αγριμολογος

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

Όχι στο Όνομά μας

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

– Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση – καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Την 21η Νοεμβρίου το κείμενο αυτό θα σταλεί σε όλα τα μέλη του κοινοβουλίου και σε όσο το δυνατόν περισσότερους φορείς μέσων μαζικής ενημέρωσης με την προτροπή της αναδημοσίευσής του. Το κείμενο προς αποστολή θα φέρει τους υπερσυνδέσμους (URL) από όλες τις ιστοσελίδες, που το υιοθέτησαν.

Όλοι οι μαθητές ανεξάρτητα από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις έχουν δικαίωμα απαλλαγής από τα θρησκευτικά, αρκεί να επικαλεστούν με υπεύθυνη δήλωση των γονέων τους (ή των ίδιων στην περίπτωση που είναι ενήλικοι) λόγους συνείδησης. Αυτό αναφέρει ο Συνήγορος του Πολίτη υπογραμμίζοντας ότι η απαλλαγή δεν συνδυάζεται με οποιασδήποτε μορφής θετική ή αρνητική δήλωση θρησκεύματος, τονίζοντας παράλληλα ότι τον τελευταίο καιρό έχει δεχτεί αρκετές αναφορές γονέων που καταγγέλλουν ότι για να απαλλαγούν τα παιδιά τους από το μάθημα των Θρησκευτικών τούς ζητούν από το σχολείο θετική ή αρνητική δήλωση σχετικά με το θρήσκευμά τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη έθεσε προ ημερών αυτές τις διευκρινίσεις με επιστολή του και στο υπουργείο Παιδείας, σημειώνοντας ταυτόχρονα ότι η δυνατότητα απαλλαγής μαθητών από τα Θρησκευτικά δεν αναιρεί τον υποχρεωτικό χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών στο σχολείο.

περισσότερα:

«Το Βήμα 19.11.08»
«Ελευθεροτυπία 19.11.08»
Ενώ στο ιστολόγιο του κ. Σίμου υπάρχουν περισσότερες διευκρινιστικές λεπτομέρειες για το θέμα.

.

.

«Οι πρώτες κάρτες γράφανε τα έτη
χρωματιστά και ψεύτικα
με σελοφάν φτηνό σε δρόμους πεταμένα.»
Μιχάλης Κατσαρός, μέρος συγγράμματος Νο25 από τα «Άμμων Τέμενος»

.

Συγκλονιστικός τίτλος ενός άρθρου-γροθιά στο στομάχι, στο αφιέρωμα της σημερινής «Κυριακάτικης»  για τα προβλήματα του σωφρονιστικού μας «συστήματος». Γροθιά στις συνειδήσεις μας.

«Είμαστε τα θύματα μιας αποτυχημένης σωφρονιστικής πολιτικής, που καταγράφει επίσημα πάνω από 13.000 κρατούμενους, για τους οποίους η ημερήσια προβλεπόμενη δαπάνη για τροφή και ιατρική κάλυψη φτάνει τα 3,60 ευρώ!»

Τρομακτικό

Επιλέγω από άλλο άρθρο:
Ακόμη και οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι το υποστηρίζουν. Στην Πάτρα, αναρωτιούνται με νόημα:

–«Γιατί υπάρχει τόσο οξυμένο πρόβλημα καθαριότητας στις ακτίνες που διαβιούν οι Αλβανοί (β’ ακτίνα) και οι ρωσόφωνοι (γ’ ακτίνα) και όχι τόσο στην α’ ακτίνα που είναι οι Ελληνες, καθώς και στην δ’ ακτίνα που είναι αποκλειστικά οι εργαζόμενοι-κρατούμενοι;».

–Σωφρονιστικοί υπάλληλοι σε αντίθεση με τη νομοθεσία περί ωραρίου γιατί δουλεύουν μετά το νυκτερινό ωράριο (μία μετά τα μεσάνυχτα μέχρι τις 7.30 το πρωί) και έρχονται την επομένη σε πρωινή βάρδια χωρίς ένα ρεπό; Δύο μέτρα, δύο σταθμά

Η εκκωφαντική Σιωπή της Εκκλησίας

Ο κ. Λ. Κουζουλής, πολιτικός επιστήμονας διαπιστώνει και αναρωτιέται:
«Μέσα, λοιπόν, σε αυτή την κατάσταση μια απουσία: Απουσιάζει η φωνή και ο λόγος της Εκκλησίας.[…] Η κατεστημένη, όμως, Εκκλησία, προσανατολισμένη στον εαυτό της και τη διατήρηση των προνομίων της, αποφεύγει επιμελώς να ρίξει τη ματιά της και να απλώσει το θεραπευτικό -θα μπορούσε- χέρι της στις σύγχρονες πληγές. Όχι σε αφηρημένες καταστάσεις, όχι με σεμνοπρεπείς διακηρύξεις, αλλά σε συγκεκριμένους ανθρώπους με ουσιαστική παρέμβαση. Η διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών από τους κρατούμενους -ψέματα: ανθρώπινων συνθηκών εννοούμε- θα έπρεπε να έχει βρει ήδη την υποστήριξη της Εκκλησίας. […]Η σιωπή δεν αρμόζει στην περίσταση[…]»

Προσθέτω κάτι που δεν αναφέρει ο καλός επιστήμονας, ότι και η Εκκλησία μέρος του ίδιου μηχανισμού εξουσίας είναι, ένα από τα κυριότερά της γρανάζια Μπορεί να πάει κόντρα στον ίδιό της τον εαυτό; Ποτέ ιστορικά (σαν ηγεσία) δεν το έπραξε.

Να μην μιλήσω για την αδικαιολόγητη Σιωπή, του λεγόμενου «πνευματικού κόσμου» που είναι εγωιστικά κλεισμένος στο κυνήγι της… «έμπνευσης».

.

.