success delusion
10/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο success delusion
– Δεν έπρεπε να το επιτρέπουν, ήταν η συνηθισμένη φράση του κυρίου κόμη.
Κοινωνική οικονομία, καλές τέχνες, λογοτεχνία, ιστορία, επιστημονικές θεωρίες, για όλα έβγαζε απόφαση, με την ιδιότητά του σα χριστιανού και σαν οικογενειάρχη και, μακάρι ο Θεός, να ‘δειχνε σ’ αυτά η κυβέρνηση την ίδια αυστηρότητα που εφάρμοζε εκείνος μέσα στο σπίτι του! Μόνο η εξουσία είναι κριτής για τους κινδύνους της επιστήμης• η πλατιά διάδοσή τους εμπνέει στο λαό ολέθριες φιλοδοξίες. Ήταν πιο ευτυχισμένος, αυτός ο δύστυχος λαός, όταν οι ευγενείς κι οι επίσκοποι μετρίαζαν τον απολυταρχισμό των βασιλιάδων. Τώρα τον εκμεταλλεύονται οι βιομήχανοι. Θα πέσει στη σκλαβιά. [*]
Το «τέλος της μεταπολίτευσης», οι δόσεις, οι δανειστές, το «δίχτυ προστασίας» που (θα) μειώσει spreads, η σταθερότητα €υρώ και το τρίκλισμα του ταλαίπωρου διαβάτη της μάζας κάτω από την ευημερία των Αγορών, το κόστος της διάσωσης ενός έθνους ρακένδυτων κατοίκων, κατάρρευση των υπολειμμάτων κοινωνικού κράτους, διατάγματα, νόμοι και διορθώσεις-μανταρίσματα, η λογική αύξηση της εγκληματικότητας, η θέα της αγέρωχης μίζας των υποβρυχίων, των δομημένων-γαμημένων ομολόγων, των C4I, των βατοπεδίων, των άγονων γραμμών, των ζήμενς. Πιο κάτω ακόμα η θέα των εντοσθίων που ξεχύνονται στους νοσοκομειακούς διαδρόμους, στο πυθαγόρειο φακελάκι, η μίζα της πολεοδομίας και του κάθε αεριτζή μαλάκα υπόδουλου από τον ιατρικό επισκέπτη έως τον ταξιτζή και τον ιδιοκτήτη φροντιστηρίου. Παρακάτω, στον πάτο τα βρόμικα ξεδοντιασμένα πεζοδρόμια, το σκουπίδι-μάρτυρας του ενδόξου πολιτισμού μας (όταν οι άλλοι έτρωγαν βελανίδια… εμείς και οι άλλες κουράδες κλπ.) παρέα με κάθε είδους έμψυχες ή άψυχες χωματερές.
Ελάσματα συναίνεσης κ.α. μεταχειρισμένα προφυλακτικά locally made.
.
.
[*] Γκυστάβ Φλωμπέρ, Μπουβάρ και Πεκισέ, μετάφραση Αντ. Μοσχοβάκης, εκδόσεις Ηριδανός 1982
.
.
η ηφαιστειακή τέφρα (ευτυχώς) επανήλθε
09/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο η ηφαιστειακή τέφρα (ευτυχώς) επανήλθε
(Eurocontrol)…και αναμένεται εντός της ημέρας (8 Μαΐου’10) να μετακινηθεί νοτίως και να επηρεάσει την Πορτογαλία και ίσως, στα ανατολικά, τη Βαρκελώνη και τη Μασσαλία, ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή υπηρεσία εναέριας κυκλοφορίας. Στη βόρεια Πορτογαλία τα αεροδρόμια έκλεισαν ή αναμένεται να κλείσουν, ενώ το ίδιο ισχύει και για τη βόρεια Ισπανία και τμήματα της νότιας Γαλλίας, αναφέρει η ανακοίνωση.
Αν γενικευθεί το ηφαιστειακό «πάπλωμα» πέραν των εναερίων χώρων, ίσως (το εύχομαι) σκεπάσει και κακόγουστες τηλεοπτικές ή μη ιαχές και άλλες καλλίφωνες χορωδίες στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να νομιμοποιήσουν την επίσημη μονομερή καταστολή όλων των κοινωνικών συμβολαίων παρά τις εξαγγελίες (κεϋνσιανές μάλιστα, τρομάρα τους) περί «δίκαιης αναδιανομής» ενώ ταυτόχρονα ήξεραν και ετοίμαζαν το σημερινό –φαινομενικά- αλαλούμ, που δεν είναι παρά η ολοσχερή υποταγή του κοινοβουλευτισμού, στους επιχειρηματίες άρα και στις αγορές που τόσο ρητορικά «καταγγέλλουν».
Να γενικευθεί η ηφαιστειακή τέφρα, να καλύψει κυρίως τα όργανα ακοής και όρασής μας που τόσο προσβάλλονται, είναι προτιμότερο από το θέαμα ενός κάποιου ιλαρού πολιτικάντη Ευθυμίου να ωρύεται τονίζοντας ότι «…η εικόνα μιας Αθήνας γεμάτης διαδηλωτές και ΜΑΤ είναι απαράδεκτη…» γιατί βλάπτει την βαριά μας βιομηχανία, τον… τουρισμό. Όλα αυτά εν μέσω θρήνου για τον άδικο θάνατο τριών αθώων που εργάζονταν σε τράπεζα την ίδια ώρα που απ’ έξω περνούσε, διαδήλωνε η οργή, μια οργή που αποπροσανατόλισαν οι μεγαλύτεροι εχθροί αυτή της δίκαιης λαϊκής κραυγής ενός λαού, οι κουκουλοφόροι εμπρηστές.
Να καλύψει τα πάντα η ηφαιστειακή τέφρα, παρά να διαβάζουμε τον γραφικό, τον αστείο «έγκυρο οικονομολόγο» Γιάννη Μαρίνο να…καταγγέλλει (πάλι!) στο «Βήμα 2.5.10» την ανοχή των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «στο διαβρωτικό και παραπλανητικό λαϊκισμό των κομμάτων της Αριστεράς», που «προσβλέπουν πάντα στη βίαιη κατάληψη της εξουσίας, σε ανταγωνισμό με τους αναρχικούς».
Να μην συνεχίσω με άλλους έγκυρους τενόρους κονδυλοφόρους και λοιπούς ψιττακούς, προσβάλουμε την ηφαιστειακή τέφρα και όλη την απεγνωσμένη προσπάθεια που κάνει για το
καλό μας.
.
.
photo – το γνωστό αντικείμενο του πόθου του Marcel Duchamp, 1917 – αφιερωμένο εξαιρετικά.
.
.
dites, dites
08/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο dites, dites
όταν πριν ένα περίπου χρόνο, ορισμένοι πολιτικοί άρχισαν ομαδικώς να παραδέχονται επιτέλους ότι υπάρχει δικαιολογημένη οργή στην πλειοψηφία του κοινωνικού σώματος, αρχικά συμπέρανα, ότι και μόνο αυτή η ομολογία αποτελεί από μόνη της μία πρόοδο, σήμερα παρατηρούμε ότι το ομολογούν στο σύνολό τους πλέον οι πολιτικοί και η αρχική μου άποψη αποδείχτηκε απατηλή. Το κυρίαρχο πολιτικό κατεστημένο κατόρθωσε και αυτό ακόμα το συναίσθημα της ειλικρίνειας να το κεφαλαιοποιήσει προς όφελός της. Αγνόησα έναν από τους βασικούς παράγοντες του μηχανισμού χειραγώγησης, την ικανότητα να γοητεύεις το ακροατήριο μέσω της εξαπάτησης, αυτό που ο ποιητής Αραγκόν όριζε ως «ψεύδεσθαι ειλικρινώς». Τελευταία ο τρόπος αυτός της πολιτικής εξαπάτησης χρησιμοποιείται μέχρι
ναυτίας.
.
.
Βατοπέδι, μία ιδιαιτέρως ιερή υπόθεση
04/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βατοπέδι, μία ιδιαιτέρως ιερή υπόθεση
Όπου δεν ήταν παρά μία ιδιαίτερη υπόθεση ανάμεσα σε τόσες άλλες υποθέσεις, με κάποιες «ιδιαιτερότητες» μεν, αλλά υπόθεση.
Όπου ο τέως υπουργός κ. Δούκας ομολογεί στην Εξεταστική της Βουλής ότι δέχτηκε τηλεφώνημα-παραίνεση από τον κ. Γιάννη Αγγέλου να «προχωρήσει» την υπόθεση του Βατοπεδίου, κι ο κ. Δούκας προφανώς δεν εξέλαβε το τηλεφώνημα αυτό σαν παρέμβαση, αλλά σαν παραίνεση (όπως ο ίδιος ομολόγησε) για την «επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου…». Μία παραίνεση ανάμεσα σε τόσες άλλες που όλοι όσοι εργαζόμαστε έχουμε κατά καιρούς ζήσει με τους εργοδότες μας. Παραίνεση με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά παραίνεση.
Όπου ο κ. Γιάννης Αγγέλου τυγχάνει εκείνη την εποχή να ηγείται του Πρωθυπουργικού Γραφείου του κ. Καραμανλή. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί παρά να ληφθεί ως σύμπτωση. Σύμπτωση με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά σύμπτωση.
Όπου ενάμιση-δύο περίπου χρόνια μετά ο κ. Καραμανλής ομολογεί ενώπιον της βουλής ότι είχε άγνοια για το μέγεθος της «υπόθεσης Βατοπεδίου» παίρνοντας την πολιτική ευθύνη. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την ειλικρίνεια των προθέσεών του. Ειλικρίνεια με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά ειλικρίνεια.
.
.
photo©Arthur Tress, 1974
.
.
