Ερρίκος Μπελιές, ‘τεφρώδεις σα φοβερή παρέλαση πλουσιοντυμένων φαντασμάτων’
20/04/2016 § Σχολιάστε
Κατεβαίνοντας τη φωσφορίζουσα σκάλα
Κάθε καινούργιο σώμα έρωτας και αντέρωτας στις εξισώσεις των συναισθημάτων και μόνη η αμαρτία παραμένει πάντα η διεργασία της απόσβεσης της αμαρτίας να παίζει δηλαδή ο διάολος με το θυμιατήρι της ζωής και να ξορκίζουμε μόνον τη μυρουδιά του λιβανιού-του αλλά αυτό είναι φυσικό αφού πολλά άχρηστα γίνονται προσπάθειες ν’αφομοιωθούν μόνο και μόνο γιατί νομίζονται μεγαλεία κι έτσι επέρχεται ο κορεσμός όταν όλοι – οινοβαρείς και με απέραντη ανία – αρχίζουν να προβλέπουν ότι σύντομα θα ενσκήψουν σιτοδείες δημογραφική πτώση πολέμοι θάνατοι ένδεια κι αρχίζει τότε η αγωνία για τα περαιτέρω που κάνει τα στόματα να μυρίζουν σαν παλιό νερό ανθοδοχείου κι έπονται οι μωροφιλοτιμίες και τα πάθη οι καυγάδες η ανασφάλεια και οι καμαρίλες που κάνουνε τον κόσμο να κλειδώνεται στα σπίτια και να κυκλοφορούν στο δρόμο ελεύθερα πόρνοι και πόρνες κρύοι και τεφρώδεις σα φοβερή παρέλαση πλουσιοντυμένων φαντασμάτων γιατί αυτοί μόνο γνωρίζουνε πως όσο η σαρκομείωση θα επιφέρει γνώση τόσο κι ο εξανθρωπισμός θα μεταθέτει αξίες τη μεσιτεία και τη θεία χάριτι μόνον αυτών που διακηρύσσουν ότι κάθε καινούργιο σώμα έρωτας και αντέρωτας στις εξισώσεις των συναισθημάτων.
[Ερρίκος Μπελιές, περιοδικό λέξη, Ιούλιος 1983, τ.25]
*
*
από γλώσσα πυγμής που έχει ληστέψει ποίηση
17/04/2016 § Σχολιάστε
Συνδιαλέξεις
Όταν αναχώρησαν οι καλοί επισκέπτες
χτύπησε την εξώθυρα ένα αμφιλεγόμενο πλάσμα
λίγο ποιητής και λίγο θηρίο
——του άνοιξα και μπήκε
Ήταν απόγευμα ζεστό
————————–μέσα στο σπίτι
ζωντανός ακόμα ο
καλλιεπής διάλογος που είχε υπάρξει
Όταν σηκώθηκε να φύγει
οι παρειές μου έτριζαν από ακατάταχτο λέγειν
από γλώσσα πυγμής που έχει ληστέψει ποίηση
και αντίστροφα
Με απελπισία τηλεφώνησα την ίδια στιγμή
(ν’ακούσω τη φωνή τους)
του Δημήτρη Σουρβίνου
και του Ιάσονα Δεπούντη στη Ζυρίχη.
*
[©Δημήτρης Κονιδάρης, Οικείος, Οδυσσέας, 1984]
*
*
τα χαλάσματα που μας κρατούν δεμένους
13/04/2016 § Σχολιάστε
Επέστη Όνειρος Μυκηνών
Τι μυαλωμένο μες στη δύναμη το μουγκρητό της ζωής
εισπράττοντας τα δίδακτρα τα ενοίκια τις σκυθρωπές
—–καληνύχτες
διόδια που ξεπληρώνει το αίσθημα φεύγοντας μες στα
—–στήθια
καθώς τρέχει και μπήγει ένα ρυάκι στο βλέμμα
τούτ’ η αυγή.
Με τι προσπάθεια τι κόπος τι πρόσθετο βουητό
χαρίζει στο χρώμα και στην απόχρωση του τ’απρόοπτο
—–θάμπος
με τι λαχτάρα φουσκώνει το κεφαλάκι του μπαμπάκα
—–ν’απαντά
σαν ηχώ και σαν όνειρο ο ένας τριγμός στον άλλο
ώσαμε τα χαλάσματα που μας κρατούν δεμένους
αιώνια τους πειστήρια στο ένα το παρελθόν.
*
[©Ζώης Μάναρης, Η κύστη ή το λευκοκύτταρο του οράματος, Τρία Φύλλα, 1983]
*
φωτογραφία ακτινογραφίας αγνώστου
*
plaisir: William Shakespeare, The First Folio
12/04/2016 § Σχολιάστε
κλικ φωτο για μεγέθυνση
The First Folio
A folio is a large book in which printed sheets are folded in half only once, creating two double-sided leaves, or four pages. Folios were more expensive and far more prestigious than quartos. Seven years after Shakespeare’s death, John Heminge and Henry Condell, his friends and colleagues in the King’s Men, collected almost all of his plays in a folio edition. Shakespeare’s friendly rival Ben Jonson had previously published his own writings, poems included, in a folio. The 1623 First Folio of Shakespeare, however, is the earliest folio consisting only of an author’s plays.
The First Folio groups the plays for the first time into comedies, histories, and tragedies, and it includes the Droeshout portrait of Shakespeare, generally considered an authentic image because it was approved by those who knew him. More importantly, the First Folio preserved 18 of Shakespeare’s plays that had never been printed before: All’s Well That Ends Well, Antony and Cleopatra, As You Like It, Comedy of Errors, Coriolanus, Cymbeline, 1 Henry VI, Henry VIII, Julius Caesar, King John, Macbeth, Measure for Measure, The Taming of the Shrew, The Tempest, Timon of Athens, Twelfth Night, Two Gentlemen of Verona, and The Winter’s Tale.
αγριμολογος 