αγριμολογος

για κάποιους ελάχιστους στο μέγεθος ήρθε η ώρα του εξευτελισμού και οι ικεσίες των· μέσω σκηνοθετικά φανερών ή κεκαλυμμένων μορφών επικοινωνίας έχουν περιπέσει στο βαθμό του γελοίου, καμία αναπαραγόμενη εικόνα δεν μπορεί να αποκρύψει τη γύμνια στη κλιμάκωσή της αφού η συνέχεια προμηνύεται πληθωρικά απλή εν μέσω παληκαρισμών περί προσφοράς του «πολιτικού ανδρός» στον τόπο. Να αισιοδοξούμε προσμένοντας μελλοντικές εκδηλώσεις θεατρικής λιποψυχίας, κάποιον κλονισμό; Όχι, προτιμώ μια ρεαλιστική προσγείωση των προσδοκιών διότι δημόσιο χρήμα δεν επεστράφη, τα παραλειπόμενα των επεισοδίων τυγχάνουν οριστικής παραγραφής. Η Δικαιοσύνη με ιδιαίτερα δεξιοτεχνική πηδαλιούχηση έχει ήδη εντοπίσει νομικά «περάσματα» που παρακάμπτουν κάθε λαϊκή προσμονή δίκαιης απόδοσης των ευθυνών. Καταγγελίες, μελαγχολία, κοινωνική μελαγχολία. Απορία για την ανθρώπινη κατάσταση. Λέξεις κοφτερές. Αλήθειες διαλύουν δημόσια πρόσωπα-πρότυπα που (ανακαλύπτουμε ότι) δεν πτοούνται, δεν αισθάνονται ταπείνωση, εξευτελισμό, ο όρος διασυρμός τους είναι ξένος, άγνωστος, το μόνιμο χαμόγελό τους υποκρύπτει το σκοτεινό που όλοι γνωρίζουν και κανείς (τους) δεν ομολογεί., χωρίς τον ανθρωπίνως ελάχιστο ενδοιασμό περιφέρονται, μιλούν, χαριεντίζονται, συνεντευξιάζονται, γελούν, ειρωνεύονται, περιφρονούν μέσα σε ένα αρωματισμένο, άψογο κολάρο· συνεχίζουν απτόητοι να προκαλούν. Όλα στα πλαίσια ενός οράματος που δεν έχει καν δει το φως της πραγματικότητας, δεν έχει καν εμφανιστεί. Στις επόμενες στροφές η ικεσία θα στραφεί προς τους

θεούς.

.

.

photo©Roger Vail, 1982

.

.

δεν είναι σύνηθες εδώ στον προσωπικό μου χώρο να επιλέγω τίτλους όπως ο παραπάνω, όμως πρόκειται για τον ευγενέστερο που θα μπορούσα να σκεφτώ, όταν ακόμη και η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΕΔΑ) θεωρεί τα νέα εξαγγελθέντα μέτρα της κυβέρνησης όχι μόνο αντιασφαλιστικά και αντεργατικά, αλλά έρχονται σε πλήρη αντίθεση με βασικά άρθρα του Συντάγματος, δηλαδή το «Μνημόνιο» παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα…

Χωρίς πλέον επιφυλάξεις, προκειμένου να «σωθεί η χώρα», οι κυβερνώντες μέσω προεδρικών διαταγμάτων και που υπογράφει ο «φύλακας του δημοκρατικού μας πολιτεύματος» – ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας (αλήθεια κοιμάται με καθαρή συνείδηση;).

Ποιες αρχές παραβιάζουν τα μέτρα και επικαλείται η επιτροπή (δημοσιευμένα παντού στα ηλεκτρονικά και έντυπα ΜΜΕ)
1 Τον απαρέγκλιτο σεβασμό στην αρχή της αναλογικότητας στη λήψη έκτακτων μέτρων εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος.
Τα μέτρα δεν πρέπει να είναι μονομερή, άνισα και δυσανάλογα επαχθή, ιδίως σε βάρος των πιο ευάλωτων ομάδων, με σοβαρό και μόνιμο αντίκτυπο στα δικαιώματά τους (άρθρο 25 παράγραφος 1 του Συντάγματος).

2 Την αρχή της αναγκαιότητας και της προσφορότητας του μέτρου σε μια δημοκρατική κοινωνία που σέβεται και θωρακίζει την ανθρώπινη αξία και αξιοπρέπεια και δεν παρεκκλίνει από την αρχή της ισότητας. Το ίδιο ισχύει και για την αρχή της συμβολής κάθε πολίτη στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις του (άρθρο 4 παράγραφοι 1 και 5 του Συντάγματος).

3 Την προώθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης στην άσκηση της οικονομικής πολιτικής, με όρους διαφάνειας και έγκαιρη παρέμβαση της πολιτείας για τη διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης και συνοχής (άρθρο 25 παράγραφος 5 του Συντάγματος).

4 Την αρχή της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τη Δημόσια Διοίκηση, που αποτελεί συνισταμένη των αρχών του κοινωνικού κράτους δικαίου (άρθρα 1 και 25 παράγραφος 1 του Συντάγματος).

5 Τις θέσεις της για ισότιμη απόλαυση των θεμελιωδών ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που προκύπτουν από τις διατάξεις για προστασία της ανθρώπινης αξίας (άρθρο 2 του Συντάγματος), ισότιμη πρόσβαση στην Υγεία (21 παρ. 3 Συντάγματος) και την Παιδεία (16 παρ. 2 Συντάγματος), το δικαίωμα πλήρους και σταθερής εργασίας με κοινωνική ασφάλιση διανεμητικού χαρακτήρα (22 του Συντάγματος), της συνδικαλιστικής ελευθερίας (23 του Συντάγματος).

6 Την υποχρέωση του κράτους να εξασφαλίζει προοδευτικά με όλα τα διαθέσιμα μέτρα την πλήρη άσκηση των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων (άρθρο 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα-Ν. 1532/1985).

7 Τις συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας αρ. 87 (Ν. 4204/1961) και αρ. 98 (Ν.4205/1961), καθώς και τη νομολογία της Επιτροπής Συνδικαλιστικής Ελευθερίας. Σύμφωνα με αυτές, όταν μια κυβέρνηση θεωρεί στο πλαίσιο εφαρμογής πολιτικής οικονομικής σταθεροποίησης, ότι οι μισθοί δεν μπορούν να καθορίζονται ελεύθερα μέσω συλλογικών διαπραγματεύσεων, ο περιορισμός αυτός θα πρέπει να αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, στο βαθμό του απολύτως αναγκαίου και για εύλογο διάστημα.

8 Την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ν.Δ. 53/1974) και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από τις οποίες προκύπτει ότι μια δραστική μείωση κοινωνικής παροχής ενδέχεται να στοιχειοθετεί παράβαση των διατάξεων της σύμβασης.

9 Τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη του 1961 (Ν. 1426/ 1984) και τη νομολογία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικών Δικαιωμάτων. Σύμφωνα μ’ αυτές, όταν ένα κράτος οφείλει να σταθμίσει αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα για να διαθέσει δημόσιους πόρους, τα μέτρα πρέπει απαραιτήτως να ισχύουν για εύλογο διάστημα και να συμβάλλουν με μετρήσιμο τρόπο στην πρόοδο.
….

.

(ας με συγχωρέσει το συμπαθές ζωάκι)

Χαμαιλέοντας: (μεταφορικά) άνθρωπος που προσαρμόζει τις πεποιθήσεις, τις ιδέες και τα φρονήματά του ανάλογα με τις περιστάσεις, για να εξυπηρετεί το συμφέρον του.
.
.
.

(αν εξυπηρετούσε μόνο το δικό του συμφέρον, θα ήμασταν ευτυχείς…)

.

.

στη χώρα που μεγάλωσα, αγάπησα, πόνεσα, ένιωσα τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα στο θρανίο, το πρώτο παιχνίδι, τον σεβασμό, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια αλλά και αναξιοπρέπεια, την διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και την ζωντανή καταπάτηση των στοιχειωδέστερων εξ αυτών. Εκεί που γνώρισα εμπράκτως την ανθρώπινη αλληλεγγύη μέσα στην πολυπολιτισμικότητά της αλλά και το στυγνότερο ρατσιστικό καθεστώς που θα μπορούσε να ζήσει άνθρωπος στην καθημερινότητά του.

Εύχομαι στη χώρα της Νοτίου Αφρικής κάθε επιτυχία, να αποδείξει ότι η ανθρωπότητα μπορεί να βγει νικήτρια μέσα από τις πλέον σκληρές ταξικές, πολιτισμικές και φυλετικές αντιθέσεις. Στη χώρα με τους υπέροχους, περήφανους Zulu των ευγενών αγώνων, με τους οποίους στο μακρινό παρελθόν τίμησαν το ανθρώπινο είδος έναντι δυτικών «πολιτισμένων» αλαζόνων τυχοδιωκτών, την πανέμορφη και ιδιαίτερη φυλή των Xhosa με το ποιητικό γλωσσικό της ιδίωμα των ήχων, τους φύλακες της αγάπης για την παράδοση Matabele/Ndembele, σε όλες τις εθνότητες των Abantu. Στην χώρα των λευκών πρωτοπόρων της τέχνης και της επιστήμης, τους λίγους λευκούς ανθρωπιστές που μόχθησαν και μοχθούν για την δημοκρατική πολυχρωμία και ανάπτυξη της χώρας.

Από το γαλάζιο του ουρανού μας, από τα βάθη των θαλασσών μας.
(από τον παλιό εθνικό ύμνο: Uit die blou van onse hemel, Uit die diepte van ons see…)

iNingizimu Afrika lizwe elimangalisayo.
( Zulu «Νότιος Αφρική, μια υπέροχη χώρα»)

.

.

(μία ασυνάρτητη, φορτισμένη, υποκειμενική ανάρτηση)

.

φωτογραφία: παιδί, όταν ζούσα στο δικό μου,  σχολικό σύμπαν-μουντιάλ.

.

.