Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι

02/09/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι

Σου δίνω τα τραγούδια αυτά…

Σου δίνω τα τραγούδια αυτά, αν τ’ όνομά μου μιαν ημέρα
Στους μακρινούς μελλούμενους καιρούς αίσι’ αρμενίσει,
Και τους ανθρώπους μια βραδιά σε ρεμβασμούς βυθίσει,
Πλοίο από πρύμο ο δρόμος του που ετάχυνεν αέρα,

Η ανάμνησή σου όμοια μ’ αβέβαιο μύθο παλαιικό,
Σαν τουμπελέκι επίμονα στο νου τους να σημαίνει,
Και μ’ ένα, στις περήφανες, κρυφό κι αδελφικό,
Σαν κρεμαστεί, τις ρίμες μου, κρικέλι, ν’ απομένει.

Καταραμένη, έξω από με, που τίποτε απ’ τον Άδη,
Ως με τον πιο ψηλό ουρανό, δε σου αντικρένει! –Ω εσύ,
Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι,

Πατάς με πόδι ανάλαφρο και με γαλήνιο μάτι,
Τα ηλίθια των θνητών, που σ’ είπανε πικρή,
Χάλκινε αρχάγγελε, άγαλμα με μάτια από αχάτη!

***

[Charles Baudelaire, Εικοσιοχτώ ποιήματα, μτρφ Κλέων Παράσχος, εκδ. Πλέθρον]

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

What’s this?

You are currently reading Σαν ίσκιος που παροδικό αφήνοντας σημάδι at αγριμολογος.

meta

Αρέσει σε %d bloggers: