αγριμολογος

Οι μηνιαίες απολαβές του προέδρου – και των αντιπροέδρων – στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας…

Ο Πρόεδρος Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας κ. Θωμόπουλος που σύμφωνα με το δημοσίευμα αμείβεται με €21.000 το μήνα… (ελπίζω να διαψευστεί) -φωτογραφία, «Τα Νέα»

Μισθωτοί και συνταξιούχοι υπέστησαν πολλαπλές οριζόντιες μειώσεις αποδοχών για να καλύψουν τις ακάλυπτες μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού και συνεχίζουν να προσφέρουν άδικα το αίμα τους, κάποια πράγματα παραμένουν αναλλοίωτα, πελατειακές «συνήθειες» δεκάδων ετών συνεχίζουν να δηλητηριάζουν τον τόπο εις βάρος των υπολοίπων…
Με μισθούς-μαμούθ αμείβονται τα μέλη της Διοίκησης του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), με συνέπεια το ετήσιο μισθολογικό κόστος του Ταμείου να ξεπερνά τα €8.000.000! (το €800.000 προφανές λάθος της εφημερίδας).
Παράλληλα διάφοροι χρηματοπιστωτικοί και νομικοί σύμβουλοι έλαβαν 16,2 εκατ. ευρώ τη διετία 2010-2012 προκειμένου να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για τις αποκρατικοποιήσεις όταν το ίδιο διάστημα, σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών, πραγματοποιήθηκαν μόνο τρεις!
Την καταγγελία για το ΤΧΣ κατέθεσε στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων η βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Φεβρωνία Πατριανάκου, αναφέροντας ενδεικτικά πως για τον πρόεδρο του Ταμείου προβλέπεται να εισπράττει 294.000 ευρώ το 14μηνο, δηλαδή 21.000 – 22.000 ευρώ τον μήνα, για τον Α’ αντιπρόεδρο οι μηνιαίες απολαβές φθάνουν τις 15.000 ευρώ, ενώ για τον Β’ αντιπρόεδρο ο μισθός είναι 14.000 μηνιαίως.
Ο παριστάμενος αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας δεν διέψευσε την καταγγελία, σπεύδοντας να δηλώσει ότι το θέμα των αμοιβών του ΔΣ του ΤΧΣ θα επανεξεταστεί με βάση τα νεότερα οικονομικά δεδομένα.
Πρόεδρος του ΤΧΣ έχει τοποθετηθεί ο Παναγιώτης-Αριστείδης Θωμόπουλος, τέως υποδιοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος, ο οποίος έχει εργαστεί για πολλά χρόνια στον ΟΟΣΑ και είναι μέλος του Συμβουλίου Νομισματικής Πολιτικής της ΤτΕ. Α’ αντιπρόεδρος διορίστηκε ο Χαράλαμπος Κύρκος με μεταπτυχιακές σπουδές στο ΜΙΤ, ο οποίος εργαζόταν από το 2008 ως ανώτατος στέλεχος στην Ernst & Young με αντίστοιχη εργασιακή εμπειρία σε τράπεζες της Ελλάδας και του εξωτερικού. Στη θέση του Β’ Αντιπροέδρου τοποθετήθηκε ο Αναστάσιος Γάγαλης, ο οποίος έχει διδακτορικό δίπλωμα στην Οικονομετρία από το Πανεπιστήμιο του Rochester και τα τελευταία 19 χρόνια εργάζεται στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ενώ έχει θητεύσει και στη διεύθυνση μελετών της Τραπέζης της Ελλάδος.

[ «Τα Νέα» ]

Oταν η συνενοχή διαλύει τη συνοχή

Σε χωριό της Φθιώτιδας, έξω από τα Καμένα Βούρλα, παππούς έσπασε στο ξύλο ένα μικρό αγόρι από την Αλβανία γιατί στην παιδική χαρά τραυμάτισε κατά λάθος το εγγόνι του (κουτούλησαν με αποτέλεσμα να ανοίξει η μύτη του δεύτερου). Το Αλβανάκι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο μπροστά στα τρομαγμένα μάτια των συνομηλίκων του και κάποιων περαστικών ενηλίκων, που κοντοστάθηκαν ως θεατές της σκηνής. Το συμβάν κατέγραψε η Ηλιάνα Σουσώνη στη στήλη «Προβολές» της «Κ» (22/8).

Οταν ο Αλβανός πατέρας (χρόνια κάτοικος του χωριού) πήγε στο Αστυνομικό Tμήμα δεν βρέθηκε κανείς από τους αυτόπτες μάρτυρες να καταθέσει. Η τοπική κοινωνία σιώπησε.

Στην Yδρα, την περασμένη Παρασκευή, κλιμάκιο του ΣΔΟΕ δέχθηκε επίθεση από επιχειρηματίες και κατοίκους του νησιού γιατί οι ελεγκτές ζήτησαν από ιδιοκτήτρια εστιατορίου, που δεν έκοβε αποδείξεις, να τους ακολουθήσει στο Τμήμα. Η συνέχεια του επεισοδίου έχει περιγραφεί και σχολιαστεί με σαφή (ευτυχώς) απέχθεια: κάτοικοι προπηλακίζουν το ΣΔΟΕ, κόβουν νερό και ρεύμα στο Αστυνομικό Tμήμα και «αγανακτισμένοι», δηλώνουν την με κάθε τρόπο «ανυπακοή» τους, διατρανώνουν την επιθυμία τους να παραμείνουν στο ελέω ασυδοσίας καθεστώς της φοροδιαφυγής. Η τοπική κοινωνία σιώπησε και εδώ. Καμία αντίδραση από παράγοντες ή συλλόγους που επιδεικνύουν αξιοσημείωτη ευαισθησία σε θέματα που αφορούν το περιβάλλον, τη χλωρίδα και την πανίδα του νησιού.

Τα δύο διαφορετικά μεταξύ τους γεγονότα συναντιούνται στην ίδια συνένοχη σιωπή. Δεν είναι η πρώτη φορά -ούτε πρόκειται να είναι η τελευταία- που μικρές κοινωνίες ορθώνουν τείχη για να προστατεύσουν εαυτούς, την επόμενη μέρα, σχέσεις και ισορροπίες εδραιωμένες στο, κατ’ αυτούς, καλό και κακό.

Oσο η αθλιότητα βρίσκει στέγη, τα αποστήματα θεριεύουν. Γίνονται Βέροια (ο φόνος του μικρού Aλεξ το 2006), γίνονται Κερατέα, γίνονται Κόρινθος (ο «πόλεμος» του δημάρχου, κατοίκων και της Χρυσής Αυγής να μη μεταφερθούν παράνομοι μετανάστες στο στρατόπεδο). Η συνένοχη σιωπή και η «αγανάκτηση» των τοπικών, κλειστών κοινωνιών έχουν συχνά την ίδια αφετηρία. Οδηγούν στη δαιμονοποίηση, καταργούν τη συνευθύνη, υπερασπίζονται τη βία και την ανομία, διαλύουν τη συνοχή της ευρύτερης κοινωνίας. Και, δυστυχώς, σ’ αυτές τις περιπτώσεις, δεν μπορούμε να μεταθέσουμε την ευθύνη σε καμία τρόικα και σε κανένα ΔΝΤ. Η κρίση ενός συστήματος που νοσεί δεν μετατίθεται. Διαδίδεται. Γίνεται επιδημία.

***

[Tης Μαριας Κατσουνακη στη Καθημερινή]

.

photo Agrimologos

Οι φάμπρικες του πελατειακού μας συστήματος

του αγριμολόγου

Tου Παντελή Mπουκάλα

Για να το λέει ο αντιπρόεδρος της Ενωσης Αστυνομικών Αττικής δημόσια, άρα υπεύθυνα (αν υποθέσουμε ότι εξακολουθεί να ισχύει αυτή η εξίσωση), κάτι παραπάνω θα ξέρει. Τι είπε, σε ραδιοφωνική του συνέντευξη, ο κ. Νίκος Καραδήμας; Οτι ούτε πέντε ούτε δέκα ούτε δεκαπέντε αλλά σαράντα πέντε αστυνομικοί έχουν αποσπαστεί για να προσέχουν σαν την κόρη τους και σαν την κόρη των ματιών τους κάποιον πρώην υπουργό και νυν βουλευτή. Ε, φως φανάρι, είναι αυτή η αγάπη μας για την παράδοση και το δημοτικό τραγούδι που μας παρασέρνει κάθε λίγο και λιγάκι: «Σαράντα πέντε μάστορες, σαράντα πέντε μπάτσοι», έτσι είναι το σωστό και το πρέπον, και συγγνώμη για το «μπάτσοι». Αλλά και γι’ αυτό και για το «σαράντα πέντε» (και όχι, λ.χ., είκοσι ή πενήντα) φταίει το μέτρο κι ο δεκαπεντασύλλαβός μας, περίπου όπως για τον Καρυωτάκη έφταιξε η ρίμα με τον Μαλακάση.

Δεν έγινε γνωστό ποιος είναι ο μέγας και τρανός πολιτικός ανήρ που απαίτησε (και κατάφερε να δει την απαίτησή του ικανοποιούμενη) να τον προστατεύει ολόκληρος στρατός, ισομεγέθης του στρατού που έχει την ευθύνη για τη σωματική ακεραιότητα του Μπαράκ Ομπάμα ή της ευρωπαιοφίλητης Αγκελα Μέρκελ. Γνωστό είναι πάντως τι κάνει η φρουρά αυτή, όπως όλες οι φρουρές των ίδιων καθηκόντων, πώς περνάει τη μέρα της, ποιες άλλες έγνοιες τη βασανίζουν, εκτός βέβαια από το να προστατεύει την ευάλωτη εξοχότητά του: Αλλα μέλη της λοιπόν κάνουν τα ψώνια στη λαϊκή (όσοι έχουν επώνυμο σε «-όπουλος») ή στο σούπερ μάρκετ (όσοι έχουν επώνυμο σε «-άκος»), και άλλα πηγαίνουν τα υπουργοπαίδια για μπάνιο το καλοκαίρι, για σκι το χειμώνα και για τένις ή μπάντμιντον χειμώνα καλοκαίρι, μια και ο μπαμπάς λείπει συνεχώς για δουλειές, για την πατρίδα δηλαδή, που οι βαριές απαιτήσεις της δεν τον αφήνουν στιγμή να ησυχάσει. Αλλοι φρουροί ασχολούνται με το γκαζόν του κήπου και το μπονσάι κι άλλοι με το φενγκ σούι στο εσωτερικό του σπιτιού («τ’ ν’ αυτό τού φένγκι σούκι, ρε Μήτσου, ξέρ’ς τίπουτα;» θα ρωτάει ο ονομαστικώς λήγων εις «-έλης» ή «-άρας» τον λήγοντα εις «-ίδης») κι άλλοι, όσοι καμαρώνουν για την προϋπηρεσία τους στους βατραχανθρώπους, με την πισίνα. Αυτοί, ηλίου φαεινότερον, είναι και οι τυχεροί του επαγγέλματος, αφού θα πρέπει να κάνουν και κάμποσες δροσιστικές υπηρεσιακές βουτιές, ώστε να διαπιστώνουν δι’ αυτοψίας, ή μάλλον δι’ αυτοδερμίας, αν το νερό έχει τη σωστή θερμοκρασία και την πρέπουσα περιεκτικότητα σε χλώριο και στα άλατα εκείνα που κάνουν την επιδερμίδα απαλή σαν μικρού παιδιού.

[…]

Διαβάστε τη συνέχεια στη «Καθημερινή» και πείτε μου αν υπάρχει στοιχειώδης λόγος αισιοδοξίας γι αυτή τη χώρα…