άσκηση
02/07/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[2]
Γραμμένη με τεράστια γράμματα κραύγαζε η λέξη «ησυχία», γύρω της σύννεφο μικροσκοπικά μυγάκια-αιωρούμενες απορίες όπως αυτή είναι η ζωή της ζωής και· η ζωή έχει τη δική της ζωή μακριά από κουφάρια του μέλλοντος, των θορύβων του δρόμου των κλειδιών των βημάτων των σεντονιών το σβήσιμο του κεριού, γιατί οι άνθρωποι δεν επιπλέουν, πάραυτα άνθρωποι επιπλέουν, τέρατα παραμένουν μοναχικά, αφήνονται στη διαχείριση των πραγμάτων πίσω από πυκνά σύννεφα αιωρουμένων αποριών κι απελπισμένων βλεμμάτων. Κατά την επιστροφή, την ώρα που καθορίζουμε τα μακρόπνοα, ρώτα με αγάπη μου, ρώτα με· πριν ακουστεί, σειρήνα ασθενοφόρου.
άσκηση
27/06/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[1]
Ο ήλιος προσπαθεί να κρυφτεί, κρύβεται για λίγο αλλά παραμένει ορατός, κι υπάρχει ένα βαθυκόκκινο που πλημμυρίζει τα πάντα -ορατό μόνο· όταν το βγάλεις από το νου.
[σκιές·
16/03/2010 § Σχολιάστε
χαρταετοί
stratos fountoulis, detail from the «Athanor» series / acrylic on canvas
στις αμοιβαίες συγκρούσεις υπάρχουν αχνές πιθανότητες, το χώμα οι λοφίσκοι οι πεδιάδες οι τσουκνίδες οι χρυσόμυγες που δέσποζαν πριν τη γιγαντιαία κουβέρτα της μητρόπολης κωδικοποιήθηκαν τακτοποιήθηκαν• ταξινομημένα όλα σε ηλεκτρονικές καρτέλες. Τόσα συμβαίνουν στην πόλη λογικό να ξεχαστεί κάτι. Ωραίο άλλοθι μου απαντά. Δεν την κοιτώ• αναμένω. Καλή ιδέα, απαντά (στη σκέψη μου) παίρνοντας με αγκαλιά -φιλώντας με στο μέτωπο. Πίσω από κάθε σκιά στέκονται στωικά τα διδάγματα, είναι οι κινούμενοι όγκοι, οι απτικές αισθήσεις των ωθήσεων και βάλε τώρα με το νου πόσες ακόμη άκαμπτες ή εύκαμπτες δημιουργούνται αξίες σε έναν τόπο μάλλον φολκλορικό• πού η μαγεία του λαξέματος γλυκιά μου. Ένα ποτήρι δροσερό νερό;
απαντά ψιθυριστά
◉
.
.
χαρταετοί: ε λοιπόν μπράβο σας·
17/01/2009 § Σχολιάστε
stratos fountoulis, detail from «une lettre jamais reçu 29» – acrylic on paper
τι πρόσωπο, τι δημιούργημα σκέψης άλλων, τι σωματικό περίβλημα· και αυτό το γλυκό κατάλοιπο, κράτα το· για τις ράθυμες ώρες μαζί, τότε. το άσημο και το αβέβαιο μαζί στις ίδιες προφυλάξεις. στο απροσδιόριστο οι σκέψεις, στα άχρηστα γιλέκα σέπιας – αυτά που θέλουν την βελονιά την παραπάνω. «πως γνωρίζεις». «θα ξαναμιλήσουμε, όταν βρεθούμε οι δυο μας». μυαλό τεντωμένο, ανησυχία για το πέρα απ’ το βάραθρο. οι προσπάθειες έμεναν άκαρπες, οι ερωτήσεις αντηχούσαν βαθιά.
μα φυσικά!
δε συμφωνώ μαζί σας.
◉
.
.
αγριμολογος 