Παράνομο προεκλογικό ΛΑΟΣπαμ
04/06/2009 § Σχολιάστε
Η διαφώτιση στο γραμματοκιβώτιό σας
Η διεύθυνσή μου στις Βρυξέλλες είναι δηλωμένη στον τοπικό δήμο και φυσικά στο ελληνικό Προξενείο, για να έχω δικαίωμα ψήφου στις ερχόμενες εκλογές…
Την προηγούμενη εβδομάδα, στο γραμματοκιβώτιό μου, βλέπω έκπληκτος έναν φάκελο του Λ.Α.Ο.Σ. – από Καλλιρόης 52, 117 45 Αθήνα, HELLAS – στο όνομά μου παρακαλώ. Το υλικό που έλαβα, το βλέπετε στην φωτογραφία.
Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη από που πήρε το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη τα στοιχεία μου… Μόνο από το Προξενείο θα μπορούσε να τα προμηθευτεί.
Αυτό είναι παράνομο με βάσει την Απόφαση Αρ. 11 / 2001 που στη παράγραφο 2 αναφέρεται ότι «Το όνομα, η διεύθυνση και ο αριθμός τηλεφώνου αποτελούν προσωπικά δεδομένα κατά το άρθρο 2 α) του νόμου 2472/1997, για την επεξεργασία των οποίων απαιτείται, κατά κανόνα, η συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων.»
1. Ο E-Lawyer τίτλο «Προεκλογικό spam με διαρροή προσωπικών δεδομένων από ελληνικά προξενεία» – αναφέρεται και στην παραπάνω απόφαση. Διαβάστε το περιεκτικότατο, από νομικής άποψης, αναλυτικό άρθρο του.
2. Αλλά και ο κ. Σαραντάκος, κάτοικος Λουξεμβούργου καταγγέλλει με τον τίτλο » Κοριοί του ΛΑΟΣ στο Υπουργείο Εξωτερικών; «
Update:
3. Επίσης το Jungle-Report καυτηριάζει με ιδιαίτερο τρόπο το θέμα …
Ναι, Κοριοί παντού. Απαράδεκτα πράγματα…
.
Των δικαιωμάτων
30/05/2009 § Σχολιάστε
Η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2009, συνδέει την οικονομική κρίση με την αυξανόμενη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ζητά από τους ηγέτες του G20 να επενδύσουν περισσότερο στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια παρά στην οικονομική ανάπτυξη….Τώρα μάλιστα. Η φίμωση της ελεύθερης έκφρασης σε τουλάχιστον 81 χώρες. «Διεκδικούμε την Αξιοπρέπεια» – που θα προσπαθήσει να βγάλει εκατομμύρια κατοίκους των παραγκουπόλεων, γυναίκες και αυτόχθονες από το περιθώριο της φτώχειας και των διακρίσεων. Δεν είναι ντροπή; Η έκθεση μιλά για τους μετανάστες παγκοσμίως, για πληθυσμούς που αγωνίζονται να επιβιώσουν, ζουν μέρα με τη μέρα. Η οικονομική κρίση ή το άλλοθί της, μάλλον το δεύτερο, σπρώχνει εκατομμύρια στην αφάνεια, στην εξαφάνιση. Τι βαρβαρότητα, ποιος πολιτισμός. Στη δική μας την Ευρωπαϊκή ήπειρο, ο ήδη υπάρχων ρατσισμός κερδίζει νέο έδαφος, που σημαίνει υποχώρηση Παιδείας· και εδώ επισημαίνεται η … οικονομική κρίση, τι σκανδαλώδες άλλοθι. Η Ελλάδα –όπως πάντα σε αυτά– στις επάλξεις. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ελλείψεις των μηχανισμών πρόληψης ή ακόμα και των ίδιων των μηχανισμών, οι εξτρεμιστικές, βίαιες αντιδράσεις πατούν στο στέρεο έδαφος της εξαθλίωσης, ένα ανήμπορο, διεφθαρμένο κράτος, η προκλητική ατιμωρησία των κρατικών λειτουργών, των πολιτικών… Η έκθεση υπογραμμίζει ότι «Απαξιώνοντας τις διεθνείς συμβάσεις, η χώρα μας συντηρεί το απάνθρωπο καθεστώς των φυλακών, την εξευτελιστική για την αξιοπρέπεια των γυναικών κρατουμένων κολπική εξέταση και τα -κατ’ ευφημισμόν- κέντρα υποδοχής μεταναστών και προσφύγων. Οι συνθήκες αίτησης ασύλου και το ποσοστό απόδοσης του καθεστώτος του πρόσφυγα δεν έχουν βελτιωθεί αισθητά…»
Βγαίνουν και μιλούν με καθαρό μέτωπο, ήσυχη συνείδηση.
Ο Μεγάλος Ύπνος. Πολιτισμός.
[Έθνος – Καθημερινή – Ελευθεροτυπία ]
.
.
των ημερών
29/05/2009 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο των ημερών
η λέξη «βαρβαρότητα» προσπερνά, η φιγούρα προσμένει κέρμα. η εφημερίδα των λόγων της αποχής και της απόχης. αγκυλώσεις, αγκιστρώσεις και απαγκιστρώσεις· διλήμματα πολλών αποχρώσεων, η φιγούρα με χέρι απλωμένο· και η παρέλαση τελειωμό δεν έχει.
φεύγεις.
τρεις το πρωί, τρεις ώρες πριν το χάραμα, η κίτρινη χλωμή μορφή σου περιμένει το άνοιγμα της πελώριας πόρτας, ξέρεις. η νέα παρέλαση αρχίζει με το φως της ημέρας.
προσπαθώ να συνεχίσω για τον τόπο, την πόλη, εσένα. γυρνώ ανάμεσα σε ζωγραφισμένους τοίχους. ανέπαφα όλα· ξεθωριάζουν.
η φιγούρα προσμένει το κέρμα.
.
.
επιμελημένη ανομία, ή αυθαιρεσία;
27/04/2009 § Σχολιάστε
Αναρωτιέμαι με την ευκαιρία του «φακέλου Βατοπεδίου» (όχι σκανδάλου, αλίμονο), όλος αυτός ο πλήρης συντονισμός τόσων διαφορετικών υπουργείων, οργανισμών και δημοσίων λειτουργών, με στόχο την εξαπάτηση του ίδιου του δημοσίου και κατ’ επέκταση ολόκληρης της κοινωνίας, μέσα σε ένα πολύ μικρό (αστραπιαίο για τα μέτρα της κρατικής μηχανής) χρονικό διάστημα, με τις ανταλλαγές φιλέτων, ολυμπιακών ακινήτων κλπ., δεν συνιστά μια καλά ενορχηστρωμένη επιχείρηση παρανομίας; μια άριστα επιμελημένη ανομία που ξεπερνά τα όρια της αυθαιρεσίας με την αόριστη και αφηρημένη έννοια της. Πως μπορεί όλα αυτά να έγιναν εν αγνοία κάποιου υπουργού. Τονίζω τον συλλογισμό μου γιατί την έννοια της αυθαιρεσίας τη συναντούμε καθημερινά στα μίντια, αλλά και στις μεταξύ μας συζητήσεις και· δε λέω ότι δεν αντικατοπτρίζει την εικόνα μιας φθίνουσας κοινωνικής συνείδησης και πραγματικότητας, όμως η λέξη «αυθαιρεσία» φέρνει στον νου κυρίως, ένα αυθαίρετο κτίσμα, ένα πανωσήκωμα, μία άναρχη δόμηση, το ιατρικό φακελάκι, το λάδωμα του υπαλλήλου της πολεοδομίας κ.ο.κ. και η γενικά αόριστη καταγγελία της αυθαιρεσίας, ίσως εγκυμονεί κινδύνους να παρθούν κατασταλτικά μέτρα κατά του απλού πολίτη, και μάλιστα με τις ευλογίες μας, γιατί άλλο πράγμα είναι η αναπόφευκτη αυθαίρετη πράξη κάποιου, που σκοπός του δεν είναι άλλος από την επιβίωση του ιδίου και της οικογένειάς του, και άλλο είναι η συντονισμένη ανομία κύκλων της εξουσίας για πλουτισμό ή ακόμα νεο-πλουτισμό, φαινόμενο σύνηθες σε μια μικρή κοινωνία μεταποιητικού τύπου σαν την ελληνική. Θέλει προσοχή ο αόριστος καταγγελτικός λόγος, εγκυμονεί κινδύνους που οδηγούν σε συντηρητισμό ή σε έναν φασίζοντα πουριτανισμό, και με την εμφανή έλλειψη παιδείας, ο δρόμος είναι σχετικά έτοιμος…
Η ασπίδα προστασίας των πολιτικών που παρανομούν με αυτό έκτρωμα νόμου «Περί ευθύνης υπουργών», η επιμελημένη αυτή ανομία που ξεκινά από το ανώτατο δυνατό πολιτικό επίπεδο, δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας στο πού στοχεύει η – έστω κατ’ επίφαση- δημοκρατία μας, και αν προσθέσουμε ότι «Ο νικητής των εκλογών καταλαμβάνει όχι μόνον την εκτελεστική εξουσία, μα όλες τις εξουσίες, μαζί και αυτές που είναι, κατά τη λογική του πολιτεύματος, ταγμένες να την ελέγχουν, να την περιορίζουν, να την εξισορροπούν. Ελέγχει την ελέγχουσα Βουλή, διά του πειθαρχημένου λόχου των βουλευτών της πλειοψηφίας, η επιβίωση και επανεκλογή των οποίων εξαρτάται από την ανέλεγκτη κρίση του αρχηγού της φυλής- του πρωθυπουργού. Ελέγχει τη δικαστική εξουσία (και η σημερινή κυβέρνηση έκανε, ομολογουμένως, κατάχρηση αυτής της ευχέρειας) διά του διορισμού της ηγεσίας της. Ελέγχει (σωστότερα: ποδηγετεί σιδηροδέσμια εκτός νομιμότητας) και τη Δημόσια Διοίκηση, η ανεξαρτησία της οποίας αποτελεί βατοπεδινό ανέκδοτο…» (Παύλος Τσίμας «Τα Νέα 25.04.09»). Εάν όλα αυτά δεν συνιστούν νόμιμη ασυδοσία, νόμιμη ανομία, ή… «επιμελημένη ανομία», τότε οι λέξεις χάνουν την έννοιά τους, την ηθική τους υπόσταση.
Οι συζητήσεις περί κ. Σανιδά που… «δεν θέλει» να πάει τον όποιο φάκελο στη βουλή είναι για να συζητάμε –και πολύ σωστά κάνουμε – όμως, δεν είναι η ουσία του προβλήματος. Όταν λοιπόν η αξιωματική αντιπολίτευση καταγγέλει σε υψηλούς τόνους το… «δικαστικό πραξικόπημα», καλό θα ήταν να ομολογήσει και η ίδια, ότι π.χ. ο «Νόμος» περί ευθύνης υπουργών είναι προϊόν καθαρά δικό της, ένα δώρο υψίστης σημασίας προς την σημερινή κυβέρνηση, μια νόμιμη ασπίδα προστασίας για κάθε απατεώνα πολιτικό.
αγριμολογος 