«ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία…»
13/04/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο «ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία…»
Μικρό, ενδεικτικό απόσπασμα από την αρχή του κεφαλαίου VIII του «Μπουβάρ και Πεκυσέ», του Φλωμπερ.
Ικανοποιημένοι απ’ τον τρόπο ζωής τους, θέλησαν να βελτιώσουν την κράση τους με τη γυμναστική.
Κι αφού πήραν το εγχειρίδιο του Αμορές, κοίταξαν μία μία τις εικόνες του.
Όλοι αυτοί οι νεαροί, μπρούμυτα, ανάσκελα, όρθιοι, με λυγισμένα τα πόδια, με τεντωμένα τα χέρια, που δείχνουν τη γροθιά, ανασηκώνουν βάρη, καβαλλάνε δοκάρια, σκαρφαλώνουν σ’ ανεμόσκαλες, κάνουν τούμπες σε μονόζυγα, ένα τέτοιο ξεδίπλωμα δύναμης κι ευλυγισίας ερέθισε τον πόθο τους.
Ωστόσο, τους γέμιζαν θλίψη τα μεγαλεία του γυμναστηρίου, που περιγράφονται στον πρόλογο. Γιατί ποτέ δεν θα μπορούσαν ν’ αποκτήσουν ένα στάβλο για τ’ άλογα, ένα γήπεδο για τις ιπποδρομίες, μια στέρνα για το κολύμπι, ούτε ένα «όρος δόξας», τεχνητό λόφο με τριάντα δύο μέτρα ύψος.
Ένα ξύλινο άλογο, με το παραγέμισμα, θα ήταν δαπανηρό, δεν τ’ αποφάσισαν· η φλαμουριά που ήταν ριγμένη στον κήπο, τους χρησίμεψε για οριζόντιο δοκάρι· κι όταν έγιναν ικανοί να περπατούν πάνω, απ’ τη μια ως την άλλη άκρη, για να ‘χουν ένα κατακόρυφο. Ο Πεκυσέ σκαρφάλωσε ως απάνω. Ο Μπουβάρ γλιστρούσε, όλο ξανάπεφτε, τελικά τα παράτησε.
.
[εκδόσεις Ηριδανός 1982, μετάφραση Αντ. Μοσχοβάκης]
.
.
Κάτω τα χέρια από τον σ. Άκη
11/04/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κάτω τα χέρια από τον σ. Άκη
συνένοχοι
10/04/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο συνένοχοι
Ας πάρουμε για παράδειγμα τους βουλευτές που έφυγαν για να ξαναγυρίσουν στο φαιδρό μαντρί, μέσα στο οποίο έχτισαν τις επαγγελματικές πολιτικές τους καριέρες επειδή καταψήφισαν -για το θεαθήναι;- «κορυφαίες-μνημονιακές» επιλογές των κομμάτων τους, έγιναν ολόθερμα δεκτοί από τους αρχηγούς τους κι αυτό αποδεικνύει κατά πόσο τα δύο αυτά κόμματα εξουσίας διέπονται από κάποιες στοιχειώδεις αρχές. Οι αρχές αυτών των κομμάτων είναι γνωστές. Δεν έχει κανείς παρά να δει, ή μάλλον να ζήσει στο πετσί του την λειτουργία του εκτρώματος ονόματι «ελληνικό κράτος»· εύκολα θα συμπεράνει τις αντίστοιχες ιδιότητες και αρχές των κομμάτων εξουσίας (και πολλών άλλων κομμάτων ακόμη…) που τώρα ζητούν με περισσή σοβαρότητα τη ψήφο μας.
Δεν θα ήταν κακή ιδέα επίσης –το συνιστώ ανεπιφύλακτα- να παρατηρήσουμε για λίγο το είδωλό μας στον καθρέπτη. Είμαι σίγουρος ότι δεν θα νιώσουμε εντελώς αθώοι για τις πράξεις, τις επιλογές, την ευσυνείδητη παραδοχή, την ενεργή συνεισφορά μας, στο χτίσιμο αυτού του κοινωνικού εκτρώματος που τώρα μας καταβροχθίζει –και παρακαλώ, μη πούμε στο είδωλό μας ότι φταίει, γενικώς κι αορίστως, ο καπιταλισμός. Όχι πια άλλα ψεύτικα κι ανάξια συνειδησιακά περιτυλίγματα.
Αρκετά.
χαρταετοί: ιστορίες
27/03/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο χαρταετοί: ιστορίες
Ελληνικός παραδοσιακός μπακλαβάς (πρώην δέντρο)
Η Άνοιξη με τη γύρη να παγιδεύει τα ρουθούνια. Ακόμη και τα δηλητηριώδη φυτά δεν ξεχωρίζουν απ’ τα άλλα, της αρετής. Όλα πολύχρωμα μέσα στη κυριαρχία του πρασινωπού σε ασύλληπτα σχήματα, αποχρώσεις κι οσμές – από αυτή της· γλυκιάς Ανάσας έως την αποτρόπαιη, αυτή του ψοφιμιού, που κυνηγά εκ μέρους μας μυριάδες έντομα ξορκίζοντας ακόμη και ηλίθιους πολιτικούς ρήτορες με τις ικεσίες τους προς θεούς χριστούς και παναγίες να συνδράμουν (κι αυτοί) στη σωτηρία της χώρας και… Οι Λέξεις. Οι ανοιξιάτικες λέξεις -οι στολισμένες με την αύρα της σχόλης. Εύπλαστες· φορτισμένες με το πορτοκαλί της φωτεινής εποχής, από άνοδο σε άνοδο· με το εκτόπισμα της φυσικής παρουσίας, όπως τα ίχνη των μεταπτώσεων της σάρκας –μα τι γράφω. Η «Άνοιξη» δεν είναι παρά μία ακόμη από τις πολλές μεταλλαγές των λέξεων. Δεν θα υπήρχε χωρίς Αυτές. Καμία φυσική ή υπερφυσική δύναμη δεν υπήρξε ποτέ, πέραν των ορίων της γλώσσας και της ανθρώπινης ιστορίας.
.
.
photo©agrimologos
αγριμολογος 