τι είναι η Κριτική;
11/02/2016 § Σχολιάστε
«Το μόνο πράγμα που είναι χειρότερο από μια ηλίθια κακή κριτική είναι μια ηλίθια καλή κριτική«.
Στο 69ο τεύχος Ιανουαρίου της ARB, ξεχωρίζει ένα γενναίο κείμενο του Ντάνιελ Μέντελσον για την κριτική και τους κριτικούς. Ένα αντισυμβατικό, οξυδερκές, ευθύβολο και διαυγές κείμενο αρχών. Παραθέτω ένα απόσπασμα:
«Ωστόσο, ο σοβαρός κριτικός δεν μπορεί ούτε να είναι ένας εκστασιασμένος μεμυημένος – κάποιος που η λατρεία του για την Τέχνη και τους καλλιτέχνες κινδυνεύει να υποβαθμιστεί σε χαυνωμένη επευφημία. Στο κάτω-κάτω, η αρνητική κριτική είναι και αυτή μια μορφή ενθουσιασμού· ενθουσιασμού και πάθους για ένα είδος που, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο κριτικός θεωρεί ότι το υπό κρίση έργο δεν κατάφερε να υπηρετήσει. Η ευφυής αρνητική κριτική, μάλιστα, τιμά τους καλλιτέχνες με τον τρόπο της: οι σοβαροί καλλιτέχνες, σύμφωνα με την εμπειρία μου, θέλουν μόνο να τους γίνεται ευφυής κριτική, αντί να τους επιδαψιλεύουν κενούς επαίνους – αν μη τι άλλο, επειδή οι σοβαροί καλλιτέχνες μαθαίνουν από τις σοβαρές κριτικές. (Η καλύτερη συμβουλή που μου έδωσαν, αμέσως πριν από την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου, ήταν από έναν μέντορα του εκδοτικού χώρου που μου είπε: “Το μόνο πράγμα που είναι χειρότερο από μια ηλίθια κακή κριτική είναι μια ηλίθια καλή κριτική”. Και είχε δίκιο.) Για τον λόγο αυτό, κάθε αίτημα εξάλειψης της αρνητικής αξιολόγησης ισοδυναμεί με καταστροφική καταπάτηση του ευρύτερου στόχου της κριτικής: εάν ένας κριτικός παίρνει σοβαρά την υποχρέωσή του να κρίνει –που, καθαρά στατιστικά, υπάρχει πιθανότητα η κρίση του να είναι είτε αρνητική είτε θετική– αυτή η αίσθηση ευθύνης απέναντι στις κρίσεις και τη σημασία τους πρέπει να ξεπερνά σε βαρύτητα κάθε άλλη σκέψη. Όσοι θέλουν να πηγαίνουν σε πολλά πάρτι χωρίς να προκαλούν αμήχανα λογοτεχνικά συναπαντήματα ας γίνουν σερβιτόροι, όχι κριτικοί.»
η φωτογραφία είναι ένα επιτύμβιο
07/02/2016 § Σχολιάστε
Kata Kálmán, Ούγγρος, 1909 – 1978, πορτρέτο του Ernõ Weisz, 23χρονου βιομηχανικού εργάτη, Βουδαπέστη, 1932. ©National Gallery of Art
Η φωτογραφία
Η φωτογραφία είναι ένας φρουρός
στο φυλάκιο κάποιας μεθορίου
σαν αυτά που φυλάνε σιωπηλοί φαντάροι.
Φυλάει το μέλλον να μή μπει
το παρελθόν μή φύγει
το τώρα να μην ανέβει
στο ήδη εν κινήσει όχημά της.
Φυλάει τα σχήματα μην ξεντυθούνε τη μορφή
τις σάρκες να μην χάσουν κι άλλο βάρος.
Η φωτογραφία είναι ένα επιτύμβιο
σαν των αρχαίων που σου λένε: «Ξένε στάσου
και αναπόλησε το χρόνο της ψυχής,
του γελασμένου σώματος την πίκρα».
*
©Θανάσης Παπαθανασόπουλος (Περίστα Ναυπακτίας, 1937), ποιητής και πεζογράφος, έχει τιμηθεί με το βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών το 1990 για το επικό του ποίημα «Διγενής Ακρίτας» (25.000 δεκαπεντασύλλαβοι, Αθήνα, 1990) – περισσότερα στο biblionet >>>
Είναι για ρόδων ευωδίες
06/02/2016 § Σχολιάστε
Κωσταντίνος Χατζόπουλος (1868-1920)
Ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
O la triste histoire!
VERLAINE
Ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
μέσα στασάλευτα σκοτάδια!
ποιο οι νυχτερίδες να γυρεύουν
κρυφό μες στάλιωτα μαγνάδια;
Μια πάχνη τάπνιξε τα ρόδα,
τάγρια τα ρόδα στα λαγγάδια,
ω ταχνά χέρια που σαλεύουν
μέσα στασάλευτα σκοτάδια!
Είναι για ρόδων ευωδίες
πάλε η ψυχή σου αρρωστημένη;
―ω τις θλιμένες ιστορίες
που λεν ταηδόνια στα σκοτάδια―
μια πάχνη τάπνιξε τα ρόδα,
τάγρια τα ρόδα στα λαγγάδια.
*
Κωσταντίνος Χατζόπουλος, Φθινόπωρο -κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές εκδόσεις Κρήτης
«…έργο σταθμός της ελληνικής πεζογραφίας, καθώς αποτελεί το κορυφαίο πεζογράφημα του συμβολισμού στην Ελλάδα. Χαμηλόφωνο και ατμοσφαιρικό, μεταφέρει τον αναγνώστη του στην ελληνική επαρχία των αρχών του 20ού αιώνα για να αφηγηθεί τα ερωτικά και υπαρξιακά αδιέξοδα των ανθρώπων της.
James Joyce: ‘drew him down to me so he could feel my breasts’
24/01/2016 § Σχολιάστε
Ulysses -excerpt
I was a Flower of the mountain yes when I put the rose in my hair like the Andalusian girls used or shall I wear a red yes and how he kissed me under the Moorish wall and I thought well as well him as another and then I asked him with my eyes to ask again yes and then he asked me would I yes to say yes my mountain flower and first I put my arms around him yes and drew him down to me so he could feel my breasts all perfume yes and his heart was going like mad and yes I said yes I will Yes.
*
*
αγριμολογος 