάτι έχει απομείνει σ’ αυτή τη χώρα. Ουσιαστικά, δεν επιχειρείται καν η πάταξη της ατέλειωτης σπατάλης στο Δημόσιο, συντηρώντας με αυτή την πολιτική τακτική μία (άλλη) Ελλάδα που επιθυμεί να μείνουν τα πράγματα ακριβώς όπως ήταν μέχρι το 2009, μια χώρα-Δημόσιο που κατασπαταλά αφειδώς πάνω από 20 τόσα δισεκατομμύρια το χρόνο εισπράττοντας ταυτόχρονα πολύ λιγότερα, που «τυγχάνουν» να τα διαχειρίζονται πάντα οι ίδιοι, οι συγκεκριμένοι με προνομιακές σχέσεις με την εκάστοτε εξουσία. Η εξουσία των αδιαφανών ληστρικών προμηθειών, υπερτιμολογήσεων και συμβάσεων. Η εξουσία των πελατειακών σχέσεων παραμένει ανέπαφη με πολλές «προοπτικές» ανάπτυξης, μια εξουσία που αντιστέκεται με λύσσα σε κάθε διαφαινόμενη αλλαγή, ποιο κράτος δικαίου, ποια κοινωνική πρόνοια μπορεί να υπάρξει ανάμεσα στις αυτονομημένες συμπληγάδες της εκκλησίας, των νοσοκομείων, της πολεοδομίας, στη χοάνη των «δημοτικών επιχειρήσεων»…. η λεηλασία συνεχίζει απρόσκοπτα να ροκανίζει υποστηριζόμενη από την κρατικοδίαιτη «σοβαρή» μαζική… ενημέρωση.
Οι κυβερνώντες θα αποτύχουν, είτε περάσει το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής, είτε όχι. Θα το καταλάβουν -διότι ζουν αλλού- θέλουν δε θέλουν και· υποψιάζομαι πολύ σύντομα. Έχουν προ πολλού ξεπεράσει τις αντοχές και την ανοχή των χαμηλών, των μικρο-μεσαίων στρωμάτων, που έχουν «εργολαβικώς» επωμισθεί το βάρος της δημοσιονομικής κρίσης, ενώ τα δημόσια εφάπαξ των €300 χιλ. και οι υψηλές συντάξεις στα 50 συνεχίζονται και με τη συγκατάθεση της ηγεσίας των… συνδικαλιστικών τους οργάνων. Να μην ξεχάσω να αναφέρω το πάρτι που ήδη άρχισε σε συγκεκριμένους επιχειρηματικούς κύκλους με τις απ’ ευθείας (φτηνές) εξαγορές συγκεκριμένων κερδοφόρων δημοσίων οργανισμών. Αναμείνατε στο ακουστικό σας.
Να επισημάνω, μετά πολλών επαίνων, την άκρως πατριωτική συνεισφορά του φοροφυγά που θέλει να συνδράμει «εις την πανεθνική προσπάθεια διάσωσης της Πατρίδος», αλλά δεν του το… επιτρέπουν, διότι έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής στο μεσοπρόθεσμο δεν έχουν προϋπολογιστεί ούτε για φέτος, ούτε για του χρόνου. Ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, παραδέχτηκε ότι η τρόικα δεν άφησε την κυβέρνηση να ενσωματώσει περισσότερα έσοδα στο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα, αμφισβητώντας την ικανότητα των ελεγκτικών μηχανισμών να χτυπήσουν την παρανομία.
Πολύ την πατάξατε άκαρδοι, τη Φοροδιαφυγή. Αφήστε Ιππότες μου, την κοπέλα να πάρει ανάσα.
αγριμολογος 