[ορθοδοξία ή ορθολοξία; ―Κοσμοσυρροή για το προσκύνημα της παντόφλας του Αγίου Σπυρίδωνα

24/10/2022 § Σχολιάστε

Κάποιος θεολόγος
να μας ενημερώσει…

Δεκάδες πιστοί από τις πρώτες πρωινές ώρες σπεύδουν στον Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στο Μαυροδένδρι Κοζάνης, για να προσκυνήσουν την παντόφλα του Αγίου Σπυρίδωνα που βρίσκεται για λίγες μέρες στο ναό και έχει μεταφερθεί εκεί από την Κέρκυρα.

Μεγαλύτερη προσέλευση από το συνηθισμένη είχε σήμερα το πρωί η εκκλησία των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στο Μαυροδένδρι Κοζάνης. Και αυτό γιατί πραγματοποιήθηκε αρχιερατική Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Παύλου, ενώ στην εκκλησία υπήρχε και η παντόφλα του Αγίου Σπυρίδωνα, την οποία έσπευσαν να προσκυνήσουν δεκάδες πιστοί.

metrosport.gr

ΥΓ: Είναι πολλά τα λεφτά και πολύ σημαντική η πνευματική ομηρία του πλήθους

[Η Δικαιοσύνη πάσχει από ανυπαρξία ή, καλύτερα, νοσεί βαριά ·

03/10/2022 § 1 σχόλιο

©Δημήτρης Χαντζόπουλος 28.9.2022, Καθημερινή

Ένα μη-μοναδικό Κραυγαλέο Παράδειγμα: Αθώοι κρίθηκαν όλοι οι κατηγορούμενοι που είχαν εμπλακεί στο σκάνδαλο της Siemens.

Mε την αθώωση των κατηγορουμένων που ενεπλάκησαν στη σύμβαση 8002 που υπογράφηκε το 1997 μεταξύ του ΟΤΕ και της Siemens για την ψηφιοποίηση των κέντρων του Οργανισμού, κλείνει από το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων η πιο σημαντική υπόθεση του αποκαλούμενου σκανδάλου των «μαύρων ταμείων» για δωροδοκίες για να εξασφαλίζει αναθέσεις έργων.

Μετά από πολύμηνη διαδικασία, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ανακοίνωσε σήμερα την απόφαση του επί της ενοχής για τους 22 κατηγορούμενους, καταδικασμένοι σε πρώτο βαθμό σε πολυετείς καθείρξεις, που δικάστηκαν ως υπαίτιοι για τη διακίνηση παράνομων χρημάτων από τα αποκαλούμενα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής εταιρείας, προκειμένου η Siemens να προτιμηθεί στο έργο του ΟΤΕ, αλλά και για την πρόκληση ζημιάς στο ελληνικό Δημόσιο.

Αθώοι οι κατηγορούμενοι

Σήμερα, 16 χρόνια μετά την εισαγωγή του «σκανδάλου Siemens» στην ελληνική δικαιοσύνη, το δικαστήριο ανακοίνωσε ότι οι 20 από τους 22 συνολικά κατηγορούμενους, κρίνονται αθώοι, είτε κατά πλειοψηφία είτε ομόφωνα, για την κατηγορία της νομιμοποίησης παράνομων εσόδων, ενώ για τους περισσότερους κρίθηκε ότι έπρεπε να παυθεί οριστικά η ποινική δίωξη για τις πράξεις που έχουν τελεστεί έως το 2002 καθώς έχει παρέλθει 20ετία και έχουν παραγραφεί τα αδικήματα.

Το δικαστήριο δεν εξέτασε την ποινική μεταχείριση του επί σειρά ετών φυγόδικου πρώην στελέχους της ελληνικής Siemens, Χρήστου Καραβέλα, ο οποίος σε πρώτο βαθμό έχει καταδικαστεί σε κάθειρξη 15 ετών. Η ποινή του κατηγορούμενου παραμένει καθώς δεν ασκήθηκε έφεση για την καταδίκη του. Το δικαστήριο επίσης δεν εκφώνησε απόφαση για άλλον έναν κατηγορούμενο καθώς έχει αποβιώσει.

Αθώος και ο Χριστοφοράκος

Σύμφωνα με την απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, για τον θεωρούμενο ως εκ των βασικών κατηγορουμένων σε διακίνηση παράνομων χρημάτων Μιχαήλ Χριστοφοράκο, απών αλλά εκπροσωπούμενος στη δίκη, παύει οριστικά την ποινική δίωξη για πράξεις που του καταλογίζονται με χρόνο τέλεσης έως το 2002 λόγω παραγραφής. Για άλλες πράξεις που αφορούν το επόμενο διάστημα κρίθηκε αθώος με πλειοψηφία 4 προς 1, με το μέλος που μειοψήφισε να θεωρεί ότι πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η ποινική δίωξη λόγω δεδικασμένου από την γερμανική δικαιοσύνη. Πρωτόδικα ο κ. Χριστοφοράκος είχε καταδικαστεί σε 15ετή κάθειρξη.

Αντίστοιχη είναι η απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για τα πρώην υψηλόβαθμα στελέχη της Siemens, μητρικής και ελληνικής, Πρόδρομο Μαυρίδη και Αλέξανδρο Αθανασιάδη, καταδικασμένοι σε 15ετή κάθειρξη ο πρώτος και 10 ετών ο δεύτερος στο πρωτόδικο δικαστήριο. Για τον κ. Αθανασιάδη η απόφαση για αθώωση όσον αφορά τις μη παραγεγραμμένες πράξεις είναι ομόφωνη. Επίσης, παύει η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής και κρίνονται αθώοι οι Έντουαρντ Πίρερ, πρωτόδικα κάθειρξη 13 ετών, Τόμας Γκάνσουιντ (10 έτη) και οι Μίκαελ Κουτσενρόιτερ , Ράιχαρντ Σίκατσεκ , Βόλφανγκ Ρούντολφ, Χανς Γιάγκερμαν και Φρανς Ρίχτερ.

Για τα πρώην στελέχη του ΟΤΕ οι δικαστές έκριναν ότι παύει η δίωξη λόγω παραγραφήςκαι κηρύσσονται αθώοι για άλλες πράξεις οι Γιώργος Σκαρπέλης (15 έτη πρωτόδικα), Νικόλαος Νίντος (10 έτη), Γιώργος Αργυρόπουλος (14 έτη), Δημήτριος Κουβάτσος (14 έτη), Παναγιώτης Νικάκης (13 έτη).

Αντίστοιχη είναι απόφαση του δικαστηρίου όσον αφορά τους επιχειρηματίες Γιώργο Καλδή και Απόστολο Λέτσα που ενεπλάκησαν ως παρένθετα πρόσωπα σε διακίνηση χρημάτων, σύμφωνα με τη δικογραφία.

Για τα δύο άλλοτε τραπεζικά στελέχη που ενεπλάκησαν σε μεταφορές χρημάτων, Φάνη Λυγινό (πρωτόδικα 12 έτη) και Ζαν Κλόντ Όσβλαντ (14 έτη) η απόφαση των δικαστών είναι ανάλογη με των υπολοίπων κατηγορουμένων: παύση δίωξης για πράξεις έως το 2002 και αθώωση για τις λοιπές πράξεις.

Τέλος, για τη σύζυγο του Χρήστου Καραβέλα (πρωτόδικα 13 έτη), η απόφαση των δικαστών ήταν επίσης αθωωτική. [πηγή: alfavita.gr]

ΥΓ:
Το ΒήμαΣτην πρώτη σελίδα θα διαβάσετε για τις υπόγειες συναλλαγές της μαφίας του Ζωγράφου, της σπείρας της Πολυτεχνειούπολης, με βομβιστές και τρομοκράτες που παρ’ ολίγον να σκοτώσουν τον πρώην πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο. Εδώ θα σας ενημερώσουμε ότι η δίκη του προφυλακισμένου κατηγορουμένου για εκείνη την άνανδρη επίθεση με βόμβα-φάκελο δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Από το 2017 που έγινε η απόπειρα έχουν περάσει πέντε ολόκληρα χρόνια. Η δίκη πήγε να ξεκινήσει μετά πολλών κόπων και βασάνων το 2021, αλλά οι δικηγόροι του κατηγορουμένου ζήτησαν και έλαβαν πάμπολλες αναβολές επικαλούμενοι την πανδημία. Τελικά άρχισε την άνοιξη του 2022, ο κ. Παπαδήμος εκλήθη και κατέθεσε, αλλά η δίκη ακόμη διεξάγεται και απόφαση προφανώς δεν έχει υπάρξει. Τι άλλη μαρτυρία χρειαζόμαστε για να βεβαιωθούμε ότι η Δικαιοσύνη στη χώρα μας πάσχει ή, καλύτερα, νοσεί βαριά;

[Ο.Φ.Α = Όπου Φυσάει ο Άνεμος·

23/09/2022 § Σχολιάστε

Η… εγκυρη
Εφημερίδα των Συντακτών: 07.05.2021 και χτες 22.09.2022

Βρώμικοι Απατεώνες συνειδήσεων.

 

[θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να σηκωθούμε από την ξαπλώστρα μας·

07/09/2022 § Σχολιάστε

Ισχύει
και για μένα

Φωτ. INTIME NEWS / ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΙΑΚΟΣ (Επεξεργασμένη δραστικά από τον αγριμολόγο)

Να βάλεις μέσα σε λίγες γραμμές ένα καλοκαίρι είναι πάντα ένα χαμένο στοίχημα. Ιδίως ένα καλοκαίρι που η κούραση του θορύβου από ειδήσεις που κατατρώγουν τη συνείδηση και τα σωθικά πολλούς μάς ακινητοποίησε. Την ώρα που φυσικά άλλοι μιλούν, φωνάζουν, γράφουν, αποφαίνονται, κρίνουν, διαγράφουν, αντιδρούν, γνωρίζουν. Πόσο σημαντικό είναι να αποφαίνεται κάποιος, να είναι σίγουρος για όσα γίνονται, να τίθεται υπέρ της καθαρότητας, υπέρ του δικαίου, υπέρ της αλήθειας και κυρίως να την κατέχει! Και όμως είμαι σίγουρη ότι υπάρχουν και εκείνοι που στέκονται με δέος απέναντι σε όσους λένε ότι κατέχουν την αλήθεια. Διότι γνωρίζουν ότι δεν ορίζουν τίποτε άλλο πέρα από τον εαυτό τους, και αυτό θέλει συζήτηση.

Πηγαίνουν δειλά μέσα στα σκοτάδια, παρατηρώντας, ακούγοντας, διαβάζοντας, με ένα αίσθημα κόπωσης αλλά και διάθεσης όχι να κατακρίνουν, αλλά να καταλάβουν. Χρειάζονται χρόνο. Oμως αυτός ο χρόνος σαν να μην υπάρχει, σαν να πρέπει όλα να αποφασιστούν τώρα, να ξεκαθαρίσει βίαια το τοπίο. Με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε. Υπάρχει ίσως ένας λόγος γι’ αυτό. Η βιασύνη πηγάζει από τη βαρύτητα της λήθης, όπως αναφωνούμε και κρίνουμε και καταδικάζουμε, άλλο τόσο ξεχνούμε, αποσιωπούμε, αλλάζουμε θέμα. Πεταγόμαστε από μια συνθήκη και πηγαίνουμε σαν τα καγκουρό σε μια άλλη, η επικαιρότητα αλλάζει τόσο γρήγορα τη θεματολογία της. Αν σταματήσουμε άλλωστε τον εξωτερικό θόρυβο διατρέχουμε τον κίνδυνο να παρατηρήσουμε τη βραδύτητα της εσωτερικής μας κίνησης. Η επικαιρότητα τρέχει αντιστρόφως ανάλογα της κίνησης της ψυχικής μας πραγματικότητας. Πόση ανάγκη έχουμε να αλλάξουν πάραυτα τα πράγματα εξωτερικά, την ώρα που εσωτερικά αλλάζουμε αποδεδειγμένα τόσο αργά, που μπορεί να πάρει όχι ένα καλοκαίρι, αλλά μια ζωή.

Iσως είναι και αυτή η μεγάλη πληγή της εποχής μας, ότι κανείς δεν μπορεί να παρακολουθήσει τόσες αλλαγές. Νιώθουμε έρμαια μιας ταχύτητας που δεν είναι εύκολο να την αντέξουμε. Γι’ αυτό το βάρος της ψυχικής μας ρευστότητας μετατίθεται εξωτερικά. Η προτεραιότητά μας είναι να αλλάξουν οι συνθήκες μιας χώρας, μιας κυβέρνησης, ενός κόσμου, την ώρα που ένας άνθρωπος ζει μια ζωή κατά μέσον όρο 80 χρόνων στο πέρασμά του στη Γη και βελτιώνεται ελάχιστα στο πέρασμα αυτών των ετών. Δεν έχετε ακούσει ηλικιωμένους που είναι καρφωμένοι σε δύο ή τρεις ιστορίες από τη νεανική τους ηλικία; Δεν έχετε δει ζωές ανθρώπων που επαναλαμβάνουν απαράλλακτα ό,τι και οι πρόγονοί τους; Δεν έχετε δει μέχρι και κινήσεις του σώματος, τικ ή και εκφράσεις να επιβιώνουν με πανομοιότυπο τρόπο μέσα στον οικογενειακό χυλό; Για να μη μιλήσουμε για την επανάληψη των τραυμάτων, να μην αναφερθούμε στο πόσο δύσκολο είναι να μελετήσει ένας άνθρωπος το ασυνείδητό του, πόσος χρόνος χρειάζεται. Ας μη μιλήσουμε φυσικά και για τον χρόνο που απαιτείται για τη διαχείριση του πένθους. Σας φαίνεται τυχαίο που ακόμα ασχολούμαστε με τον Εμφύλιο; Ζητήματα ανθρώπινα, χρονοβόρα, ενεργειοβόρα, κοστοβόρα, μια μικρή ψυχική μετατόπιση επί τα βελτίω θέλει πολλή δουλειά. Πώς λοιπόν να σκεφτούμε πάνω στο αίτημα της άμεσης κάθαρσης; Πάνω στις αποφάνσεις, στις τομές, στις αλλαγές που ζητούν οι θυμωμένοι πολίτες από τη ζωή τους, την ώρα που αυτός φυσικά ο θυμός εκτονώνεται από τις ξαπλώστρες, από τις απλωτές στο νερό, από το άραγμα στην παραλία. Καμία μομφή για την καλοκαιρινή ξεκούραση, ούτε φυσικά τίθεται εν αμφιβόλω η σημαντική ανάγκη να γίνουν οι θεσμοί καλύτεροι και πιο στέρεοι σε μια λειτουργική δημοκρατία. Η παρατήρησή μου έγκειται στο ότι οι πολίτες ζητούν, απαιτούν κάτι από αόρατα συστήματα που τελικά είναι ανθρώπινα, σε χρόνους που δεν δύνανται να παρακολουθήσουν οι ίδιοι. Ζητούν να δοθεί ένα εξωτερικό νόημα στην πολυσημία της εποχής, την ώρα που μοιάζει να καταρρέει και το εσωτερικό τους νόημα. Υπάρχουν μάχες που χρειάζεται να δοθούν, αλλά σαν να μην ξέρουμε ποιες είναι αυτές. Ποιοι είναι οι πραγματικοί κίνδυνοι. Πόσο ωραία θα ήταν να άλλαζαν γρήγορα τα πράγματα. Πόσο σημαντικό θα ήταν να κάναμε κάτι άμεσα για τον πλανήτη και το κλίμα, για την αδικία, τους θεσμούς που δεν λειτουργούν, για την αξιοκρατία. Πόσο ωραία θα ήταν να εξαλείψουμε το κακό μέσα σε ένα καλοκαίρι. Πόσο δύσκολο, όμως, είναι να βάλουμε τον εαυτό μας σε διαδικασία αλλαγής. Να επεξεργαστούμε τις άμυνες που οδηγούν σε ακινησία, σε πτώση, σε βύθιση, σε ψευδαισθήσεις. Πόσο δύσκολο είναι να χάσουμε κάτι από αυτά που έχουμε. Μερικές φορές σαν να κυριαρχεί ένα αίσθημα ότι προτιμάμε να πεθάνουμε παρά να αλλάξουμε και αυτό φαίνεται από τις ορατές πλέον αλλαγές του κλίματος. Είναι γεγονός ότι οι περισσότεροι θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα χωρίς να σηκωθούμε από την ξαπλώστρα μας. Το γιατί πρέπει να μας απασχολήσει.
Μία από τις τελευταίες νύχτες του καλοκαιριού, οδηγώντας στη μέση ενός κατασκότεινου δρόμου, έβλεπα μπροστά μου μια μεγάλη σκιά. Oσο πλησίαζα και κόρναρα, αυτή η σκιά παρέμενε αμετακίνητη. Πάτησα φρένο με τρόμο και κοκάλωσα το αμάξι. Μπροστά στα μάτια μου βρισκόταν μια τεράστια κατσίκα που μασούσε την τροφή της ενώ παρέμενε αμετακίνητη. Και από τον τρόπο που μασούσε αφοσιωμένη, σε πολύ λίγο θα ήταν μάλλον χορτάτη. Ο κίνδυνος που ερχόταν καταπάνω της δεν την πτοούσε. Aλλωστε, οι καλοκαιρινές νύχτες είναι έναστρες και σε ξελογιάζουν. Θυμήθηκα εκείνη τη στιγμή τους στίχους του Oντεν στις «Δύο Αναρριχήσεις» (μτφρ. Γιώργος Λυκοτραφίτης):

Φτάσαμε στην κορυφή δίχως να πεινάσουμε καθόλου, / όμως ήταν τα μάτια που ατενίζαμε, όχι η θέα. / Τίποτε άλλο δεν βλέπαμε από εμάς τους ίδιους, ζαβούς, χαμένους / επανελθόντες στην ακτή, το πλούσιο εσωτερικό ακόμη άγνωστο: / ο έρως έδωσε τη δύναμη, μα έκλεψε την επιθυμία.

*

Πηγή: Μαριαλένα Σπυροπούλου στην Καθημερινή

Where Am I?

You are currently browsing the κοινωνίας category at αγριμολογος.