[ημιτελές ·
11/06/2022 § 2 Σχόλια
Ένα
©José Parlá, Acrylic, oil paint, collage, enamel and plaster on canvas
182.9 x 274.3 cm -2019
Εισβολή με τεράστια δεινά. Εξελίξεις. Αντιρρήσεις. Επίσκεψη επιφανούς αρχηγού κράτους. Θεαματική βελτίωση σχέσεων ανάμεσα στις δύο χώρες. Εγκατέλειψε το σχολείο για να βοηθήσει τα αδέρφια της. Αποφάσισε να κατεβάζει ψεύτικους και likes. Μαθαίνω ότι η πολιτική την χρησιμοποιούσαν για να παραπληροφορούν το κοινό. Τι λες; Ισπανία Φιλανδία και Σκωτία πειραματίζονται για να μας προσφέρουν την ευτυχία των τεσσάρων εργάσιμων ημερών την εβδομάδα. Σας το λέω να το ξέρετε: Να δείτε ότι το τετραήμερο μπορεί να είναι μια κάποια λύση. Τίποτα δεν μπορεί να προσφέρει άλλωστε την ευτυχία στα αδηφάγα δίποδα θηλαστικά. Ο my God!: ο αδιανόητος ρυθμός αύξησης του κόστους των κλιματικών καταστροφών, το αντί εμβολιαστικό κίνημα του Πακιστάν, το κλεμμένο σιτάρι της Ουκρανίας, οι αντάρτες βουλευτές του Boris του Johnson, τα δικά μας καμμένα χιλιάδες στρέμματα γιατί εμείς έτσι θέλουμε να υποδεχόμαστε το καλοκαίρι. Μηνύσεις αγωγές πηγαίνουν και έρχονται και η ελληνική μας η δικαιοσύνη βγάζει αποφάσεις μετά το πέρας των 28 χρόνων, διότι το καλό πράγμα αργεί να γίνει. «Tο γοργόν και χάριν έχει» δεν είναι για τους δικηγόρους ―χάνουν λεφτά, ούτε και για τα όργανα της δικαιοσύνης διότι ως δημόσιοι υπάλληλοι, θα χρειαστούν να δουλέψουν πολύ ―δεν βολεύει.
◉
[ο Δυτικός πολιτισμός κατά Pascal Bruckner [iii]·
04/04/2022 § Σχολιάστε
Διαβάστε μέρος [i] + μέρος [ii]
Έχει ειπωθεί πολλές φορές πως η από-αποικιοποίηση υπήρξε το τέχνασμα που χρησιμοποιούν οι χώρες του Νότου για να υιοθετήσουν το δυτικό μοντέλο. Αναμφίβολα, ο πλανήτης εκσυγχρονίστηκε, αλλά δυτικοποιήθηκε και μονάχα εν μέρει: συνενώθηκε κάτω από την τριπλή σφραγίδα της οικονομίας, της τεχνολογίας και των επικοινωνιών, όχι κάτω από την σφραγίδα του σεβασμού του ατόμου η του κοινοβουλευτικού καθεστώτος. Μόνο που ο αριθμός των δημοκρατιών αυξάνει, είναι ακόμα πάρα πολλά τα καθεστώτα που γοητεύονται από τα όπλα, τις τεχνολογίες αιχμής, τις μεγάλες επιχειρήσεις μας, αλλά αρνούνται να προωθήσουν την ισότητα η τις θεμελιώδεις ελευθερίες. Εντέλει, το μίσος για την Δύση είναι πάντα το μίσος για τα δικαιώματα του ανθρώπου και για την Δημοκρατία. Το να αποδεχτούν την Δύση, σημαίνει να μισανοίξουν την πόρτα πίσω από την οποία καραδοκούν η τόλμη και το χάος, Η αμφισβήτηση των αυθαιρεσιών που έχουν μεταμφιεστεί σε παραδόσει, των ανισοτήτων που δήθεν στηρίζονται στην φύση. Αυτή η αποδοχή επιβάλει σε κάθε κοινωνία ανυπέρβλητες υποχρεώσεις, να χειραφετηθεί από το παρελθόν της, να βγει από τον εφησυχαστικό κουκούλι του εθίμου. Μισούν την Δύση, όχι για τα πραγματικά της σφάλματα, αλλά για την προσπάθεια της να τα διορθώσει επειδή εκείνη πρώτη πρώτη προσπάθησε να αποσπαστεί από την ίδια της την κτηνωδία, καλώντας τον υπόλοιπο κόσμο να την ακολουθήσει. Έσπασε τον κύκλο της συνένοχοι στο βάρβαρων, αυτό είναι που δεν την συγχωρούν. Από τη στιγμή που βάλθηκε να ηθικοποιήσει την ιστορία, την τσάκωσαν μέσα στην ίδια της την παγίδα, της πέταξαν κατά πρόσωπο όλες τις βρωμιές της για να την θολώσουν καλύτερα, πόσο μάλλον που τους προσέφερε μόνη της τα επιβαρυντικά στοιχεία εναντίον της.
Από αυτή την άποψη, το αληθινό κίνητρο του φονταμενταλισμού δεν είναι τόσο η σχολαστική τήρηση της παράδοσης όσο ο τρόμος για έναν τρόπο ζωής βασισμένο στην αυτονομία του ατόμου, την συνεχή ανανέωση, την εξάρθρωση της ιεραρχίας. Οι πρόοδοι της ελευθερίας πορεύονται ζευγαρωτά με την άρνηση της ελευθερίας και προπάντων με την άρνηση για την χειραφέτηση των γυναικών, μια θεμελιώδης και συμβολική μετάλλαξη του περασμένου αιώνα. Έξ ου αυτές οι καινούργιες γενιές των γεννημένων στην Ευρώπη Τζιχάντιστών, αυτών των «εμίρηδων με τα γαλάζια μάτια», των αποπροσανατολισμένων μες την ίδια τους την κοινωνία, σε αναζήτηση αυστηρών κανόνων που να τους δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας. Δεν φοβόμαστε τον θάνατο, αναφωνούν η καμικάζι για να δηλώσουν την ανωτερότητα τους απέναντι στους συνηθισμένους ανθρώπους. Αλλά επειδή φοβούνται τη ζωή, δεν παύουν να την ποδοπατούν, να την διαφημίζουν, να την καταστρέφουν, να διαμορφώνουν από την κούνια ακόμη, υποψήφιους μάρτυρες.
*
[Πασκάλ Μπρυκνέρ, Η τυραννία της μεταμέλειας: Δοκίμιο πάνω στον δυτικό πολιτισμό. Μετφρ.: Λόισκα Αβαγιανού, εκδόσεις Αστάρτη 2007
◉
[η ουδετερότητα στηρίζει πάντα τον σφαγέα ·
29/03/2022 § Σχολιάστε
©Αρκάς
…και η σιωπή επίσης βοηθάει τον ρωσικό ηγέτη και σφαγέα ονόματι Πούτιν και εμείς δεν θα γίνουμε κανενός ιμπεριαλιστή οι γλείφτες.
Είμαστε με τη δημοκρατική Δύση, δηλαδή με τις λιγότερο αντιδημοκρατικές χώρες του πλανήτη, και έχουμε την ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τη συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία του λόγου και της έκφρασης.
Είναι θράσος ορισμένες πολιτικές δυνάμεις που στηρίζουν, μέσω των κομματικών τους προγραμμάτων, κάποιο είδος ολοκληρωτισμό ή δικτατορία, να «αγωνίζονται» για τη… δημοκρατία και την Ειρήνη κρατώντας ίσες αποστάσεις μεταξύ σφαγέων και θυμάτων, στο όνομα μιας… Ειρήνης.
◉
[η ντροπή ·
16/03/2022 § Σχολιάστε
Η φρικη του πολεμου
και η ντροπή των «ναι μεν αλλά»
Η Ρωσία μόνο γιατρέ, η Ρωσία, δεν έχει αφήσει σπίτι, πολυκατοικία, σχολείο, νοσοκομείο ―όλα γεμάτα αμάχους συνεχώς βομβαρδίζονται, δεν το ήθελε το κοντό ανθρωπάρι Πούτιν, αλλά το καημένο, το πίεζε το ΝΑΤΟ και το Αμέρικα,. γι’ αυτό(δεν έχει αφήσει σπίτι, πολυκατοικία, σχολείο, νοσοκομείο ―όλα γεμάτα αμάχους):
― Όλοι στη πορεία προς την πρεσβεία των Αμερικάνων, των φονιάδων των λαών.
αγριμολογος 