όπου ήν κήπος
12/09/2009 § Σχολιάστε
Αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος, 3 Σεπτεμβρίου 2009, 6.47 το πρωί.
Γιώργος Κοροπούλης: ΟΥΚ ΕΣΤΙΝ ΩΔΕ [συντομευμένη εκδοχή]
#
όπου ήν κήπος
Μεσάνυχτα στον κήπο πάλι βγήκα / που άλλοτε σε είχα συναντήσει / Κι ακούμπησα, βαρύς απ’ το μεθύσι / στο ίδιο πάλι δέντρο και μια γλύκα
με τύλιγε σαν νά ‘ταν πάλι εκείνη/ η νύχτα που απαλά σ’ είχα φιλήσει – / κι έπειτα, το κεντρί καθώς αφήνει / η μέλισσα στο πλήθος σ’ είχα αφήσει.
.
.
.
Γιώργος Κοροπούλης, «Ποιήματα χωρίς ιδιότητες – (v. τα σκοτάδια)/ Εκδόσεις Άγρα – Ύψιλον Βιβλία, 2009.
photo©StratosFountoulis
.
.
.
στον φούρνο
11/09/2009 § Σχολιάστε
(γεγονός)
Φούρνος γειτονιάς. Ο κύριος μπροστά μου ήταν ο μόνος που με χώριζε από το ταμείο και εγώ με τον κύριο αποτελούσαμε τα δύο μικρά εμπόδια για άλλους επτά ανυπόμονους υποψήφιους πελάτες· όλοι δηλαδή βρίσκονταν για κακή τους τύχη όπως αποδείχθηκε, πίσω μου. Ο κύριος με έντονο κι αγωνιώδες ύφος προσπαθούσε εδώ και τρία ολόκληρα λεπτά να δώσει στην πωλήτρια να καταλάβει ότι ήθελε τη συγκεκριμένη φραντζόλα με σουσάμι η οποία την είχε μπανίσει και του άρεσε, η πωλήτρια μετά από πολυάριθμες φιλότιμες προσπάθειες τα κατάφερε προς μεγάλη ανακούφιση όλων μας. Αμ δε, ο κύριος δεν είχε τελειώσει, είχε βάλει στο μάτι μίαν άλλη φραντζόλα, χωρίς σουσάμι αυτή τη φορά, το αετίσιο μάτι του την είχε εντοπίσει ανάμεσα σε τόσες άλλες στο ράφι. Πέρασαν μερικά άλλα αγωνιώδη ακόμη δευτερόλεπτα –δεν πρέπει να ξεπέρασαν τα σαράντα πέντε– έως ότου η στωική υπάλληλος βρει τον πολυπόθητο στόχο προς ικανοποίηση του κυρίου ο οποίος κύριος βεβαίως, συνέχισε να στοχεύει με τρεμάμενο δείκτη κάποια κρουασάν και διάφορα βουτήματα. Τέλος, πλήρωσε και αποχώρησε οδεύοντας προς την έξοδο.
Σειρά μου. Η στωική υπάλληλος με κοίταξε περιμένοντας. Της είπα επιδεικτικά, φωναχτά, γρήγορα, και με χαμόγελο, να μου διαλέξει όποια φραντζόλα εκείνη επιθυμούσε, ταυτόχρονα δε, γύρισα και είδα τον κύριο που βρίσκονταν λίγο πριν μπροστά μου. Με είχε ακούσει. Από το ύφος του, διαπίστωσα προς μεγάλη μου ικανοποίηση ότι αν διέθετε όπλο, θα με δολοφονούσε.
.
.
.
photo©StratosFountoulis
.
θερινά και πρώην
10/09/2009 § Σχολιάστε
τέλος θερινού παραλιακού θεάτρου, μένουν τα στιγμιότυπα, η φαντασίωση, οι κραδασμοί του χρόνου, κάποια αέρινα πρωτόγονα ίχνη και ήχοι που θα ξεθωριάζουν. γύρισα, πάω.
.
.
.
.
photo©StratosFountoulis
.
©
.
είναι η Δ.Ε.Θ Εμπορική Έκθεση;
31/08/2009 § Σχολιάστε
Γιατί αυτήν την περίφημη έκθεση της Θεσσαλονίκης όταν την σκέπτομαι· την φέρνω στο νου οπτικά, σαν σχήμα, το σχήμα της βουλής, με τα έδρανά της και με έναν δεινό ρήτορα να αγορεύει ακατάληπτα ανέραστα κι ανούσια με το δεξί φρύδι ανασηκωμένο (δεν φοράει μονόκλ) μπρος σε νυσταλέους (ή ματιασμένους) εκλεκτούς αντιπροσώπους του ελληνικού (και περιούσιου) λαού, γιατί· αλήθεια, γίνονται τάχα εμπορικές συμφωνίες, κλείνονται δουλειές ακόμη, σε αυτήν την περίφημη και γνωστή, από τις παλιές ελληνικές ταινίες, εμπορική έκθεση; Καλού – κακού ας αντιγράψω κάτι για σας που με τόση ανεκτικότητα με διαβάζετε, πρόκειται για τα τελευταία λόγια που με αυτά τελειώνει το βιβλίο του Georges Bataille «Η ιστορία του ματιού» (εκδ. Άγρα)*:
«…Δεν είν’ ερωτική χαρά αυτό, καθόλου, είναι κάτι πολύ περισσότερο. Διέξοδος όμως δεν υπάρχει. Ωστόσο, δεν πρόκειται ούτε και για μαζοχισμό, κι η έξαρση αυτή είναι στο βάθος πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο μπορεί να την παραστήσει η φαντασία, τα ξεπερνάει όλα. Είν’ όμως θεμελιωμένη πάνω στη μοναξιά και στην απουσία νοήματος.»
.
.
.
.
(*) μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη
.
.
αγριμολογος 