Ευγνωμονώ την Εκκλησία και το Μουσείο της Ακρόπολης
29/07/2009 § Σχολιάστε
Ο τυφλός δεν βλέπει, είναι λογικό, του λείπει η όραση. Ιδιαίτερα σε αυτόν που αντιπροσωπεύει μία θρησκευτική πίστη το πρόβλημα είναι δυσμενέστερο, του λείπει και η ενόραση. Αν άφηναν την ταινία του Γαβρά ως έχει δεν θα μιλούσε σήμερα για το πως καταστράφηκε ο ναός του Παρθενώνα…Δεν θα έκανε- η επαίσχυντη αυτή πράξη της λογοκρισίας – το γύρο του κόσμου σε μερικά λεπτά με εκτενή άρθρα από όλα τα διεθνή πρακτορεία. Δεν έχουν καταλάβει οι της Εκκλησίας ότι με την κάθε λανθασμένη επεμβατική-εκεί-που-δεν-την-σπέρνουν πράξη τους προσφέρουν μία ανεκτίμητη υπηρεσία στην ανθρωπότητα: Την Ενημέρωση.
Δεν θα έβλαπτε να μιμηθούν το παράδειγμά τους οι θρησκευτικοί ταγοί όλων των θρησκειών και των δογμάτων, να πληροφορηθεί επιτέλους ο κόσμος την αλήθεια από την ίδια την Πηγή.
Συνεχίστε αγαπητοί μου έτσι, με τον ίδιο, απαράλλαχτο τρόπο, και· η ανθρωπότητα θα σας ευγνωμονεί εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν!
.
.
σύντομο ανέκδοτο: «Η νέα γρίπη δεν μεταδίδεται μέσω Θείας Κοινωνίας»
17/07/2009 § Σχολιάστε
Ο πανεπιστήμων Άγιος μητροπολίτης Άνθιμος δηλώνει: «Δεν δεχόμαστε, σε καμία περίπτωση, ότι μπορεί να μεταδοθούν τα μικρόβια της νέας γρίπης, μέσω της Θείας Κοινωνίας». «…τα κοχλυάρια με τα οποία μεταλαμβάνουν οι πιστοί είναι ασημένια και για το λόγο αυτό δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης. Σύμφωνα με επιστημονική γνωμοδότηση, τα μικρόβια, αν υπάρξουν, χάνονται πάνω στο ασήμι…»
Ενώ ο ορθόδοξος πιστός Άγιος μητροπολίτης Άνθιμος δηλώνει: «…και από την πλευρά της πίστης, η Εκκλησία δεν δέχεται ότι μπορεί να γίνει μετάδοση…».
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)
Εφόσον ο άγιος κ. Άνθιμος, με δύο μάλιστα επίσημες ιδιότητες, του Επιστήμονα και του Αγίου (διπλή η προστασία) μας διαβεβαιώνει ότι μέσω … Αγίας Κοινωνίας, δεν κινδυνεύουν οι ευπαθείς ομάδες, όπως τα παιδιά ( Κυρίως αυτά που διαθέτουν «ευσεβέστατους» γονείς και χρειάζεται να τους δέρνεις επί 24ώρου βάσεως!). Δεν έχει καμία σημασία η άποψη ότι η επιστημονική κοινότητα εκφράζει «κάποιες» επιφυλάξεις. π.χ. – Διαβάστε μερικές εδώ.
Συμβουλή προς ναυτιλλομένους (ξέρουν αυτοί): Καλού-κακού κάντε μια εξομολόγηση πριν την Θεία Κοινωνία – χτυπήστε ξύλο– ποτέ κανείς δεν ξέρει.
Προσοχή: Η βλακεία μεταδίδεται ευκολότερα και ταχύτερα από οποιαδήποτε γρίπη.
.
.
.
Όλα τα «σύντομα ανέκδοτα»
.
.
σύντομο ανέκδοτο: Ο σοσιαλιστής κ. Πάγκαλος κατά Λογοκρισίας
04/07/2009 § Σχολιάστε
«Συγχαρητήρια στον απερχόμενο εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γιώργο Σανιδά έδωσε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρος Πάγκαλος.
Μέσα από την εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» ο Θεόδωρος Πάγκαλος επιδοκίμασε τον Γιώργο Σανιδά για τη γνωμοδότηση που έδωσε σχετικά με την δυνατότητα των Αστυνομικών αρχών για άμεση άρση απορρήτου των τηλεφωνικών και διαδικτυακών επικοινωνιών, όταν το θεωρήσουν απαραίτητο.»
[tvxs.gr]
Τα φίδια αλλάζουν δέρμα τρεις ως τέσσερις φορές το χρόνο. Την εποχή που αλλάζει δέρμα το φίδι, κάτω από το εξωτερικό φολιδωτό στρώμα του δέρματός του, απλώνεται ένα ελαιώδες υγρό, που το αποκολλάει. Το δέρμα σχίζεται στις άκρες του στόματος του ερπετού, διπλώνεται πίσω από το κεφάλι του – μαζί με τα διαφανή κάλυπτρα των ματιών- και αρχίζει να ξεγδέρνεται, ενώ παράλληλα το φίδι προσπαθεί με κόπο να απαλλαγεί από αυτό.
.
.
άλλα «σύντομα ανέκδοτα»
– κλείνει «η υπόθεση» Βατοπεδίου
– Χριστοφοράκος
.
.
Γιώργος Μίχος: Τα πρόσωπα και ο χρόνος
02/07/2009 § Σχολιάστε
Όσοι τρέχουν με το θαυμασμό του άλλου από το σχόλιο τον τελευταίο καιρό δέχονται πλήγματα που σχεδόν εξάντλησαν όλα τα περισσεύματα με τα οποία έτρεφαν τον ναρκισσισμό τους κάμποσο καιρό. Οι δύσκολες μέρες που τους κινούσαν στην έξω μανία να αλλάζουν περιβάλλοντα ξαναπουλώντας την ίδια άρρωστη πραμμάτεια, ήρθαν κι εδώ. Ο προβολέας μιας κοινωνίας που καταναλώνει γραφικότητα πέρασε αποδώ κι έφυγε, αφήνοντας τον καθένα στη μοναξιά του να τρέχεις μόνο με το χρόνο. Κι είναι αυτό ακριβώς, η μοναξιά να τρέχεις με το χρόνο που έφερνε πάντα πανικό σε όλους εκείνους που το περασμά τους είναι μια αβαθής κίνηση σε πλάτος μυρικάζοντας αποφάγια της επικαιρότητας. Τα ιστολόγια υπήρξαν απλώς ένας ακόμη τόπος, λίγο περισσότερο ευρής από ένα τραπέζι καφετέριας, όπου η εξ ορισμού καταδικασμένη σε αδιέξοδο ύπαρξη, δοκίμασε ένα διάστημα σαν υποσχεμένο τόπο διοχέτευσης νευρώσεων. Οι συχνότητες πέφτουν καθώς η ζωτική ανταπόκριση που ζητάνε από τον άλλον γίνεται όλο και πιο σπάνια. Ο υποσχεμένος τόπος γίνεται ένας ακόμη τόπος φθαρμένος, που τα κουρέλια του έρχονται να τοποθετηθούν δίπλα στους άλλους τόπους που έφθειρε η αναυθεντική μας κίνηση στον κόσμο. Ο χρόνος έκαψε τα πρόσωπα για άλλη μια φορά κι αλλο δεν μας μένει παρά να τραβήξουμε γι αλλού. Με την ίδια πραμμάτεια και την ίδια απελπισία μιας αναγνώρισης. Όποιος αντέξει θα αντέξει κατά το μέτρο της προσφοράς του χωρίς ανταλλάγματα. Και κατά το μέτρο αυτού που έχει μέσα του και είναι κοινωνίσιμο. Δεν είναι εύκολο να τρέχεις με το χρονόμετρο, και υπάρχουν πολλοί τρόποι κι ο κόσμος μοιάζει απέραντος για να εξαντλήσεις μια ζωή με αποφάγια της επικαιρότητας. Όλα γύρω μοιάζουν φορές να υπάρχουν σαν αναβολές να τρέξεις με το χρόνο. Ωστόσο ο χρόνος τρέχει. Προς θάνατον. Κι αφήνει μια τρομώδη γεύση στο ξόδεμα των προσώπων γύρω μας.
.
.
Copyright©Γιώργος Μίχος
.
