αγριμολογος

ΓΕΝΝΗΣΗ: Mπέιρα Mοζαμβίκης 1906
ΘΑΝΑΤΟΣ: Aθήνα 1994

Της μοναξιάς ο ύπνος μισοθάνατος.
[«Της μοναξιάς ο ύπνος μισοθάνατος»], 1. Ποιήματα, 1954. 7.
—
Όταν ξεκινάμε βέβαιοι για την αποτυχία
συλλογιζόμαστε τι μας κάνει να πέφτουμε
κι ύστερα τι μας φέρνει ν’ ανθίζουμε αυτό το πέσιμο;
[…]

—
Υπάρχει πάντα κάτι, λέω τώρα,
ύστερ’ από τόσες αποτυχίες
μια ανακωχή μ’ ανθισμένο χαμόγελο.
«Γράμμα της Αττικής άνοιξης», 1-3, 7-9. Ποιήματα, [1939]. 24.

—
Κύριε, άνθρωποι απλοί
πουλούσαμε υφάσματα,
(κι η ψυχή μας
ήταν το ύφασμα που δεν τ’ αγόρασε κανείς).
Την τιμή δεν κανονίζαμε απ’ την ούγια
η πήχη και τα ρούπια ήταν σωστά
τα ρετάλια δεν τα δώσαμε μισοτιμής ποτέ:
η αμαρτία μας.

Είχαμε μόνο ποιότητας πραμάτεια.
Έφτανε στη ζωή μας μια στενή γωνιά
―πιάνουν στη γη μας λίγο τόπο τα πολύτιμα.
Τώρα, με την ίδια πήχη που μετρήσαμε
μέτρησέ μας· δε μεγαλώσαμε το εμπορικό μας·
Κύριε, σταθήκαμε έμποροι κακοί!
«Οι κακοί έμποροι». Ποιήματα, [1939]. 12.

—
Τραβερσωμένοι ας πάμε
Τραβερσωμένοι ας πάμε έτσι ακόμα!..
Πρωτοχρονιά έξη φορές μακρι’ απ’ το σπίτι:
Λιμάνια νέα ακόμα υπάρχουνε για να μας στείλουν,
κυνηγητό του ναύλου γύρω απ’ τα δώδεκα σελίνια
απ’το ποτάμι πάνω για το Κόντινεντ ‘ δε θα τελειώσεις.
Πρωτοχρονιά έξη φορές μακρι’ απ’ το σπίτι,
τα γράμματα έχουν γίνει πια σωρός που τα βαριέμαι
σ’ ένα συρτάρι’ να μην ξαναγράψεις

http://www.snhell.gr/references/quotes/writer.asp?id=12

-Δ.Ι. ΑΝΤΩΝΙΟΥ (1906-1994) Ο Δημήτριος Αντωνίου γεννήθηκε στην Μπέιρα της Μοζαμβίκης και καταγόταν από μεγάλη ναυτιλιακή οικογένεια της Κάσου. Πέρασε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στη γενέτειρά του και στο Σουέζ και ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Αθήνα, όπου εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του το 1912. Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ασχολήθηκε παράλληλα με την εκμάθηση ξένων γλωσσών και ερασιτεχνικά με την ορυκτολογία, τη βοτανική, την εντομολογία, τη ζωολογία, τη μουσική. Από το 1928 ακολούθησε στρατιωτική καριέρα στην εμπορική ναυτιλία και έφτασε ως το βαθμό του πλοιάρχου. Συνταξιοδοτήθηκε το 1968. Κατά τη διάρκεια του ελληνογερμανικού πολέμου υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στο αντιτορπιλικό Κείος. Νέος μπήκε στον κύκλο του Παλαμά και γνωρίστηκε με τους Κωνσταντίνο Τσάτσο, Γιώργο Σεφέρη, Οδυσσέα Ελύτη και τους άλλους λογοτέχνες της λεγόμενης γενιάς του Τριάντα, με τους οποίους συμπορεύτηκε στην ανανέωση του ελληνικού ποιητικού λόγου. Στα γράμματα πρωτοεμφανίστηκε το 1936 από τις σελίδες των Νέων Γραμμάτων με τη δημοσίευση ποιημάτων που κρίθηκαν ευνοϊκά από το Γιώργο Σεφέρη. Εξέδωσε τρεις ποιητικές συλλογές (Ποιήματα, Ινδίες [Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης – 1967], Χάι-Κάι και Τάνκα [Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης – 1972]), ενώ πολλά έργα του (ποιήματα, λογοτεχνικά δοκίμια, μεταφράσεις) βρίσκονται δημοσιευμένα σε εφημερίδες και περιοδικά. 1. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Δ.Ι.Αντωνίου βλ. Αργυρίου Αλεξ., «Δ.Ι.Αντωνίου», Η ελληνική ποίηση · νεωτερικοί ποιητές του Μεσοπολέμου, σ.200-201 (της εισαγωγής) και 298 (της ανθολογίας). Αθήνα, Σοκόλης, 1979, Χατζηφώτης Ι.Μ., «Αντωνίου Δημήτριος», Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας2. Αθήνα, Χάρη Πάτση, [1968] και χ.σ., «Αντωνίου Δημήτριος», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό1. Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1983. (Πηγή: Αρχείο Ελλήνων Λογοτεχνών, Ε.ΚΕ.ΒΙ.).

Perizitito.gr

Γεννημένος το 1923 στο Μόλυβο της Λέσβου ο Πάνος Θασίτης, ένας από τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς αλλά και της λεγόμενης λογοτεχνικής «γενιάς της ήττας», ζούσε στη Θεσσαλονίκη από το 1930.

Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1951 με την έκδοση της ποιητικής συλλογής «Δίχως Κιβωτό», ενώ το 1957 ακολούθησε η συλλογή «Πράγματα».
Ακολούθησαν οι εκδόσεις του «Πράγματα 2-Αριθμοί» το 1962, «Εκατόνησος» το 1971 , «Ελεεινόν θέατρον» το 1980 και «Σχιστολιθικά» το 1983.

Δοκίμια και κριτικά σχόλια έγραψε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Νέα Πορεία» (με το ψευδώνυμο Βασίλης Νησιώτης) καθώς και στο περιοδικό «Κριτική» (του φίλου και συνοδοιπόρου του στην ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη) από το 1959 ώς το 1961.

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 4 το απόγευμα, από το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά στη Θεσσαλονίκη.

……………
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η συλλογή αυτή χρονολογείται από το 1969.

Συλλογή με μικρά χειρόγραφα ανέκδοτα ποιήματα του τιμημένου με Νόμπελ Λογοτεχνίας, Χιλιανού ποιητή Πάμπλο Νερούδα είδε το φως της δημοσιότητας με τη βοήθεια ενός Χιλιανού συλλέκτη, όπως γράφουν οι κυριακάτικες εφημερίδες στη Χιλή. Με τίτλο «Αλμπουμ της Ισλα Νέγκρα» η συλλογή αυτή που χρονολογείται από το 1969 είναι αφιερωμένη στην Αλίσια Ουρούτια, ανιψιά του συζύγου της ποιήτριας Ματίλτης Ουρούτια που ζούσε μαζί της στην περιοχή Ισλα Νέγκρα στη Χιλή.
Τα ποιήματα είναι γραμμένα με την τυπική γραφή του Νερούδα και φέρουν την εξαιρετικά δύσκολη υπογραφή του, γεγονός που αποκλείει κάθε πιθανότητα πλαστογραφίας, ανέφερε ο Νουριελντίν Χερμοσίλα, ένας δικηγόρος-συλλέκτης που διαθέτει πολλά ακόμα έργα του διάσημου Χιλιανού ποιητή και σκοπεύει να τα προσφέρει σε δημόσια βιβλιοθήκη.
Το άλμπουμ αυτό είναι «μια σαφέστατη απόδειξη της αγάπης του ποιητή προς τη Αλίσια», δήλωσε ο δικηγόρος-συλλέκτης, ο οποίος αρνήθηκε να δηλώσει το υπέρογκο ποσό που πλήρωσε για να την αποκτήσει.
Βιβλιογραφίες για τον Νερούδα αναφέρουν συχνά το όνομα της Αλίσια και πολλοί ισχυρίζονται ότι υπήρξε ερωμένη του τα τελευταία χρόνια της ζωής του. Η ίδια πάντως που ζει στην Αρικα, στο βόρειο τμήμα της Χιλής τηρεί στάση σιωπής.
Το «Άλμπουμ της Ισλα Νέγκρα» δεν συγκαταλέγεται στα πολύτιμα έργα του ποιητή αλλά είναι μια συλλογή «γλυκιά, τρυφερή και συχνά τραγικά λυπημένη», όπως ανέφερε ο κ. Χερμοσίλα.
http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΕΡΤ