[η αδυναμία διάκρισης είναι η καρδιά της παρακμής·

22/01/2018 § Σχολιάστε

Παράδειγμα: Μέρες δόξας για την άθλια κατάσταση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα
για τα οποία δεν έγινε κανένα συλλαλητήριο, εδώ (φωτό) η σημερινή κατάσταση του Πολυτεχνείου….

Το στιγμιαίο συλλαλητήριο

Υπάρχουν σταθεροί τόποι. Τόποι γης. Με χώμα και πέτρες. Με θάλασσες και κάμπους. Τόποι γενέθλιας αναφοράς.
Υπάρχουν σταθεροί τόποι. Τόποι ιδεών. Βιωμάτων. Αγώνων. Ιστορίας. Τόποι συνείδησης.
Οι σταθεροί τόποι είναι η αφετηριακή και κινητήρια θέση μας. Γύρω τους υπάρχει ο θεμελιακός πυρήνας της ύπαρξής μας.
Η συζήτηση για το Σκοπιανό που επανέρχεται με προβληματισμό, ένταση και κραυγές ανακινεί αυτό το θεμελιακό, ακρογωνιαίο στοιχείο.
Τα δεδομένα της σημερινής κατάστασής μας είναι γνωστά. Και μόνο μέσα από την επίγνωση της πραγματικής ζωής, την επίγνωση του παρόντος μας, κατανοείται καλύτερα η αδυναμία χειρισμού των θεμάτων που συνδέονται και με εμάς και με τον κόσμο, όπως αυτό του Σκοπιανού – ή όπως το ονομάσουμε.
Ο ελληνικός λαός σήμερα είναι ένας λαός αποξενωμένος από τον εαυτό του. Σε απόσταση από την ίδια του τη ζωή. Σε αδυναμία διάκρισης του ασήμαντου από το σημαντικό. Αυτή η αδυναμία διάκρισης είναι η καρδιά της παρακμής του. Η αλλοίωση που προκύπτει εκδηλώνεται στην καθημερινή ζωή ως αδιαφορία για τα σημαντικά.
Αδιαφορεί για το περιβάλλον και τη φύση. Τη φύση μέσα στην οποία ζει, τον φιλοξενεί και τον τρέφει. Κανονικός καταπατητής του τόπου του, πληγώνει με κάθε τρόπο το σώμα της χώρας του. Το κάλλος της είναι τουριστικό προϊόν. Και η θαυματοποιητική λειτουργία της φύσης δεν τον αγγίζει και δεν τον αφορά.
Αδιαφορεί για τον νόμο και την αξία του. Αδιαφορεί γα τις προϋποθέσεις της αξιοπρεπούς, δημοκρατικής και ελεύθερης συνύπαρξης. Ετσι ο νόμος, ως όπλο του αδυνάτου, έχει ήδη νεκρωθεί. Από την αναξιοκρατία που ο λαός χειροκρότησε μέχρι την καθημερινή ανομία που δυναμώνει και στηρίζει με την καθημερινή στάση του.
Αδιαφορεί για το δημόσιο σχολείο και τη σταθερή επί χρόνια τώρα υποβάθμισή του. Προσπερνώντας με την καθυστερημένη συνείδησή του την ανάγκη της γνώσης, της κριτικής σκέψης και της πολύμορφης συνάντησης με τον στοχασμό και τη σκέψη. Πρόταξε άλλα αγαθά. Συμβιβάστηκε με την υλική βελτίωση της ζωής του, θεωρώντας γραφικές τέτοιες αναζητήσεις. Συνακόλουθα αδιάφορο τον άφησε και τον αφήνει το ζήτημα της ελληνικής γλώσσας, του εκφυλισμού της, της υποβάθμισης της αξίας της, ως στοιχείου της ταυτότητας μιας κοινότητας ανθρώπων.
Αυτός ο αλλοτριωμένος σύγχρονος Ελληνας διαμόρφωσε μια σχέση προτεραιότητας με τις προϋποθέσεις της υλικής του ευμάρειας. Η άκοπη σχετικά και σε γραμμική εξέλιξη μετά το 1974 διαρκής βελτίωση της καθημερινής ζωής θεωρήθηκε αυτονόητο δικαίωμα, διαρκές και αιώνιο. Η συζήτηση για τις προϋποθέσεις της διάρκειας αυτής της κατάστασης ήταν για τον λαό μια εχθρική υπόθεση, την είδε σαν απειλή και καταψήφιζε κάθε τολμηρό ψιθυριστή της αλήθειας.
Ετσι προέκυψαν στον χρόνο μια στάση και μια συμπεριφορά που απόλυτα τον εκφράζουν: o ελληνικός λαός είναι οπαδός των προβλημάτων και εχθρός των λύσεων. Πρόκειται για μια ανώτερη μέθοδο αυτοκαταστροφής. Και περαιτέρω βύθισης στην παρακμή και στην αλλοίωση που εκφράζεται με την εύκολη αποδοχή του ψεύδους και ταυτόχρονα την αδιαμαρτύρητη αποδοχή των πικρών καρπών του.
Αποξενωμένος από τον εαυτό του και αλλοιωμένος στην πορεία, ηχεί παράδοξο και παράλογο για αυτόν κάθε αίτημα που τον καλεί όλα να γίνουν από την αρχή. Να στοχαστεί την πορεία του, να αξιοποιήσει την εμπειρία του, να ανασυνταχθεί πολιτικά και να αναζητήσει περιεχόμενο και νόημα στη σχέση του με τον εαυτό του και στη σχέση του με τον κόσμο.
Οπως σε κάθε εποχή παρακμής και κρίσης, το ζήτημα αυτό επανέρχεται πάντοτε με την ίδια μορφή. Είναι η σχέση με την ευθύνη. Και ευθύνη σημαίνει: συνειδητοποίηση των συνθηκών, επίγνωση των δυσκολιών, αποδοχή του κόστους και των κινδύνων, προσπάθεια και δοκιμασία στον μακρύ ιστορικό χρόνο.
Αυτές είναι οι προϋποθέσεις της ατομικής και συλλογικής αξιοπρέπειας και ελευθερίας.
Διαφορετικά κανένα στιγμιαίο συλλαλητήριο δεν φέρνει σωτηρία.
*

[ρηχό ποταμάκι

20/01/2018 § Σχολιάστε

©Δημήτρης Χαντζόπουλος 18.1.2018

The Rubicon is a shallow river in northeastern Italy, just south of Ravenna. The same name was given to a river that was famously crossed by Julius Caesar in 49 BCE

[πολιτισμός στην πράξη·

21/12/2017 § Σχολιάστε

–5.

Φόλες σε πάνω από 20 σκυλιά(!)

Αποτροπιασμό προκαλεί η είδηση ότι άγνωστοι δολοφόνησαν με φόλες πάνω από 20 σκυλιά στον Βόλο και τις γύρω περιοχές. Ολα ήταν δεσποζόμενα και τα περισσότερα μικρά σε ηλικία.

Τοπικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι τα σκυλιά βρέθηκαν νεκρά στις περιοχές του Στεφανοβικείου, του Βελεστίνου και του Ριζομύλου.

Το έγκλημα έγινε μεταξύ Παρασκευής και Σαββάτου. Οι περισσότεροι από τους ιδιοκτήτες των σκύλων το πρωί του Σαββάτου ήλθαν αντιμέτωποι με την εικόνα των ζώων τους νεκρών στην αυλή ή στον δρόμο. Από τις φόλες, που ήταν άκρως επικίνδυνες για τα ζώα, θανατώθηκαν 13 σκυλιά στο Στεφανοβίκειο και άλλα 10 στο Βελεστίνο και τον Ριζόμυλο. Στο Στεφανοβίκειο μέχρι και την Κυριακή το πρωί κάτοικοι της περιοχής εντόπιζαν φόλες με δηλητήριο στην πλατεία του χωριού, τις οποίες έσπευσαν να απομακρύνουν, πριν χάσουν τη ζωή τους και άλλα σκυλιά.

Οι κάτοικοι της περιοχής είναι σοκαρισμένοι και εξοργισμένοι από το περιστατικό και ζητούν να μάθουν ποιος ή ποιοι είναι πίσω από την μαζική δολοφονία.

Πολλοί από τους ιδιοκτήτες που έχασαν τα σκυλιά τους έσπευσαν να κοινοποιήσουν το γεγονός στα κοινωνικά δίκτυα για να προειδοποιήσουν και άλλους ιδιοκτήτες ενώ αρκετοί προσανατολίζονται τώρα να καταθέσουν μήνυση κατά αγνώστων.

Πριν από περίπου ένα χρόνο είχε εκδηλωθεί ανάλογο κρούσμα στην περιοχή, χωρίς ωστόσο να λάβει διαστάσεις ομαδικής θανάτωσης.

πηγή

Δείτε όλα τα «πολιτισμός στην πράξη» -μπορεί να σας ματιάσουν, κανείς ποτέ δεν ξέρει.

Γλέζος-Κοροβέσης στηρίζουν την Athens Review of Books

19/12/2017 § Σχολιάστε

Ζήτημα Ελευθερίας Λόγου και Έκφρασης

Δυο συμβολικές μορφές της αντίστασης, στη Γερμανική Κατοχή και την Απριλιανή Δικτατορία, ο Μανώλης Γλέζος και ο Περικλής Κοροβέσης, υπερασπίζονται την Athens Review of Books που επιδιώκει να κλείσει ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς. Δυο αγωνιστές της ελευθερίας υπερασπίζονται την ελευθερία του λόγου. Δίνουν στη δημοσιότητα την παρακάτω κοινή δήλωση:

ATHENS REVIEW OF BOOKS: ΟΙ ΓΚΑΟΥΛΑΪΤΕΡ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ

Εμείς, μέλη της μεγάλης οικογένειας της Αριστεράς, παρόντες πάντα στους αγώνες της εποχής μας, γνωρίσαμε ήρωες και αγίους. Αλλά γνωρίσαμε και τον ανθρώπινο πόνο και το βαρύ, ασήκωτο πένθος, των οικογενειών τους που κράτησε μια ζωή, σε μια κοινωνία που συχνά θεωρούσε τη συγγένειά τους με ένα μάρτυρα «εθνικά ύποπτη».

Ανάμεσά τους η Χαρά Λιουδάκη-Σουκατζίδη, η μνηστή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, με αδελφό πεσόντα στο Αλβανικό Μέτωπο και με την αδελφή της, παιδαγωγό και λαογράφο Μαρία, κατακρεουργημένη από τον συμμοριτοφασίστα Μπαντουβά.

Τώρα έρχεται η σειρά της κόρης τής Χαράς, Μαρίας Βασιλάκη, εκδότριας του εξαίρετου λογοτεχνικού περιοδικού «Αθηναϊκή Επιθεώρηση του Βιβλίου (ATHENSREVIEWOFBOOKS)», που ο υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ θέλει να κλείσει, επειδή γνωρίζει ότι στη διπλωματική γλώσσα η αμφισημία είναι κανόνας; Αλλά και οι δικαστές που καταδίκασαν το περιοδικό ‒παρά την πιο έγκυρη μαρτυρία του καθηγητή Χριστόφορου Χαραλαμπάκη (Χρηστικό Λεξικό της Νεοελληνικής Γλώσσας της Ακαδημίας Αθηνών)‒, επειδή δεν γνωρίζουν πως η λέξη Γκαουλάιτερ έχει χάσει την αρχική σημασία της και ότι σημαίνει πια φανατικός. « Read the rest of this entry »

Where Am I?

You are currently browsing the κοινωνίας category at αγριμολογος.