σειρήνες ακίνητες, σαστισμένες…
13/09/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο σειρήνες ακίνητες, σαστισμένες…
Η ΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ
Κύριοι, μην αφήνετε να σας ξεγελά
τίποτα και κανένας,
δεν χρεοκοπήσαμε σήμερα
έχουμε ήδη χρεοκοπήσει
εδώ και πολλά χρόνια
Σήμερα ο καθένας μπορεί πια εύκολα
να περπατά επί των κυμάτων
άδεια πετάγονται τα μπουκάλια στο νερό
χωρίς να μεταφέρουν κρυμμένα μηνύματα
οι σειρήνες ούτε τραγουδούν ούτε σιωπούν
μένουν απλώς ακίνητες
σαστισμένες από την ιδιωτικοποίηση
των υδάτων και όχι
η ποίηση δεν αρκεί αφού η θάλασσα γέμισε
σκουπίδια και καπότες
κι ας γράφει όσα σονέτα θέλει για το Φάληρο
ο Λορέντζος Μαβίλης.
[Σταμάτης Πολενάκης, από το βιβλίο «Τα σκαλοπάτια της Οδησσού», εκδ. Μικρή Άρκτος –Eικόνα: παραλία Φαλήρου. Φωτογραφία του Σπύρου Τσακίρη. Ρεπορτάζ Ελευθεροτυπίας, 5/6/2010]
Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι
02/09/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι
Σου δίνω τα τραγούδια αυτά…
Σου δίνω τα τραγούδια αυτά, αν τ’ όνομά μου μιαν ημέρα
Στους μακρινούς μελλούμενους καιρούς αίσι’ αρμενίσει,
Και τους ανθρώπους μια βραδιά σε ρεμβασμούς βυθίσει,
Πλοίο από πρύμο ο δρόμος του που ετάχυνεν αέρα,
Η ανάμνησή σου όμοια μ’ αβέβαιο μύθο παλαιικό,
Σαν τουμπελέκι επίμονα στο νου τους να σημαίνει,
Και μ’ ένα, στις περήφανες, κρυφό κι αδελφικό,
Σαν κρεμαστεί, τις ρίμες μου, κρικέλι, ν’ απομένει.
Καταραμένη, έξω από με, που τίποτε απ’ τον Άδη,
Ως με τον πιο ψηλό ουρανό, δε σου αντικρένει! –Ω εσύ,
Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι,
Πατάς με πόδι ανάλαφρο και με γαλήνιο μάτι,
Τα ηλίθια των θνητών, που σ’ είπανε πικρή,
Χάλκινε αρχάγγελε, άγαλμα με μάτια από αχάτη!
***
[Charles Baudelaire, Εικοσιοχτώ ποιήματα, μτρφ Κλέων Παράσχος, εκδ. Πλέθρον]
ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα
28/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα
Επιστολή έκτη
Με το αργό άνοιγμα της πρωινής κουρτίνας, το πρώτο τέντωμα κι ένα μικρό χασμουρητό, μαζεύτηκε τεμπέλικα ένα παιχνιδιάρικο γούνινο φως στις άκρες των ποδιών της, τρίφτηκε όλο μπαχάρια και μυρωδικά, ύστερα έτρεξε στη μέσα επιφάνεια των μηρών και στην κοιλιά, ένιωθα να ξυπνάει μέσα στο στήθος της ένα μεγάλο αγαθό ζώο, διψασμένο για τις ζεστές δεξαμενές του γάλακτος: η μικρή μας κόρη, το πρωί, στην εξοχή. Έξω απ’ τον παράθυρο το χώμα, λιμνούλες λάσπης, οι πυράκανθοι, ένα γυαλιστερό πνευστό που δεν έβλεπα και δεν άκουγα αλλά ήξερα, άρχιζε ένα ταξίδι βαθιά μέσα στη μέρα.
Νιώθω ότι μου λείπεις
…………………………και το νιώθω ότι δεν το νιώθεις.
[Γιάννης Ζέρβας, Τζούλια 2, εκδόσεις Άγρα]
.
photo: Agrimologos
.
Τι κι αν
19/08/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Τι κι αν
Η εσω-καναδική πτήση μιάμισης ώρας Edmonton – Vancouver φάνταζε ατελείωτη, τι κι αν είχα άλλον, τον Γιώργο Χειμωνά συντροφιά, λέξεις όπως «δεν είμαι τίποτ’ άλλο από γλώσσα» του Καρούζου, έρχονταν κι έφευγαν μέσ’ στη ποιοτική ανία του ταξιδιού.
.
photo Agrimologos
.
