αγριμολογος

«Η Χώρα σε παρακμή» – το ακούμε τριάντα τουλάχιστον φορές ημερησίως, ίσως το επιβάλλουν οι συνθήκες. Είναι κι αυτό ένα προϊόν. Όχι δεν είναι ψέματα, η χώρα βρίσκεται όντως σε κρίση, φαίνεται. Παραμένει όμως προϊόν και μάλιστα ιδιαίτερα εμπορεύσιμο καθώς το σενάριο το «διαβάζουμε» σε συνέχειες εν μέσω διαφημίσεων. Βλέπουμε-ακούμε-διαβάζουμε–νιώθουμε, να ξετυλίγεται μπρος μας όλη η αλήθεια, ή μέρος αυτής, η επιδείνωση μιας προϋπάρχουσας δομικής κρίσης που πέρα από τα έντονα ταξικά κοινωνικοοικονομικά της αίτια, έγκειται και στην άρρητη σχέση συναλλαγής μεταξύ του πολιτικού συστήματος και τους πολίτες, συμβαίνει, συνεχίζει χρόνια. Η εξαγορά της ανοχής είναι το βασικό συστατικό εξουδετέρωσης κάθε υποβόσκουσας ενοχής, μια σχέση ένοχης ανοχής για την επιβίωση, η διαφθορά της διαρκούς αυτής συναλλαγής δεν έπαψε ποτέ να κυριαρχεί. Η γνωστές συνταγές τύπου «ανασχηματισμός» ή «νέες εκλογές, για νέα διακυβέρνηση» τείνουν να γίνουν ανέκδοτα ρουτίνας στους εναπομείναντες σκεπτόμενους. Η λέξη «λιτότητα» συντροφεύει τα ακούσματά μου τρεις δεκαετίες, έχω ιδιαίτερο δεσμό με αυτή τη λέξη, τείνω να την ερωτευτώ. Ο κοσμάκης έχει συμβιβαστεί με την αναποφασιστικότητά του μπρος τις κάλπες ψηφίζοντας πάντα μη-εμπιστευόμενος μια κίβδηλη αντιπροσώπευση. Το φαινόμενο έχει πάρει χαρακτηριστικά οδοστρωτήρα, έχει εξουδετερώσει στο διάβα του κάθε μορφή ισχυρής ή αδύναμης κυβέρνησης ή αντιπολίτευσης. Η συναλλαγή αυτή μεταξύ πολιτικών-πολιτών έχει μετατραπεί σε βόα που σφίγγει το θύμα του έως τον τελικό θάνατο.

Σκέφτομαι πως καλό θα ήταν, να εγκαινιαζόταν κι ένα υπουργείο που μοναδική του φροντίδα θα είναι η μοναξιά μας, τα χαμένα μας όνειρα, το απέραντο παράπονό μας –από τη άλλη σκέφτομαι- μήπως ένα τέτοιο υπουργείο τους προσφέρει άλλοθι για τον διορισμό υφυπουργού αυτοκτονιών; Αφήστε καλύτερα.

.

.

photo© stratos fountoulis_λεπτομέρεια Τράτας στη Λέρο 2006

.

.

Εδώ στη χώρα μας, μέλος της προηγμένης Ευρ. Ένωσης, μέλος του πολιτισμένου δυτικού κόσμου και όχι στις «αναδυόμενες» αγορές ή σε αυτές του Τρίτου Κόσμου. Στους ελαιώνες των Φιλιατρών Μεσσηνίας και σε χωράφια στον Μαραθώνα, οικονομικοί μετανάστες δουλεύουν χειμώνα-καλοκαίρι από το πρωί έως το βράδυ ανασφάλιστοι, με μεροκάματο της πείνας, ζώντας σε τρώγλες. Σε αγροικίες και παράγκες Ινδοί και Πακιστανοί δίνουν αγώνα επιβίωσης και όσο πιο πολλοί είναι, τόσο πιο καλά για τους χριστιανούς ορθόδοξους αγρότες-εργοδότες τους, από τις 07:00 το πρωί έως τις 07:00 το βράδυ για 20 ευρώ. Ζουν σε αγροικίες απλές, ένα δωματιάκι και μια σκεπή από λαμαρίνα. Το ρεπορτάζ συνεχίζει: «Η λέξη ένσημο έμοιαζε άγνωστη στους εργάτες, που μίλησαν στον ALPHA, ενώ δύο φορές ευγενικά αλλά πιεστικά, οι εργοδότες τους μόλις αντιλήφθηκαν την κάμερα, ζήτησαν από το τηλεοπτικό συνεργείο να αποχωρήσει.»

Αυτή είναι είδηση.

Διαβάστε λεπτομέρειες εδώ

photo©Agron – Jaffna, Sri Lanka

Ανακοίνωση:

Το e-περιοδικό Στάχτες έπαψε το ιστολόγιο του των Στάχτες Art.ανακοινώσεις που υπήρξε έως τώρα. Ο λόγος είναι απλός το e-περιοδικό είναι έργο αποκλειστικά δικό μου, δεν υπάρχει άλλο προσωπικό, δηλαδή (πιο απλά) πρόκειται για ένα e-περιοδικό … One Man Show και αυτό σημαίνει ότι χρόνος δεν υπάρχει για να συντηρηθούν και τα δύο από ένα και μόνο άτομο. Η απόφαση πάρθηκε προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν οι ίδιες οι Στάχτες. Τα Δελτία Τύπου βιβλίων και άλλων καλλιτεχνικών ανακοινώσεων που καθημερινά δεχόμουν, έφτασαν σε σημείο να απειλούν την ύπαρξη του κυρίως περιοδικού. Ο περιορισμένος μου χρόνος, πολύ φοβάμαι ότι θα με αναγκάσει στο μέλλον, να μεταφέρω τις Στάχτες σε ιστολογική πλατφόρμα (π.χ. blogger-wordpress) για καθαρά πρακτικούς λόγους δημοσίευσης. Λυπάμαι.