αγριμολογος

Κάνω λαϊκισμό; Κάντε μου κι εσείς τη χάρη να αποδώσετε Δικαιοσύνη

Εξοργιστείτε κατά βούληση

Από τη citypress.gr, διαβάζουμε…

Σοβαρές καταγγελίες για τον τρόπο με τον οποίο διοικείται η Εκκλησία της Ελλάδος κάνει ένας από τους βασικούς υποστηρικτές του Αρχιεπισκόπου, ο πρ. μητροπολίτης Ζακύνθου και νυν Δωδώνης. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ο κ. Χρυσόστομος σπάει τη σιωπή του και με τον γνώριμο, κοφτερό του λόγο κάνει… ταμείο της τετραετίας Ιερώνυμου. Κάποιοι θα σταθούν περισσότερο στο γιατί τα λέει. Το σημαντικότερο όμως είναι η ουσία των όσων λέει και, κυρίως, καταγγέλλει.

«Η Εκκλησία ακόμα ελέγχεται από το σύστημα Χριστόδουλου» (“Free Sunday”: 25-12-2011)

M.: …Το μόνο που άλλαξε ήταν, αντί Χριστόδουλου, Ιερώνυμος. Ο ένας φώναζε δυνατά ό,τι ήθελε να κάνει, ενώ ο άλλος το κάνει μουλωχτά…

Δ.: Καθ’ οδόν το τσουνάμι. Φοβάστε κάτι αντίστοιχο και σήμερα;
Μ.:Στο δρόμο είναι το τσουνάμι.

Δ: Τότε υπήρξαν οικονομικές και άλλες υποθέσεις που είχαν πλήξει την τότε ηγεσία της Εκκλησίας…
Μ: Γιατί, δεν έχουμε οικονομικές τώρα; Τι έγινε με την «Αλληλεγγύη»; Τι έγινε με το Ίδρυμα Κόκκορη; Τι έγινε με τα… φιλέτα της Βουλιαγμένης, που τα πούλησαν αντί πινακίου άνευ φακής στη Σύνοδο;

Δ.:Η υπόθεση της «Αλληλεγγύης» ανάγεται πάντως στην προηγούμενη περίοδο…
Μ:Σύμφωνοι, αλλά τι έγινε; Έμεινε ατιμώρητος με τόσα εκατομμύρια που φέρεται ότι έχει καταχραστεί.
Δ: Για ποιον μιλάτε;

Μ:Για τον διευθύνοντα σύμβουλο κ. Φουρλεμάδη. Έχει στείλει γράμμα στην επιτροπή [σ.σ.: της Εκκλησίας] που τον κάλεσε και τους είπε: «Δεν έρχομαι, αλλά να ξέρετε ότι τα λεφτά που ζητάτε τα έχω εγώ για να πληρώσω τα δικαστήρια όταν με κατηγορήσουν δημοσιογράφοι, ο Ζακύνθου κ.ά.». Το υπουργείο Εξωτερικών ζητά πίσω τα χρήματα και η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να ξεκαθαρίσει τα πράγματα. Δεν πρέπει να βρει τους ενόχους; Να σας φέρω ένα παράδειγμα από τα εκατοντάδες που όζουν. Η «Αλληλεγγύη» κάνει με μια εταιρεία ένα συμφωνητικό για τη μεταφορά επισιτιστικής βοήθειας στο εξωτερικό. Το έργο κοστολογήθηκε 2 εκατ. ευρώ. Η μεταφορά δεν γίνεται και η εταιρεία καλείται να πάρει την αποζημίωσή της, που ανήρχετο σε 1,2 εκατομμύρια! Το μεγάλο κακό όμως είναι αλλού: ότι μιλούσαν για πρόγραμμα που είχε ήδη λήξει! Για την «Αλληλεγγύη» έχω στείλει γράμμα εδώ και ενάμιση χρόνο στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και του λέω: «Δεν μάθατε τίποτε περί “Αλληλεγγύης”, στην οποία αναμειγνύονται και πολιτικά πρόσωπα; Τι θα κάνετε;». Νομίζω ότι το πάνε έτσι για να γίνει παραγραφή. Και επί τη ευκαιρία, ο κ. Δήμτσας [σ.σ.: γενικός διευθυντής της ΜΚΟ που διαδέχτηκε την «Αλληλεγγύη»] δεν ήταν και πριν συνεργάτης του Χριστόδουλου;…
Δ: Επιτρέψτε μου να επιμείνω στην υπόθεση των οικοπέδων της Βουλιαγμένης…
Μ: Είναι σαφέστατη υπόθεση αμέλειας ή εγκληματικής πράξης…
Δ: Ισχυρίζεστε δηλαδή ότι η απομάκρυνση του μητροπολίτη Ιωαννίνων και του κ. Ζαμπέλη από την Οικονομική Υπηρεσία οφείλεται στην υπόθεση αυτή;
Μ: Και σε αυτή.

Δ: Κάποια πρόσωπα της προηγούμενης κατάστασης μπορεί να παίζουν ρόλο στο να μη διαλευκαίνονται οι υποθέσεις;

Μ: Ναι, ακριβώς αυτόν το ρόλο παίζουν. Αυτός είναι επικίνδυνος ρόλος…

Δ: Όταν μιλάτε για αρχηγούς που δεν έχουν κότσια…

Μ: Εννοώ και τον Αρχιεπίσκοπο. Όταν έχεις αδυναμίες, πρέπει να κρύβεσαι. Να μην ανεβαίνεις σε σκαλοπάτια ψηλότερα από εκείνα που μπορείς.

Δ: Άρα κι εσείς στηρίξατε μια κακή επιλογή.

Μ: Βεβαίως. Εκ των υστέρων το αναγνωρίζω….

Δ: Δεν βλέπετε κάτι θετικό σε αυτά τα τέσσερα χρόνια;
Μ:Ναι. Ότι δεν βγαίνουμε στους δρόμους να κραυγάζουμε. Ένα χαμηλό προφίλ περνάει πιο εύκολα και τις ανομίες…”

***

Τα παραπάνω τα θυμήθηκα διαβάζοντας τη σημερινή ανάρτηση του ιστολογίου «Ροΐδη Εμμονές»  περί της Ανακοίνωσης του Υπουργείου Υγείας που «… θα διαθέσει κονδύλι 300.000 ευρώ στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών για να στηρίξει συμπληρωματικά το πρόγραμμα σίτισης των αστέγων» (6.2.2012).

Δεν βλάπτει να διαβάσει κανείς:

1. Στις δικαστικές… καλένδες το σκάνδαλο της ΜΚΟ »Αλληλεγγύη» 
2. H αλληλεγγύη της θεοσεβοκρατούμενης Δικαιοσύνης στην ΜΚΟ «Αλληλεγγύη»…

Τα συμπεράσματα, όπως πάντα, ανήκουν στον «ενημερωμένο λαό».

+ Ευλόγησον Δέσποτα +

(Η Αρχοντιά είναι αποκλειστικό Copyright της «Καθ’ ημάς Ανατολή»)

©Photo by Thomas Hawk titled “Patron of the arts,” which was taken at the Art Institute of Chicago and depicts Gawen Hamilton’s “Thomas Walker and Peter Monamy” (c. 1735) (image via flickr.com/thomashawk)

Ορισμένοι θέτουν το ερώτημα, αν σταματήσουν οι επιχορηγήσεις στη τέχνη ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις. Δεν ξέρω για τις… επιπτώσεις, ίσως γιατί θεωρώ ότι ακόμα και να τις φανταστεί αυτές κανείς, θα θεωρούνταν, κατά την άποψή μου, αστειότητα. Με βάση των στοιχείων που δημοσιοποιούνται, οι περίφημες κρατικές «επιχορηγήσεις τεχνών» είναι κυρίως επιχορηγήσεις προς συγκεκριμένα θεατρικά και μουσικά δρώμενα και σχήματα, ελάχιστες, μεμονωμένες, είναι οι επιχορηγήσεις προς τις εικαστικές τέχνες, κάποιες ενισχύσεις δίδονται προς συγκεκριμένες εκδόσεις και διανομές «βραβείων» στο χώρο του βιβλίου. Το άρωμα της διαπλοκής, η «τακτοποίηση» ημετέρων, όπως σε όλους τους τομείς στη χώρα μας, είναι πρακτικές γνωστές σε όλους, μόνο ένας αφελής θα μπορούσε να πιστέψει το αντίθετο, επικαλούμενος ότι ισχύουν αυστηρά… αξιοκρατικά(!) κριτήρια. Εάν λοιπόν κοπούν τελείως οι επιχορηγήσεις (του είδους), θεωρώ σίγουρο είναι ότι θα χάσει… η Βενετιά βελόνι. Άλλωστε οι ίδιοι κι ίδιοι πάντα επωφελούνται σε προκλητικό βαθμό στο ελεύθερο θέατρο. Η περιοδείες «πολιτισμού» θα… λείψουν από την επαρχία, όμως οι κάτοικοι εκεί, είμαι βέβαιος, θα εξακολουθούν να… εκπολιτίζονται και χωρίς τη πολύτιμη συνδρομή των «έντεχνων» (παγκοσμίου φήμης και εγνωσμένης αξίας) αοιδών μας.

Επομένως επικροτώ το σχόλιο της Κατερίνας Αγγελιδάκη στο «Ποντίκι» με τον εύγλωττο τίτλο «Επιχορηγήσεις: Τέρμα η παρωδία» που καταλήγει λέγοντας

«Και οι πέτρες ξέρουνε πως όποιος παίρνει κάθε χρόνο βοήθεια απ’ το κράτος δεν σκέφτεται τρόπους να υπάρξει από μόνος του. Γι’ αυτό δεν έχω δει κανέναν χορηγό να δίνει λεφτά στο ελεύθερο θέατρο, όπως έδινε αφειδώς τόσα χρόνια σε εκθέσεις, καταλόγους, συναυλίες, κονσέρτα, μουσεία, αρχαιολογικούς χώρους. Ακόμα και σήμερα δεν έχω δει καμιά σοβαρή κίνηση αλληλεγγύης και συνεργασίας ανάμεσα στα θέατρα. Με συστεγάσεις, συμπράξεις, τίμιες συμπαραγωγές, ανακυκλώσεις σκηνικών μέσων και υλικών. Παρά την τεράστια κρίση, δεν έχω δει κανέναν με δικό του θέατρο να βοηθάει ειλικρινά το θέατρο του άλλου. Τους έχω, όμως, δει όλους (ή σχεδόν όλους) να κοιτάζουν ο καθένας το δικό του «μαγαζάκι». Και καλά οι παλιοί. Πιο θλιβερό είναι να βλέπεις νέα παιδιά, που αντί να αποποιηθούν με αξιοπρέπεια κάθε κρατική βοήθεια, περιμένουν κι αυτά, δειλά-δειλά, καμιά «σταγόνα αίματος» από τον μεγάλο ασθενή που ξεψυχάει.

ΥΓ.: Δεν υπάρχει στη σύγχρονη Ελλάδα πιο δοξασμένη τέχνη από την ποίηση. Είδατε εσείς ποτέ κανέναν να επιχορηγήσει ποιητή; Ή μήπως αυτός δεν έχει ανάγκη να ζήσει για να γράψει;»