ξόβεργες
11/11/2014 § Σχολιάστε
Δεν θα μιλήσω για την τάξη των τριτοκλασάτων που βρίσκονται σε συνεχή μετακίνηση από τη μια παρουσίαση βιβλίου στη άλλη και που στα schedules τους συμπεριλαμβάνονται όλες οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που… υποχρεούνται να παραστούν, ναι αυτοί, αυτοί που κολλάνε σαν ξόβεργες σε επίσης τριτοκλασάτα μέλη της τάξης των κοσμικών με την ελπίδα να συμπεριληφθούν και αυτοί στην άοσμη μάζα των χιλιάδων νεόπλουτων ανεγκέφαλων. Όλοι γνωρίζεται, είμαι certain, τον Τάταρο ηγεμόνα και ιστοριογράφο Αβουλ-Γαζή-Βεχαδούρ της δυναστικής οικογένειας των Τζιτζίς και του Τσέγκις Χαν, ο οποίος υπήρξε χαν της Χίβας από το 1645, ενώ το 1663 παραιτήθηκε της ηγεμονίας υπέρ του γιου του και επεδόθη στη συγγραφή της γενεαλογικής ιστορίας των Μογγόλων και των Τατάρων, η οποία αρχίζει από τον Αδάμ και τελειώνει με τους συγχρόνους του. Όπως καταλαβαίνετε και πιθανόν almost certainly γνωρίζετε, τα κατάφερε. Πόσο δύσκολη μπορεί να θεωρηθεί μια απλή γενεαλογική καταγραφή από τους πρωτόπλαστους έως τις μέρες μας. Σιγά τώρα. Ρωτήστε και τον μικρούτσικο λατίνο ποιητή Babius που έχαιρε την αμέριστη περιφρόνηση του Βιργιλίου. Ο Babius βλέπετε δεν υπήρξε μόνον σφοδρός επικριτής της Αινειάδας, αλλά ήταν και αυστηρός τηρητής των γραμματικών τύπων, και άντε τώρα να καταλάβει ένας τέτοιος τύπος τα επινοημένα στραμπουλήγματα της γλώσσας των ποιητών. Να λοιπόν γιατί δεν μιλώ ποτέ για την τάξη αυτών των περιφερόμενων τριτοκλασάτων.
.
Εικόνα: War-Mask 12th–14th cent. Mongolian or Tibetan Iron-copper-alloy. Collection of the Metropolitan Museum of Art, New York City
.
Η κα Αλαμουντίν και η αβάσταχτη επαρχιώτικη δουλοφροσύνη μας
14/10/2014 § Σχολιάστε
photo: Nikos Libertas / SOOC από το protagon.gr
[…]έχουμε μεγάλη ανάγκη να υπάρξουμε μέσα από την ξένη διαμεσολάβηση· ν’ ακούσουμε έναν επαινετικό λόγο από χείλη τρίτων· να νιώσουμε ότι δεν είμαστε τσουβαλιασμένοι στην ανίσχυρη περιφέρεια μαζί με δεκάδες άλλες «άδοξες» χώρες. Για να πάρουμε έτσι λίγο κουράγιο. Για να εκτιμήσουμε τον τόπο μας, τον εαυτό μας δηλαδή έτσι όπως εμψυχώνει αυτόν τον τόπο, όχι επειδή όντως το αξίζει και το δικαιούται, όχι επειδή τον σεβόμαστε αυθόρμητα και αδιαμεσολάβητα, αλλά επειδή μας το υποδεικνύουν οι άλλοι. Και να πάμε παρακάτω.
Για επιχείρηση εισαγωγής κύρους πρόκειται. Από λειψή εμπιστοσύνη στην αυταξία της χώρας, εισάγουμε κομματάκια της αναπαράστασής της από ΜΜΕ ή προσωπικότητες της αλλοδαπής. Και από επίσης λειψή εμπιστοσύνη στην αξία των δικών μας γραφομένων, σπεύδουμε να τα επικυρώσουμε εισάγοντας αναφορές στα της Ελλάδας από το BBC, το CNN κ.ο.κ. Μοιραίο ήταν να το δούμε αυτό και με τις ανασκαφές στην Αμφίπολη: πριν καν υπάρξουν ημιεπίσημες (διά του υπουργείου) ή επίσημες (διά της κ. Παναγιωταρέα) ανακοινώσεις, έχουμε ήδη εισαγάγει «διεθνή θαυμασμό» σε μεγάλες ποσότητες, αλλά και «οικουμενικό παραλήρημα» (αυτό προέκυψε μετά την αποκάλυψη του λαμπρού ψηφιδωτού). Διαβάσαμε λ.χ. χθες σε ελληνικές ιστοσελίδες ότι το BBC διαβεβαιώνει πως «οι ανακαλύψεις έχουν ανεβάσει το ηθικό, την υπερηφάνεια και τον πατριωτισμό των Ελλήνων». Αν έχουν αποδοθεί σωστά οι σχετικές αναφορές δεν το ξέρω. Και εντάξει. Για το ηθικό, άντε και για την περηφάνια, να το δεχτεί κανείς, με βαριά καρδιά. Αλλα αν ο πατριωτισμός μας, ω πατριώτες, χρειαζόταν οποιουδήποτε είδους και μεγέθους αρχαιολογική ανακάλυψη για ν’ «ανέβει», μάλλον υπάρχει πρόβλημα.-του Παντελή Μπουκάλα σήμερα
και
Υ.Γ. Ακούω πως το τριήμερο της Αλαμουντίν κόστισε στο υπουργείο Πολιτισμού σχεδόν 11.000€, μόνο για εισιτήρια και ενοικίαση αυτοκινήτου κι οδηγού. Διαμονή και λοιπά έξοδα μένουν εκτός. Κάποια στιγμή ο κ. Τασούλας, εκεί που θα φωτογραφίζεται δίπλα της, ας μας πει -έστω κι off the record- πόσο κόστισε συνολικά το νταβαντούρι. Θα έχει ενδιαφέρον. Περισσότερο, ίσως, από τις καθημερινές ανακοινώσεις για την Αμφίπολη. –του Τάκη Καραγιάννη στο protagon.gr
.
Ξένος μνημονιακός δάχτυλος τα σκουπίδια στη Φιλοσοφική
22/07/2014 § Σχολιάστε
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
Εικόνες απο την Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και το πανεπιστημιακό γυμναστήριο, 20 Ιουλίου 2014.
Του πανεπιστημιακού Μάνου Στεφανίδη
Αφιερώνονται στον απερχόμενο πρύτανη κ. Πελεγρίνη και τα γενναία μέλη της Συγκλήτου τα οποία συχνά προπηλακίζονταν αγόγγυστα από εισβολείς φοιτητές κατά τις συνεδρίες τους.
Αφιερώνονται επίσης στο Συμβούλιο σπουδών του ΕΚΠΑ που αποφάσισε πριν από εμάς για εμάς τι επιτρέπεται να ψηφίσουμε στις πρυτανικές εκλογές.
Ζήτω το δημόσιο, ανεξάρτητο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο.
ΥΓ. 2 Δυστυχώς στις φωτό δεν φαίνονται ποντίκια, κατσαρίδες και μικρόβια και δεν αποτυπώνονται οι οσμές…
ΥΓ. 1 Δεν έφταναν ο σωροί των σκουπιδιών σε όλη την Πανεπιστημιούπολη και το Άλσος της, ήρθε και η νεροποντή για να τιμωρήσει ακόμη περισσότερο την αβελτηρίας και την ανικανότητα μας…
Και από την Καθημερινή:
«Η βρωμιά και οι εικόνες που παρουσιάστηκαν είναι το κερασάκι στην τούρτα, επειδή φαίνονται. Τι δεν φαίνεται; Οι τουαλέτες που δεν γίνεται να χρησιμοποιηθούν, τα ποντίκια που κυκλοφορούν στους χώρους, η σήψη -πραγματική και μεταφορική- που είναι έντονη παντού», πρόσθεσε, χθες στην «Κ», άλλο μέλος της Φιλοσοφικής Σχολής. Την ίδια στιγμή υπάρχουν πληροφορίες ότι έχουν καταστραφεί οι σωληνώσεις στο υπόγειο της σχολής, με αποτέλεσμα να υπάρχει κίνδυνος όχι μόνο για την υγιεινή αλλά και για την ασφάλεια του κτιρίου. Και δεν είναι μόνο η Φιλοσοφική. «Σε άλλες σχολές η δυσωδία είναι πιο έντονη. Πρόσφατα είχα επισκέπτες καθηγητές από ξένα ΑΕΙ και δεν τόλμησα να τους φέρω στη σχολή», τόνισε στην «Κ» καθηγήτρια στην Πανεπιστημιούπολη.
Οι ευθύνες της ηγεσίας του ιδρύματος είναι μεγάλες καθώς δεν υπάρχει σύμβαση καθαριότητας, αφού οι απευθείας αναθέσεις και οι ανανεώσεις τους την τελευταία διετία κρίθηκαν μη νόμιμες από την Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων. Για το θέμα, το Συμβούλιο του ΕΚΠΑ έχει ζητήσει από τον -αρμόδιο εκ του νόμου για τα ζητήματα καθαριότητας, φύλαξης κ.ά.- πρύτανη Θ. Πελεγρίνη να ενημερώσει την πανεπιστημιακή κοινότητα. Ομως το ίδρυμα θα κλείσει για τις διακοπές του Αυγούστου χωρίς λύση. Ο κ. Πελεγρίνης δείχνει να επιθυμεί να κλείσει τη θητεία του ενθυμούμενος μόνο τα φώτα που τράβηξε επάνω του στα πρόσφατα εγκαίνια του κτιρίου της Βιβλιοθήκης της Φιλοσοφικής. «Ζήτω το δημόσιο, ανεξάρτητο και δημοκρατικό πανεπιστήμιο», ανέφερε ο κ. Στεφανίδης. Κάποιοι θεωρούν ότι υπηρετούν το δημόσιο πανεπιστήμιο πετώντας τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί…
Είναι αριστεροί αυτοί που δέρνουν όσους διαφωνούν μαζί τους;
02/07/2014 § Σχολιάστε
Δεν θα γράψω τι είναι και τι δεν είναι Αριστερά διότι γι’ αυτό απαιτούνται τουλάχιστον μερικές χιλιάδες λέξεις.
Ξέρω όμως τι Δεν είναι Αριστερά. Η φίμωση με -δια ροπάλου- αντιθέτων απόψεων, δεν είναι αριστερά. «Περιφρουρώντας» ή σφραγίζοντας την είσοδο ενός εργοστασίου ή ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος (βλ. Ε.Μ.Πολυτεχνείο ) μη επιτρέποντας τους διαφωνούντες με τις απόψεις σου να εισέρθουν, Δεν είναι Αριστερά.
Παράδειγμα, ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας Νίκος Μαραντζίδης που δέχτηκε επίθεση από τρεις νεαρούς σε καφετέρια της Θεσσαλονίκης και που σύμφωνα με αυτόν οι νεαροί τον ρώτησαν «αν η Αριστερά φταίει για όλα», «αν η Αριστερά φταίει για τον εμφύλιο» και του επιτέθηκαν.
Οι νεαροί αυτοί δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν… αριστεροί. Οι όροι ηλίθιοι, βλάκες ή αστοιχείωτοι είναι ακριβέστεροι.
Ο κάθε Μαραντζίδης γράφει αυτά που γράφει και εάν κάποιοι διαφωνούν μαζί του, δεν έχουν παρά να γράψουν κι αυτοί. Οι πολιτισμένοι άνθρωποι, είτε αριστεροί είτε όχι, γράφουν, ή εκφράζουν τη διαφωνία τους με τον Λόγο. Πολιτισμένα.
Και η αριστερά τα τελευταία χρόνια, έχω την οδυνηρή άποψη, ότι έπαψε να γράφει, έπαψε να συνομιλεί, να συνδιαλέγεται –ίσως διότι (νομίζει ότι) διαθέτει το αποκλειστικό προνόμιο μιας (ανύπαρκτης) Απόλυτης Αλήθειας. Οι απόλυτες αλήθειες χαρακτηρίζουν μόνο τις θρησκείες –Ποτέ τη φιλοσοφία, την Εξέλιξη, την επιστήμη.
Οι απόψεις αντιμετωπίζονται με απόψεις.
Όλες οι απόψεις (θα έπρεπε να) διακινούνται ελεύθερα, η ελευθερία της έκφρασης είναι κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα και τον Χάρτη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Σήμερα δυστυχώς τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα της Αριστεράς, αλλά και σημαντικά τμήματα της κοινοβουλευτικής, αναμασούν συνεχώς στατικά μαρξιστικά τσιτάτα που δεν συγκινούν πλέον κανέναν στοιχειωδώς, νοήμονα άνθρωπο με μισό δράμι κριτικής σκέψης. Οι αριστεροί του είδους, ξέχασαν ή ξεχνούν ότι ο μαρξισμός καμία σχέση δεν θα μπορούσε να έχει με τη στασιμότητα, την στατικότητα, την αγκύλωση της σκέψης, είναι εργαλείο ανάλυσης, εργαλείο ανανέωσης, μιας διαρκώς μεταβαλλόμενης κοινωνικής εξέλιξης και πραγματικότητας.
Η Αριστερά δεν είναι μπράτσα, είναι νους, μυαλό, σκέψη και στοχασμός.
*
Στηρίξτε τις Στάχτες με ένα απλό like στο facebook. Ευχαριστούμε
αγριμολογος 