αγριμολογος

Συγγραφεύς (ίσως και) εμπνευστής: Ευάγγελος Βενιζέλος…
…«Στη διάθεση των αρχών δηλώνει ο Τάσος Μαντέλης…»

Άρθρο 86 του Συντάγματος – εγγυάται τη σύντομη, σύννομη παραγραφή αδικημάτων, στη ουσία την ασυλία των Πολιτικών…

1. Μόνο η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της Κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.

2. Δίωξη, ανάκριση, προανάκριση ή προκαταρκτική εξέταση κατά των προσώπων και για τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επιτρέπεται χωρίς προηγούμενη απόφαση της Βουλής κατά την παράγραφο 3. Αν στο πλαίσιο άλλης ανάκρισης, προανάκρισης, προκαταρκτικής εξέτασης ή διοικητικής εξέτασης προκύψουν στοιχεία, τα οποία σχετίζονται με τα πρόσωπα και τα αδικήματα της προηγούμενης παραγράφου, αυτά διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την ανάκριση, προανάκριση ή εξέταση.

3. Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από τριάντα τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή, με απόφασή της που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά, η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Το πόρισμα της επιτροπής του προηγούμενου εδαφίου εισάγεται στην Ολομέλεια της Βουλής, η οποία αποφασίζει για την άσκηση ή μη δίωξης. Η σχετική απόφαση λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών. Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παράγραφο 1 αρμοδιότητά της μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Με τη διαδικασία και την πλειοψηφία του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής η Βουλή μπορεί οποτεδήποτε να ανακαλεί την απόφασή της ή να αναστέλλει τη δίωξη, την προδικασία ή την κύρια διαδικασία.

4. Αρμόδιο για την εκδίκαση των σχετικών υποθέσεων σε πρώτο και τελευταίο βαθμό είναι, ως ανώτατο δικαστήριο, Ειδικό Δικαστήριο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από έξι μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και επτά μέλη του Αρείου Πάγου. Τα τακτικά και αναπληρωματικά μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου κληρώνονται, μετά την άσκηση δίωξης, από τον Πρόεδρο της Βουλής σε δημόσια συνεδρίαση της Βουλής, μεταξύ των μελών των δύο ανώτατων αυτών δικαστηρίων, που έχουν διορισθεί ή προαχθεί στο βαθμό που κατέχουν πριν από την υποβολή πρότασης για άσκηση δίωξης. Του Ειδικού Δικαστηρίου προεδρεύει ο ανώτερος σε βαθμό από τα μέλη του Αρείου Πάγου που κληρώθηκαν και μεταξύ ομοιόβαθμών ο αρχαιότερος. Στο πλαίσιο του Ειδικού Δικαστηρίου της παραγράφου αυτής λειτουργεί Δικαστικό Συμβούλιο που συγκροτείται για κάθε υπόθεση από δύο μέλη του Συμβουλίου της Επικρατείας και τρία μέλη του Αρείου Πάγου. Τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου δεν μπορεί να είναι και μέλη του Ειδικού Δικαστηρίου. Με απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου ορίζεται ένα από τα μέλη του που ανήκει στον Αρειο Πάγο ως ανακριτής. Η προδικασία λήγει με την έκδοση βουλεύματος. Καθήκοντα εισαγγελέα στο Ειδικό Δικαστήριο και στο Δικαστικό Συμβούλιο της παραγράφου αυτής ασκεί μέλος της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου που κληρώνεται μαζί με τον αναπληρωτή του. Το δεύτερο και τρίτο εδάφιο της παραγράφου αυτής εφαρμόζονται και για τα μέλη του Δικαστικού Συμβουλίου ενώ το δεύτερο εδάφιο και για τον εισαγγελέα. Σε περίπτωση παραπομπής προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός ενώπιον του Ειδικού Δικαστηρίου συμπαραπέμπονται και οι τυχόν συμμέτοχοι, όπως νόμος ορίζει.

5. Αν για οποιονδήποτε άλλο λόγο, στον οποίο περιλαμβάνεται και η παραγραφή, δεν περατωθεί η διαδικασία που αφορά δίωξη κατά προσώπου που είναι ή διετέλεσε μέλος της Κυβέρνησης ή Υφυπουργός, η Βουλή μπορεί, ύστερα από αίτηση του ίδιου ή των κληρονόμων του, να συστήσει ειδική επιτροπή στην οποία μπορούν να μετέχουν και ανώτατοι δικαστικοί λειτουργοί για τον έλεγχο της κατηγορίας.

Τρομοκρατούν με εικόνες ντυμένες με τον σύνηθες, φτωχό μη-ουσιώδη λόγο, δεν βασανίζουν καμία φαντασία και· η φρίκη ενώ προκαλείται επωνύμως ζει κι αναπνέει μέσα στην πλασμένη γενικότητα της ανωνυμίας, αιωρείται, «ποιος φταίει». Εικόνες. Θυμίζουν αγωνιώδη κουφάρια, ένα σωρό συγκεντρωμένα κουρέλια σε μια χώρα με λερωμένους, ραγισμένους τοίχους –μια άδεια σκηνή, ενώ βλέπεις· οι άνθρωποι θέλουν να τραγουδήσουν, όλο τους το κορμί θέλει να τραγουδήσει κι η ευτυχία της απλότητας να χάνεται σε –πάντα– σκοτεινά παρασκήνια μιας φτηνής επαναλαμβανόμενης… δημοκρατικής ρητορείας γεμάτο πληκτικές κοινοτοπίες κι ένας χορός, ένα φαγοπότι που δεν σταμάτησε ποτέ παρά μόνο τότε· στην φαντασία των μελών του Χορού που (και πάλι) τότε· τους εμφάνισε άσπρους λαγούς από την κάλπη, κι έχει –ακόμη- πάντα δίκιο ο αείμνηστος Βασίλης, ο φίλτατος, όταν εργαζόμουν στο «Έθνος» Ραφαηλίδης που έγραψε ότι από υπάρξεως του νεοελληνικού κράτους και μέχρι τις μέρες μας, «η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία δεν είναι παρά αλλαγή των συνδαιτυμόνων στο ίδιο τραπέζι» κι ήταν πάλι ο Ραφαηλίδης από τους πρώτους που μου γκρέμισε ορισμένα εθνικά είδωλα, όπως αυτό της ιστορικής φιγούρας του Μακρυγιάννη –μεγάλη φαγάνα- όπως χαρακτηριστικά τον περιέγραψε, στην πρώτη Εθνική Συνέλευση (Βουλή) του 1843-44 λέει: «Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα».*

Η χτεσινή δήλωση στην εξεταστική της Βουλής, του κ. Γείτονα: «Το ΠΑΣΟΚ, όσο ήμουν εγώ ταμίας, δεν πήρε ποτέ χρήματα από τη Siemens. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι υπήρξε μεθόδευση εμπλοκής των κομμάτων στην υπόθεση αυτή, από τον Μιχάλη Χριστοφοράκο».

Ηλίου φαεινότερον. Ο κ. Χριστοφοράκος και η Siemens δεν επιθύμησαν ποτέ να «συνεργαστούν» με το Δημόσιο (και το χρήμα Του) διότι –ως γνωστόν– η εταιρεία αυτή και τα στελέχη της, στον ελεύθερό τους χρόνο, δεν είχαν άλλο εκκεντρικό χόμπι παρά τη χαρά της «μεθόδευσης» προς εμπλοκή των (δύο) κομμάτων…

Ηλίου φαεινότερον. Καθίκια δεν υπάρχουν πλέον σε κοινή χρήση, ήδη από την εποχή του Μακρυγιάννη.
.
.
.
[*] Βασίλης Ραφαηλίδης: Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
.
.
.

photo© Elliot Erwitt, 1955

.

.