«Το όνειρό μου το στερνό στην Πόλη εγώ να μπω»
10/04/2015 § Σχολιάστε
Επετειακον
©Δημήτρης Χαντζόπουλος
25η Μαρτίου 2015
Εκ του ακροβολισμένου ανταποκριτού της «Αυγής»
Στο Σύνταγμα έλαμψε η λόξα δυο Ελλάδων,
αριστεράς της μιας, ακροδεξιάς της άλλης.
Λαός κι αξιωματούχοι κάθε κλάσεως
συνέρευσαν στο κάλεσμα το εθνικό της παρελάσεως.
Η Ζωίτσα Επίσημη, μετά ελαίων κλάδων
στο πέτο του καναρινί παλτού της κι υπό μάλης
φέρουσα το εγχειρίδιο της καλής Προέδρου,
αλληθωρούσε από τη ρώμη ευσταλούς εφέδρου.
Μπροστά της, κάπως σύννους, ο Ωραίος Αλέξιος
–χωρίς να τον χωρίζουν πια απ’ τον λαό τα κάγκελα–
αναρωτιόταν μήπως ήταν λίγο αδέξιος
στον χειρισμό των αβροτήτων με την Άνγκελα.
Και δίπλα του ο μινίστρος της Παιδείας, ο Τσεκούρας,
σαν άκουσε το άγημα των ΟΥΚ που τραγουδούσε
«Το όνειρό μου το στερνό στην Πόλη εγώ να μπω»,
τέτοια τον έπιασε έκσταση που όλο μονολογούσε
«εθνολαό, εθνολαό, εθνολαό, εθνολαό…».
Και πιο μπροστά τους ο μινίστρος των φουσάτων,
καμαρωτός και φουσκωτός απ’ την ηρωοστερίνη,
ο Φαβ Λαμμένος, ατενίζοντας τα μήκη των ταγμάτων,
πώς εξεμάνη –ποιος τολμά πια να τον κρίνει;–
και το απεφάσισε οπωσδήποτε να στείλει
–κι ας τον οχλούσε στο δεξιό υπογάστριο κήλη–
ρητό κι αυστηρό διάβημα προς τον κωλόκαιρο,
τον άθλιο προβοκάτορα, που με την καταιγίδα
τόλμησε κι υπονόμευσε την πάνδημη εορτή,
την εορτήν υπό το πρόσταγμα και τη δική του αιγίδα.
Όσο για τον Παυλίστορα, τον ήρεμο άρχοντα,
που ’χε το βλέμμα του ολότελα υπεράνω,
καθώς περνούσαν τα F-16 από πάνω
σαν αετοί, χαμένο στο υγρό το Διάστημα,
ποια φτωχά λόγια, μα και στίχοι, θα εδύναντο
την αίγλη του να αποδώσουν, το παράστημα;…
Αν, τέλος, τάραξαν την αττική γαλήνη
οι κρότοι και οι συριγμοί των φοβερών αρμάτων,
οι ελληνικές αξίες αναπτερώθηκαν στη δίνη
του ομίλου του χορευτικού «Ο νέος Πλάτων»
που οι λεβέντες του εκτέλεσαν τον τσάμικο,
–πόσες ομπρέλες ρίγησαν απ’ τη συγκίνηση!–
τον μάγκικο, τον μόρτικο, τον βλάμικο.
Κι όταν πια η πανήγυρις ησύχως διελύθη,
οι τροχονόμοι απεκατέστησαν την κίνηση.
*
©Ευριπίδης Γαραντούδης – Athens Review of books
δες τη συμφ…!
01/04/2015 § Σχολιάστε
©Ανδρέας Πετρουλάκης, Καθημερινή 31.3,15
Είναι γνωστόν, ότι εκάστη χώρα είχε τον αρχηγόν της και τους μύθους της· ούτοι αποτελούν τους καλουμένους κύκλους, οι οποίοι αναλόγως της χώρας ονομάζονται αργείοι, αιτωλικοί, αττικοί, θηβαϊκοί, κρητικοί και ομοίως· και των μεν πλείστων χωρών οι μύθοι των Αθηναίων εις τον Κέκροπα, οι των Πελοποννησίων εις τον Πέλοπα, οι των Κρητών εις Μίνωα κλπ.
*
η γοητευτική· έλλειψη επαφής με την πραγματικότητα [2]
29/03/2015 § Σχολιάστε
Η Αυγή – Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015
Ορισμένες φορές σε πιάνει απελπισία. Kάνεις ένα μικρό flashback (που θα ΄λεγε κι ο Βαρουφάκης) και βλέπεις τα σημερινά. Επιστρέφεις στο σήμερα και είναι σαν να βλέπεις το 2009, το 2010, το 2012. Οι άνθρωποι που κυβερνούν, από την αρχή της κρίσης έως σήμερα, λένε και κάνουν τα ίδια. Λες και έχει βαλθεί ο ένας να αντιγράφει τα λάθη του άλλου.
Ειδικά στην αρχή, πολλά λόγια και πράξη μηδέν. Πομφόλυγες. Προπαγανδιστικά κόλπα. Όλα για τον εντυπωσιασμό και με μοναδικό στόχο να αποφύγουν το πικρό ποτήρι, να μεταθέσουν χρονικά την κατάποση του περιεχομένου του. Δεν διδάσκονται από τα μαθήματα των προκατόχων τους. «Άστο γι’ αργότερα», που είχε πει στην τελευταία φάση της διακυβέρνησής τους και ο Καραμανλής (ο μικρός). Το άφησε και ήρθε το τσουνάμι.
Ας ξεκινήσουμε από το σήμερα προς τα πίσω. Είναι να απελπίζεσαι που (και) οι σημερινοί κάνουν τα ίδια παιχνίδια με τις λέξεις, παραμυθιάζοντας εαυτούς και το πόπολο ότι «λεφτά υπάρχουν» (εδώ). Και, επομένως, δεν θέλουμε «τα λεφτά του Σόιμπλε», όπως έλεγε ένας παραγκωνισμένος σύντροφός τους Γιάννης μόλις πριν από δυο μήνες (εδώ).Τα ίδια έλεγε κι ο άλλος Γιάνης (εδώ), αλλά σήμερα εκλιπαρεί για τη δόση.
Είχε, βεβαίως, προηγηθεί ο Σαμαράς. Ο οποίος από το 2010 είχε βρει τα λεφτά που είχε χάσει ο Παπανδρέου (εδώ). Για να μην θυμηθούμε τι είχε πει το 2011 και 2012, τότε που τα είχε δώσει όλα με τα «Ζάππεια» (εδώ) και τι έκανε μόλις έγινε πρωθυπουργός.
Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε βρει τα λεφτά τον Σεπτέμβριο του 2009. Έξι μήνες μετά ήρθαν η τρόικα και το Μνημόνιο. Αν και ο Τσίπρας βρήκε τα λεφτά, όπως πανηγυρίζει η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ (και δίνει αφορμή για πανηγύρια και στον εμπνευστή του συνθήματος-εδώ), χαράς ευαγγέλια. Έχει δυο-τρεις μήνες μπροστά του για να τα μοιράσει…
αγριμολογος 