άσκηση
09/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[7]
©Rust Preven, Another Chance, 1997
Και ορίζεις χώρο ενιαίο, αποκλεισμένο από συστολές και διαστολές που διαταράσσουν την αταραξία· αφαιρείς κάθε προηγούμενο υπόβαθρο και την όποια σκόνη δραματουργίας, αφήνεις ανεμπόδιστα την ενιαία πνοή στη περιήγηση κι αφαίρεσε, αφαίρεσε-αφαίρεσε. Πάμε στα ενδότερα. Τώρα.
✳︎
[Α’ δημοσίευση 2/12/2011
[ασκήσεις]
άσκηση
08/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[6]
©Peter Freeman.Built-in Versus Built-upon 1968-1978 paintbrush and glass bottle with nylon sock, glued photograph and vinyl text on painted wood
Το ζώο βασιλεύει στην όσφρηση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
τη γεύση την αφή•
το πνεύμα ζητιανεύει στην όραση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
και μας κλαδεύει την ακοή.
[Νίκος Καρούζος]
Σαν βουλιαγμένο κεφάλι στο νερό, σαν φωλιασμένος δρόμος στη βουνοπλαγιά• όπως παραδείγματα κρυφά του λόγου, η απελπισία της μονόπρακτης Σαλώμης του Wilde, τα χρώματα, τα σχήματα, τα παλιά πλακέ ζωγραφιστά πακέτα τσιγάρων• οι ταπεινές, κίτρινες, περιφρονημένες σημειώσεις στο τελευταίο συρτάρι και τα τέρατα-τα τέρατα• τα τέρατα, κι η μυρωδιά του μούστου, η σβούρα, ο σπάγκος, η ιπτάμενη χρυσόμυγα και αχ, αυτό το κάμποτο για σεντόνι.
*
Α’ δημοσίευση 15.11.2011
◉
[σελίδες γυρνούν ·
13/04/2022 § Σχολιάστε
©Adam McEwen / 30/45 Mass Suicide, 2011, detail, Inkjet print mounted on aluminum board, graphite, 114 x 104 x 10 cm (44 7/8 x 41 x 3 7/8 in.). Private collection / Courtesy Art Concept, 75003 Paris
φύλλο 23
δεν είναι λίγο να διαβάζεις τη φράση «όλος ο κόσμος ξέρει πως μια πόρτα που κλείνει από τον άνεμο κάνει δαιμονισμένο θόρυβο, κι εδώ δεν ακούστηκε τίποτα»* και μάλιστα μόλις στην δέκατη-πέμπτη σελίδα καθώς απολαμβάνεις καφέ στα μέσα ενός κλασικού ανοιξιάτικου απογεύματος του Απρίλη στον κήπο, λίγο δεν είναι. Ετοιμάζεσαι να ριχτείς στη μάχη κακοεπιλεγμένων αυτοσχεδιασμών, το ξέρεις· οι εικόνες όλες στραγγίζουν, σκέφτεσαι· οι ουρανοί βρίσκουν πάντα τρόπο να φωτίσουν, το περιμένεις· τι κάνει μια τέτοια φράση ένα ανοιξιάτικο απόγευμα Απρίλη, ακόμα κι οι σκιές φεύγουν ευχαριστημένες, οι σελίδες γυρνούν με το γνωστό ανεπαίσθητο θρόισμα της σιωπής έως το τελευταίο λεπτό της ανάγνωσης. Διάβασε, προλαβαίνεις· πριν καχύποπτοι σκεπτικιστές νιώσουν μια σκανδαλώδη δυσαναλογία.
Βρίσκονται καθ’ οδόν.
*
(*) Ζοζέ Σαραμάγκου «Περί Φωτίσεως», μετάφραση Αθηνά Ψύλλια, εκδόσεις Καστανιώτη.
[14.04.2009
◉
[μην αρνηθείς·
02/05/2021 § Σχολιάστε
Antoni Tàpies, Sedas 2008, mixed media and collage on wood 200×225 cm
❆
Εύκολο το’ χεις να ξεγλιστράς από μια αναπαράσταση όπου αντίθετα παντρεύονται -εκεί· ζωή, τέχνη, θάνατος γίνονται έννοιες ταυτόσημες; Όταν πολύχρωμο ύφασμα ακολουθεί σκιές σε άγνωστο σπίτι, ξεμένουν τα πάντα από ερμηνείες. Όταν η μετάθεση του βλέμματος φτάνει στη πράξη και η γλώσσα άγρια κι ανελέητη σ’ έχει απογυμνώσει, το βλέμμα επιστρέφει στη φράση. Μένουν οι ελάχιστοι. Ετοιμάζουν το έδαφος ρίχνοντας το κλειδί στο απέραντο Απλό βουβό τοπίο. Και το χώρισμα στο πλήθος μένει ηδονικά μετέωρο ―μην αρνηθείς το φως
που εκπέμπει.
*
[Ιούνιος, 2013
αγριμολογος 