αγριμολογος

Χρόνια προϋπηρεσίας

Είναι μόνος στο γραφείο του κι ούτε ακούγονται από δίπλα οι τρεις βοηθοί του. Δε θα έχουν πάψει να δουλεύουν, τίποτα δεν τους αποσπά από τα χαρτιά τους: είναι τρία καλοκουρδισμένα ρολόγια. Τον ενοχλεί αυτή η σκέψη, το τίκ και το τάκ. Δεν αντιστέκεσαι σε αυτή την κανονικότητα. Τι θα είχες να της καταμαρτυρήσεις; Ανάμεσα στ’ αφόρητα πράγματα βρίσκεται και η κρίση, η υποχρέωση της διαύγειας.
—Έχει πίσω του χρόνια προϋπηρεσίας, πάει να πει κανονικότητα ακριβώς ενός καλοκουρδισμένου ρολογιού, που όρισε πωλήσεις, αναφορές, προϋπολογισμούς και απολογισμούς, εκθέσεις, μελέτες, υποθέσεις εργασίας, αναλύσεις ευαισθησίας σε μακροχρόνιους κι ετήσιους προγραμματισμούς, ανάπτυξη προϊόντων, αναθεωρήσεις και – εκ νέου – προβλέψεις, τιμές, πιστωτική πολιτική, σε καινούργιους προϋπολογισμούς και ούτω καθεξής. Ουδέν απρόβλεπτο, απροσδιόριστο, αναπάντητο.

*

[©Φίλιππος Δρακονταειδής, Χρόνια προϋπηρεσίας, Εστία 1988]

*

η φωτογραφία είναι του αγριμολόγου

Άρης Αλεξάνδρου (24 Νοεμβρίου 1922 – 2 Ιουλίου 1978)
η αγάπη σκόνη και τ’ όνειρο καπνός

Σύντροφε, κοιμάσαι;
Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού
που να βουλιάζουν οι λέξεις στο χαρτί
σαν τη σιωπή μου
στις κόρες των ματιών της;

«Δεν ανήκω σε κανένα κόμμα και σε καμία πολιτική οργάνωση. Δεν είμαι μέλος καμιάς εκκλησίας. Δεν είμαι οπαδός καμιάς θρησκείας. Όπως το ‘χω ξαναπεί, δεσμώτης τήδε ίσταμε, τοις ένδον ρήμασι πειθόμενος. Έχοντας περάσει από τα ξερονήσια και τις φυλακές, νιώθω πως είμαι συγκρατούμενος όχι μόνο με όσους υποφέρουν στα φασιστικά στρατόπεδα μα και με όσους βασανίζονται στο Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ. Νιώθω αλληλέγγυος και συνυπεύθυνος με όσους αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνίζονται εναντίον όλων των τυράννων. εστεμμένων και τραγιασκοφόρων, εναντίον όλων των δεσποτών, γαλονάδων και ρασοφόρων.»

[Άρης Αλεξάνδρου]

*

H φωτογραφία του Άρη Αλεξάνδρου είναι από τις Ψηφιοποιημένες Συλλογές Ε.Λ.Ι.Α.

◉

*

Διαβάστε όλα: [τα όνειρα καπνός]

*

[…]
όταν θέλοντας, για μια στιγμή, να φτιάξεις τα μαλλιά σου
σταμάτησες και κοιτάχτηκες σε μια βιτρίνα.
Ήταν ένα γραφείο κηδειών. Γελάσαμε.

[…]
Γι’ αυτό σου λέω
πρέπει να βρεις έναν άλλο τρόπο να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους,
όχι να περιμένεις την πράξη – είναι τότε αργά.

*
[Τάσος Λειβαδίτης Ποιήματα 1958-1964]

*

η φωτογραφία είναι ο αγριμολόγος ο ίδιος στη Λέρο τον Αύγουστο του 2007

*