αγριμολογος

[9]

Εικόνες, τραπέζι κι εδέσματα, νερό αέρας φωτιά ρυθμός ξόρκια ύβρις έπαινος, το λευκό που αναμένονταν άργησε δυο-τρία τέρμινα κι ήρθε ατίθασα κι ακρωτηριασμένο με συνοδεία παραπαίουσες λέξεις. Ήρθε ατίθασα. Κι άρχισε η λείανση και η εκ νέου επεξεργασία καθότι ατίθασο. Είπαμε. Όπως το μεγάλο Ρω με κομμένη ανάσα και το Λάμδα έτοιμο για την μεγάλη ανατροπή κι εσύ στέκεις σπαρακτικά γαλήνιος. Θαρρώ.

.

.

[ασκήσεις]

©Faryda Moumouh, Photography, Landscape / 70 x 100 cm

άσκηση [8]

Ξαφνιάσματα της καθημερινότητας όπως η λάμψη της μέρας, αδιευκρίνιστα όπως οι αναγκαίες διαφυγές της επιβίωσης, εκκεντρικότητες πανίσχυρες στη συνύφανση πολλαπλών αφηγήσεων, το πανόραμα των προσώπων η κρυφή γοητεία, αρέσκεται να κυριολεκτεί σε κάθε ουτοπία.

✳︎

✳︎[ασκήσεις]

◉

[7]

Και ορίζεις χώρο ενιαίο, αποκλεισμένο από συστολές και διαστολές που διαταράσσουν την αταραξία· αφαιρείς κάθε προηγούμενο υπόβαθρο και την όποια σκόνη δραματουργίας, αφήνεις ανεμπόδιστα την ενιαία πνοή στη περιήγηση κι αφαίρεσε, αφαίρεσε-αφαίρεσε. Πάμε στα ενδότερα. Τώρα.

.

.

[ασκήσεις]

[3]

Ποιος ορίζοντας ν’ αλλάξει, με ποια πνοή κι αγέρα• έπιασε υγρός πουνέντες• κόλλησαν σκέψεις και φανέλα μαζί στο δέρμα • υπάρχουν κι οι δυσμενέστερες συνέπειες πολύ πέρα από επίπεδα ανάγνωσης σε άλλα οντολογικά ή και υπαρξιακά προβλήματα• ορίζοντες υπάρχουν παντού αν και• δεν μπορώ να φανταστώ ένα Αιγαίο να κοιτά προς τα μέσα• μα τι λέω• έσω έτοιμος αγαπητέ• σε κάθε ελπίδα αφήγησης• ιδιαιτέρως δε εκείνης με τυφλή την έκβασή της. Προειδοποίησα.

.

.

photo©William Klein, 1954
[ασκήσεις]