άσκηση
09/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[7]
©Rust Preven, Another Chance, 1997
Και ορίζεις χώρο ενιαίο, αποκλεισμένο από συστολές και διαστολές που διαταράσσουν την αταραξία· αφαιρείς κάθε προηγούμενο υπόβαθρο και την όποια σκόνη δραματουργίας, αφήνεις ανεμπόδιστα την ενιαία πνοή στη περιήγηση κι αφαίρεσε, αφαίρεσε-αφαίρεσε. Πάμε στα ενδότερα. Τώρα.
✳︎
[Α’ δημοσίευση 2/12/2011
[ασκήσεις]
άσκηση
08/08/2023 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
[6]
©Peter Freeman.Built-in Versus Built-upon 1968-1978 paintbrush and glass bottle with nylon sock, glued photograph and vinyl text on painted wood
Το ζώο βασιλεύει στην όσφρηση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
τη γεύση την αφή•
το πνεύμα ζητιανεύει στην όραση
-ραγιάδες, ραγιάδες-
και μας κλαδεύει την ακοή.
[Νίκος Καρούζος]
Σαν βουλιαγμένο κεφάλι στο νερό, σαν φωλιασμένος δρόμος στη βουνοπλαγιά• όπως παραδείγματα κρυφά του λόγου, η απελπισία της μονόπρακτης Σαλώμης του Wilde, τα χρώματα, τα σχήματα, τα παλιά πλακέ ζωγραφιστά πακέτα τσιγάρων• οι ταπεινές, κίτρινες, περιφρονημένες σημειώσεις στο τελευταίο συρτάρι και τα τέρατα-τα τέρατα• τα τέρατα, κι η μυρωδιά του μούστου, η σβούρα, ο σπάγκος, η ιπτάμενη χρυσόμυγα και αχ, αυτό το κάμποτο για σεντόνι.
*
Α’ δημοσίευση 15.11.2011
◉
[σταγόνες ζωής·
22/12/2022 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο [σταγόνες ζωής·
άσκηση 5
Τα χέρια του έτρεμαν, σταγόνες κρασιού έπεσαν επάνω στο τραπεζομάντιλο. Είχε πάνω από δέκα χρόνια να τη δει. Ξάφνου την είδε να πλησιάζει βιαστικά προς το μέρος του επαναλαμβάνοντας τρεις-τέσσερις φορές το όνομά του. Οι πιτσιλιές του κόκκινου κρασιού στο ύφασμα απλώθηκαν, σχημάτισαν μια αμοιβάδα ιδίου μεγέθους με το μπάλωμα δίπλα στο χέρι του με το πιρούνι. Εξαφανίσθηκε το ίδιο ξαφνικά όπως εμφανίστηκε, πάνω που είχε αρχίσει να αισθάνεται άνετα μαζί της. Πίσω του, νοσοκομειακοί έμπαιναν βιαστικά προς βοήθεια κάποιου που είχε πέσει στο πάτωμα, ακούστηκε «καρδιακή προσβολή». Έφερε το ποτήρι στα χείλι και ρούφηξε μία γουλιά κρασί.
✳︎
[α’ δημοσίευση 18/10/2011
photo: agrimologos
[ασκήσεις]
◉
[σελίδες γυρνούν ·
13/04/2022 § Σχολιάστε
©Adam McEwen / 30/45 Mass Suicide, 2011, detail, Inkjet print mounted on aluminum board, graphite, 114 x 104 x 10 cm (44 7/8 x 41 x 3 7/8 in.). Private collection / Courtesy Art Concept, 75003 Paris
φύλλο 23
δεν είναι λίγο να διαβάζεις τη φράση «όλος ο κόσμος ξέρει πως μια πόρτα που κλείνει από τον άνεμο κάνει δαιμονισμένο θόρυβο, κι εδώ δεν ακούστηκε τίποτα»* και μάλιστα μόλις στην δέκατη-πέμπτη σελίδα καθώς απολαμβάνεις καφέ στα μέσα ενός κλασικού ανοιξιάτικου απογεύματος του Απρίλη στον κήπο, λίγο δεν είναι. Ετοιμάζεσαι να ριχτείς στη μάχη κακοεπιλεγμένων αυτοσχεδιασμών, το ξέρεις· οι εικόνες όλες στραγγίζουν, σκέφτεσαι· οι ουρανοί βρίσκουν πάντα τρόπο να φωτίσουν, το περιμένεις· τι κάνει μια τέτοια φράση ένα ανοιξιάτικο απόγευμα Απρίλη, ακόμα κι οι σκιές φεύγουν ευχαριστημένες, οι σελίδες γυρνούν με το γνωστό ανεπαίσθητο θρόισμα της σιωπής έως το τελευταίο λεπτό της ανάγνωσης. Διάβασε, προλαβαίνεις· πριν καχύποπτοι σκεπτικιστές νιώσουν μια σκανδαλώδη δυσαναλογία.
Βρίσκονται καθ’ οδόν.
*
(*) Ζοζέ Σαραμάγκου «Περί Φωτίσεως», μετάφραση Αθηνά Ψύλλια, εκδόσεις Καστανιώτη.
[14.04.2009
αγριμολογος 