αγριμολογος

πόσο ωφελούν τα ταξίδια με καράβι μια φορά το χρόνο, η ταλαιπωρία είναι κι αυτή γλυκιά.

Vladimir Nabokov
(April 22, 1899, Saint Petersburg – July 2, 1977, Montreux)

Now, why am I posting about Nabokov out of the blue. It’s summer and I’m about to select some old-read books + buy me some new for the holidays in some lovely Greek Island. While am at all this Nabokov came very naturally to my mind because I came across and old edition of a «Norton Reader» volume, looked under «literature and the Arts» and my eye caught this excerpt from a Nabokov’s lecture on literature(1980) where among other he declares that:

«Curiously enough, one cannot read a book: one can only reread it. A good reader, a major reader, an active and creative reader is a rereader…» .

I’m not going to go any further writing on this, as Nabokov develops his reasoning, this will take too much of my time and besides, this post is intended to stay short. I hope I made my point, you see. it’s the month of July in this northern part of the hemisphere…

.

.

a Wikipedia photo of Nabokov

οι άδειες Βρυξέλλες δροσερές καθαρές κι όμορφες· οι διαρροές από εκδρομείς πολλαπλασιάζονται σε λίγο θα γυρίσουν εκείνοι οι πρώτοι που έφυγαν· μένουν κάποιοι σαν κι εμένα που περιμένοντας σκέπτονται γράφουν κι ανακατεύουν σχήματα· σχήματα που θ’ ανταμώσουν με εκείνα των ελληνικών νησιών που έρχονται πιο κοντά καθώς ο χρόνος περνά κι αφήνει πραγματικότητες που μοιάζουν με μύθους· αλλά ας αφήσουμε τη κυρία να διαβάσει μόνη στην εικόνα που κοσμεί τούτο το ψέλλισμα των λέξεων.

το μελαγχολικό βλέμμα της σκέψης του γυρισμού στάθηκε εκεί, η απώλεια του περσινού καλοκαιριού και η αμηχανία του βλέμματος. πέρυσι, Αύγουστος στη Κάλυμνο και Χίο, στη δεύτερη έλαχε να αρχίσει ο επίλογος. εδώ για Πειραιά. λίγο πριν το τέλος. ένα βιβλίο και κάποιες σημειώσεις. πέρυσι. Αύγουστος ‘06. φέτος ανοίξαμε πάλι οδηγούς και κατέβηκαν οι ιδέες απ’ τα πατάρια. βρήκαμε και παρέα. μάλλον σε κάποιο νησί στη Δωδεκάνησο καταλήγουμε. όλον τον Αύγουστο και πάλι.

.

.

photo©S.F. 2006